Ozempic – co to jest?
Ozempic to roztwór do wstrzykiwań podskórnych, a jego działanie polega na obniżeniu stężenia cukru we krwi. Lek jest zalecany osobom ze stwierdzoną cukrzycą typu 2, kiedy stosowanie diety oraz wysiłku fizycznego nie doprowadziły do uzyskania właściwego stężenia cukru. Lek należy stosować wyłącznie na wyraźne zalecenie lekarza.
Ozempic nie występuje w tabletkach, natomiast lekiem w tabletkach zawierającym tę samą substancją czynną co Ozempic, czyli semaglutyd, jest Rybelsus. Trzecim preparatem z semaglutydem, dostępnym w Polsce, jest lek Wegovy (również roztwór do wstrzykiwań).
Ozempic w tabletkach – co zmieniło się w 2026 roku?
4 lutego 2026 r. amerykańska FDA zatwierdziła nazwę Ozempic dla nowej postaci tabletek z semaglutydem, a 4 maja 2026 r. producent rozpoczął ich udostępnianie w USA. Tabletki zawierają 1,5 mg, 4 mg lub 9 mg semaglutydu i są przeznaczone dla dorosłych z cukrzycą typu 2. Doustny Ozempic jest alternatywą dla zastrzyków, ale nie oznacza automatycznego dopuszczenia tej samej nazwy i postaci w Polsce.
Od tej informacji trzeba oddzielić lipcową decyzję Komisji Europejskiej dotyczącą Wegovy w tabletkach. 17 lipca 2026 r. zatwierdzono go do leczenia otyłości (BMI co najmniej 30 kg/m²) albo nadwagi (BMI co najmniej 27 kg/m²), z co najmniej jedną chorobą współistniejącą związaną z masą ciała. Schemat obejmuje stopniowe zwiększanie dawki do 25 mg raz dziennie. Doustne Wegovy nie jest tym samym preparatem co doustny Ozempic dla osób z cukrzycą.
W badaniu, na którym oparto ocenę EMA, osoby przyjmujące Wegovy w tabletkach straciły po 64 tygodniach średnio 13,61% początkowej masy ciała, a uczestnicy grupy placebo 2,18%. W komunikatach producenta można spotkać wynik około 17% obliczony inną metodą statystyczną, dlatego obu wartości nie należy przedstawiać jako identycznych. Zatwierdzenie leku w UE nie jest równoznaczne z jego natychmiastową dostępnością lub refundacją w każdej polskiej aptece.
Przeczytaj również:

Ozempic i Mounjaro a libido i erekcja – co mówią badania?
Kiedy pojawią się leki generyczne – odpowiedniki Ozempicu?
21 marca 2026 r. firma Dr. Reddy’s Laboratories poinformowała o wprowadzeniu w Indiach preparatu Obeda – semaglutydu do wstrzykiwań przeznaczonego do leczenia cukrzycy typu 2. 28 kwietnia 2026 r. Health Canada dopuścił pierwszy generyczny semaglutyd firmy Dr. Reddy’s, a 1 maja zatwierdził drugi, firmy Apotex. Kanadyjski urząd określił pierwszą z tych decyzji jako pierwszą rejestrację generycznego semaglutydu w państwach G7.
W Polsce nie można na tej podstawie zapowiadać rychłego pojawienia się takich zamienników. W raporcie rocznym za 2025 r. Novo Nordisk wskazuje 2031 r. jako termin wygaśnięcia ochrony patentowej substancji czynnej Ozempicu w Europie, przy czym dane europejskie odnoszą się do Niemiec i okresy ochrony mogą różnić się między państwami.
Dodatkowo znaczenie mogą mieć patenty na postać leku, wytwarzanie i określone zastosowania oraz wyłączności regulacyjne.
Nie każdy lek oferowany jako „tani Ozempic” jest legalnym generykiem. Preparat generyczny wymaga odpowiedniego dopuszczenia do obrotu i kontroli jakości. Pacjenci nie powinni kupować semaglutydu z niezweryfikowanych stron internetowych ani mediów społecznościowych.
