WyleczTo

Zlewne poty – co je wywołuje i dlaczego?

25 marca 2026
(pierwsza publikacja: 6 stycznia 2015)

Pocenie się może wynikać z wielu przyczyn. Pojawia się fizjologicznie w ciąży lub jako reakcja na intensywny wysiłek fizyczny, stres, wysoką temperaturę otoczenia. Zlewne nocne poty mogą być objawem wielu chorób lub odpowiedzią organizmu na zażywane leki. U kobiet w okresie przekwitania zlewne poty występują wraz z uderzeniami gorąca, zawrotami głowy i rozdrażnieniem. Objawy zespołu klimakterycznego mogą być jednak łagodzone m.in. przez przyjmowanie preparatów zawierających fitoestrogeny.

źle czująca się kobieta siedząca na kanapie
Depositphotos

Jakie są przyczyny zlewnych potów?

Podstawową funkcją gruczołów potowych jest utrzymanie prawidłowego zakresu temperatury ciała. Ilość wydzielanego potu gwałtownie rośnie podczas przebywania w ciepłych pomieszczeniach o dużej wilgotności oraz w trakcie wykonywania ciężkiego wysiłku fizycznego i psychicznego. Powstający pot w głównej mierze jest wydzieliną bezwonną. Pod wpływem różnych bakterii obecnych na skórze każdego człowieka dochodzi do rozwoju przykrego zapachu potu, który może przybierać różną intensywność, w zależności od dodatkowych czynników, takich jak rodzaj stosowanej diety i napojów, narażenia na stres, wpływu leków i hormonów.

Zlewne poty dotyczą całego ciała, często pojawiają się w nocy, czasem kilkukrotnie, niekiedy wymagają zmiany pościeli lub piżamy. Mogą się pojawić w przebiegu różnych chorób lub pod wpływem zażywanych leków.

Poniżej przedstawiono niektóre przyczyny zlewnych potów:

  • przyczyny endokrynologiczne (menopauza, nadczynność tarczycy, przedawkowanie insuliny u chorych na cukrzycę, moczówka prosta, niedobór testosteronu);
  • choroby zakaźne (gruźlica, zakażenie wirusem HIV, malaria, zapalenie szpiku, ropień lub zapalenie wsierdzia);
  • choroby nowotworowe (chłoniak Hodgkina, chłoniaki nieziarnicze, rak prostaty, rakowiak, guz chromochłonny nadnerczy, insulinoma, rak rdzeniasty tarczycy);
  • choroby neurologiczne (zaburzenia układu autonomicznego, neuropatia cukrzycowa, uszkodzenie rdzenia kręgowego, udar mózgu);
  • jednostki psychiatryczne (zespół odstawienia alkoholu, kokainy, opiatów, zespoły lękowe, napady paniki);
  • inne choroby (refluks żołądkowo-przełykowy, choroba Takayasu, zapalenie tętnicy skroniowej, mastocytoza, zespół przewlekłego zmęczenia, zespół obturacyjnego bezdechu sródsennego);
  • leki (przeciwgorączkowe, takie jak paracetamol, salicylany, niesteroidowe leki przeciwzapalne; przeciwmigrenowe, przeciwdepresyjne, sympatykomimetyki stosowane np. w POChP i astmie, interferon, cyklosporyna, nitrogliceryna, tamoksifen, teofilina, tramadol, sildenafil, opioidy, omeprazol, niacyna, fenylefryna);
  • u kobiet w ciąży zlewne poty nie są objawem choroby, mogą im towarzyszyć potówki i wyprysk potnicowy.

Zlewne poty jako objaw menopauzy

Przekwitanie, zwane inaczej klimakterium, jest czasem, w którym dochodzi do stopniowego wygasania czynności hormonalnej jajnika (np. spadku wydzielania estrogenów i progesteronu). Niektóre kobiety nazywają ten okres „latami przejściowymi”, gdyż obejmuje on kilka lat przed i po menopauzie. Menopauzą nazywamy ostatnią w życiu kobiety miesiączkę, po której przez 12 miesięcy nie występuje już krwawienie i nie jest to symptomem żadnej choroby. Wśród Polek pojawia się średnio około 50. roku życia. Faktycznie rzecz biorąc, przekwitanie występuje więc pomiędzy okresem dojrzałości płciowej a wiekiem starszym kobiety.

Niekiedy towarzyszą mu uporczywe dolegliwości, wśród których dominujące mogą być zlewne poty, często pojawiające się w nocy. Czasem wraz z nimi współistnieją uderzenia gorąca, zawroty głowy i bóle głowy, drętwienia, nadpobudliwość czy, wręcz przeciwnie, obniżenie nastroju. Obfite poty oraz inne objawy zespołu klimakterycznego, występujące czasem nieoczekiwanie, są prawdziwym utrapieniem dla wielu kobiet. Do czynników sprzyjających ich powstaniu należą:

  • upały;
  • przebywanie w ciasnych, wilgotnych i niedostatecznie wietrzonych pomieszczeniach;
  • spożywanie zbyt ciepłych potraw;
  • stosowanie używek;
  • stres, nadpobudliwość, rozdrażnienie.

Fitoestrogenysposób na zlewne poty w okresie menopauzy

Fitoestrogeny są jedną z alternatyw dla hormonalnej terapii zastępczej (HTZ) w łagodzeniu objawów zespołu klimakterycznego. Mogą być rozważone u kobiet, które odmówiły przyjmowania hormonalnej terapii zastępczej (HTZ) lub istnieją przeciwwskazania do jej stosowania.

Fitoestrogeny są związkami przypominającymi syntetyczne estrogeny wykorzystywane w HTZ. Występują w różnych gatunkach roślin, a ich prawdziwe bogactwo stwierdzono w ziarnach soi i innych roślinach strączkowych. Fitoestrogeny, przyjmowane w dużych ilościach, oprócz zmniejszenia nasilenia objawów przekwitania, mają wiele działań korzystnych, do których należą:

  • zmniejszenie częstości występowania nowotworów (raka piersi, jelita grubego, błony śluzowej macicy);
  • domniemane działanie przeciwbakteryjne, antywiusowe i przeciwgrzybicze;
  • działanie przeciwzapalne.

Bibliografia

W Wylecz.to opieramy się na EBM (Evidence Based Medicine) – medycynie opartej na faktach i wiarygodnych źródłach.  Więcej o tym, jak dbamy o jakość naszych treści znajdziesz w Polityce Redakcyjnej Wylecz.to.

  1. Barczyński M. (red.) Endokrynologia kliniczna, PZWL.
  2. Gajewski P. (red.) Interna – mały podręcznik, Medycyna Praktyczna.
Artykuł został pierwotnie opublikowany w dniu 6 stycznia 2015, a następnie zaktualizowany w dniu 25 marca 2026 zgodnie z aktualną wiedzą.

Więcej na ten temat