Lek Ozempic – roztwór do wstrzykiwań i jego skład
Lek Ozempic zawiera substancję czynną semaglutyd. Jest to związek z grupy GLP-1, czyli glukagonopodobnego peptydu-1. Hormon GLP-1 jest naturalnie wytwarzany przez jelito cienkie w odpowiedzi na spożyty posiłek. Dzięki temu komórki beta trzustki zwiększają wydzielanie insuliny, by cukier mógł zostać przetransportowany do tkanek.
Badania naukowe potwierdzają, że semaglutyd w 97% naśladuje pracę opisywanego hormonu. Warto dodać, że cukrzyca typu 2 charakteryzuje się upośledzonym wytwarzaniem i wydzielaniem insuliny przez trzustkę oraz zmniejszeniem wrażliwość tkanek na opisywany hormon (insulinooporność). Cukrzyca rozwija się na podłożu czynników genetycznych i środowiskowych. Główną przyczyną rozwoju cukrzycy stanowi otyłość, ponieważ wtedy trzustka jest zmuszona do wytwarzania bardzo dużych ilości insuliny, by wyrównać stężenie cukru we krwi. Z czasem komórki beta trzustki produkują coraz mniej insuliny. W efekcie rośnie poziom glukozy we krwi.
Ozempic nie tylko obniża stężenie cukru we krwi, ale dodatkowo hamuje uczucie silnego głodu, zmniejsza ochotę na tłuste potrawy, a także opóźnia opróżnianie żołądka.
Przeczytaj również

Ozempic – zamienniki leku
Ozempic – dawkowanie. Jak podawać lek?
Lek Ozempic jest dostępny w następujących dawkach i formie:
Ozempic 0,25 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu,
Ozempic 0,5 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu,
Ozempic 1 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu,
Ozempic 2 mg roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu.
Ozempic 0,25 mg roztwór do wstrzykiwań
Jeden ml roztworu zawiera 1,34 mg semaglutydu. Jeden wstrzykiwacz zawiera 2 mg semaglutydu w 1,5 ml roztworu. Każda dawka zawiera 0,25 mg semaglutydu w 0,19 ml roztworu.
Ozempic 0,5 mg roztwór do wstrzykiwań
1,5 ml: Jeden ml roztworu zawiera 1,34 mg semaglutydu. Jeden wstrzykiwacz zawiera 2 mg semaglutydu w 1,5 ml roztworu. Każda dawka zawiera 0,5 mg semaglutydu w 0,37 ml roztworu.
3 ml: Jeden ml roztworu zawiera 0,68 mg semaglutydu. Jeden wstrzykiwacz zawiera 2 mg semaglutydu w 3 ml roztworu. Każda dawka zawiera 0,5 mg semaglutydu w 0,74 ml roztworu.
Ozempic 1 mg roztwór do wstrzykiwań
Jeden ml roztworu zawiera 1,34 mg semaglutydu. Jeden wstrzykiwacz zawiera 4 mg semaglutydu w 3 ml roztworu. Każda dawka zawiera 1 mg semaglutydu w 0,74 ml roztworu.
Ozempic 2 mg roztwór do wstrzykiwań
Jeden ml roztworu zawiera 2,68 mg semaglutydu. Jeden wstrzykiwacz zawiera 8 mg semaglutydu w 3 ml roztworu. Każda dawka zawiera 2 mg semaglutydu w 0,74 ml roztworu.
Preparat zawiera 4 jednorazowe igły, zatem jedno opakowanie leku Ozempic wystarcza na miesiąc terapii.
W celu uzyskania kontroli stężenia cukru, lek należy wstrzykiwać podskórnie raz na tydzień. Każdą następną dawkę należy wstrzyknąć tego samego dnia. Przed pierwszym użyciem wstrzykiwacza lekarz powinien dokładnie poinstruować pacjenta, jak poprawnie podawać preparat. Taką pomoc może również udzielić farmaceuta, jak i pielęgniarka.
Roztwór do wstrzykiwań w wygodnej formie wstrzykiwacza pozwala na samodzielne podawanie preparatu. Dokładna instrukcja dawkowania i podawania leku jest dostępna w dołączonej do niego ulotce.
Dokładna zawartość wstrzykiwacza, liczba dawek oraz dostępność poszczególnych opakowań zależą od wybranego wariantu produktu. Pacjent powinien kierować się ulotką dołączoną do własnego opakowania.
- 0,25 mg raz w tygodniu przez pierwsze cztery tygodnie – dawka rozpoczynająca, a nie podtrzymująca.
- 0,5 mg raz w tygodniu – kolejny etap leczenia, zwykle po czterech tygodniach.
- 1 mg raz w tygodniu – dawka możliwa po co najmniej czterech tygodniach stosowania 0,5 mg, jeśli potrzebna jest dodatkowa kontrola glikemii.
- 2 mg raz w tygodniu – dawka możliwa po co najmniej czterech tygodniach stosowania 1 mg, według decyzji lekarza. Dawek powyżej 2 mg tygodniowo w schemacie Ozempicu nie zaleca się.
Lek Ozempic nie może być stosowany dożylnie czy domięśniowo. Możliwe jest wyłącznie podawanie podskórne w takie obszary, jak:
przednia część uda,
ramię,
brzuch.
Dawki leku Ozempic można przyjmować o dowolnej porze dnia i nie ma konieczności łączenia ich z posiłkiem. Dla odpowiedniej kontroli stężenia cukru najważniejsze jest zachowanie tygodniowego odstępu pomiędzy dawkami i przyjmowanie ich zawsze tego samego dnia, np. w każdą sobotę.
Nie należy przerywać stosowania leku Ozempic ani zmniejszać dawki bez uprzedniej konsultacji z lekarzem. Ponadto nie należy stosować dawki podwójnej.
Co mówią badania o ochronie serca, nerek i wątroby?
W badaniach z udziałem osób z cukrzycą typu 2 semaglutyd poprawiał wyrównanie glikemii i ograniczał częstość niektórych poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych. Wyniki odnoszą się do określonych grup pacjentów; nie są obietnicą jednakowych korzyści dla wszystkich.
W badaniu FLOW z 2024 r. wśród osób z cukrzycą typu 2 i przewlekłą chorobą nerek semaglutyd podawany w dawce 1 mg tygodniowo obniżył o 24% względne ryzyko złożonego punktu końcowego obejmującego poważne zdarzenia nerkowe oraz zgon z przyczyn nerkowych lub sercowo-naczyniowych. Wynik ten dotyczy właśnie tak zdefiniowanej populacji i punktu końcowego, a nie każdego możliwego powikłania osobno. [10]
W badaniu ESSENCE oceniającym semaglutyd w dawce 2,4 mg tygodniowo u osób z MASH (stłuszczeniowym zapaleniem wątroby związanym z zaburzeniami metabolicznymi) i zwłóknieniem F2–F3 po 72 tygodniach ustąpienie zapalenia bez pogorszenia zwłóknienia wystąpiło u 62,9% uczestników w grupie leku i 34,3% w grupie placebo. W USA zarejestrowano Wegovy we wstrzyknięciach w leczeniu wybranych dorosłych z MASH, ale nie oznacza to identycznego wskazania dla Ozempicu w Polsce.
Pominięcie zastosowania leku Ozempic
W celu uzupełnienia pominiętej dawki, konieczne jest jak najszybsze podanie leku. Lek należy podawać nie później niż 5 dni od dnia, w którym zapomniało się przyjąć dawkę. Jeśli upłynęło więcej niż 5 dni, nie należy przyjmować pominiętej dawki. Następną dawkę należy wstrzyknąć normalnie, w wybranym uprzednio dniu tygodnia.
Przerwanie stosowania leku Ozempic prowadzi do wzrostu stężenia cukru we krwi, niwelując efekty terapii. Z tego powodu nie należy zmieniać dawki ani odstawiać leku bez wyraźnych zaleceń lekarza.
Przeczytaj również

Ozempic – skutki uboczne, co uszkadza
Ozempic – wskazania i przeciwwskazania
Prace naukowe wskazują, że do uzyskania kontroli stężenia cukru potrzeba około 4-5 tygodni leczenia. Wskazania do stosowania leku Ozempic obejmują następujące sytuacje:
uzyskanie kontroli stężenia cukru u pacjentów z niedostatecznie wyrównaną cukrzycą typu 2;
stosowanie w przypadku przeciwwskazań do przyjmowania metforminy;
doustne leki przeciwcukrzycowe nie wystarczają do ustabilizowania glikemii;
insulina nie reguluje odpowiednio stężenia cukru.
Ozempic nie jest lekiem podobnym do insuliny, dlatego nie może być stosowany zamiennie. Zastosowania leku Ozempic pozwalają na łączenie go z innymi, wybranymi lekami przeciwcukrzycowymi. Natomiast ze względu na wystąpienie małego stężenia cukru, lek Ozempic nie może być podawany w przypadku:
cukrzycy typu 1,
kwasicy ketonowej.
alergii na semaglutyd lub którykolwiek składnik preparatu.
Uwaga, najnowszych badaniach okazało się, że Ozempic działa znacznie szerzej niż tylko na redukcję masy ciała. Wykazano, że może zmniejszać ryzyko poważnych chorób serca, takich jak zawał czy udar, a nawet obniżać ryzyko śmierci z przyczyn sercowo-naczyniowych. Dodatkowo trwają badania nad jego zastosowaniem w innych chorobach metabolicznych, np. w stłuszczeniowej chorobie wątroby (MASH), gdzie może poprawiać funkcjonowanie narządu.
Czy Ozempic można stosować na odchudzanie?
Jak podaliśmy wyżej, Ozempic przyczynia się do obniżenia stężenia cukru we krwi, a w rezultacie do utraty nadmiernej masy ciała. Dlatego w Stanach Zjednoczonych jest stosowany również do leczenia otyłości. W Polsce wskazaniem do jego stosowania jest wyłącznie cukrzyca, ale nie oznacza to, że jeśli posiada się receptę od lekarza (lek wydawany jest wyłącznie za okazaniem recepty), Ozempicu nie może kupić osoba, która na cukrzycę chora nie jest.
Z danych przekazanych Ministrowi Zdrowia przez Centrum e-Zdrowie wynika, że w okresie styczeń 2020 r. – maj 2024 r. z aptek wydano 8,7 mln opakowań analogów GLP-1 (w tym więc Ozempicu). Aż 73 proc. z nich zostało sprzedanych pełnopłatnie, a więc bez wskazań do refundacji ze względu na występującą u pacjenta cukrzycę. Można więc przypuszczać, że lek był kupowany w większości przez osoby, które chcą schudnąć.
Przeczytaj również

Wegovy w tabletkach – kiedy w Polsce, jak działa i ile kosztuje
Ile można schudnąć na Ozempicu w jeden miesiąc?
Wiele osób, które próbowały już wielu diet i w różny sposób próbowały schudnąć, traktuje Ozempic jak przysłowiową „ostatnią deskę ratunku”. Czy Ozempic rzeczywiście tak łatwo odchudza? Na jakie zmniejszenie masy ciała można liczyć? Zależy to od kwestii indywidualnych, wyjściowej masy ciała, diety i trybu życia, a także innych stosowanych leków. Z opisów, jakie można znaleźć na forach internetowych odnośnie leku Ozempic, spadek wagi wynosi ok. 4 kg na miesiąc. Jak wynika z doświadczeń pacjentów, są i takie osoby, które chudły nawet 6 kilogramów w miesiąc, ale i takie, którzy mimo zastosowania Ozempicu nie straciły na wadze, a nawet... przytyły.
Co robić, gdy nie chudnie się na Ozempicu? Jeśli pacjent nie chudnie po najniższej dawce, to jest 0,25 mg, lekarz może rozważyć zwiększenie dawki do 0,5 mg lub 1 mg. Można też spróbować zmienić lek na inny analog GLP-1.
Czy po odstawieniu Ozempicu pojawia się efekt jo-jo?
Po zakończeniu farmakoterapii masa ciała może ponownie wzrastać, dlatego długofalowy plan postępowania jest ważną częścią leczenia nadwagi i otyłości.
W przeglądzie systematycznym i metaanalizie opublikowanych w „BMJ” w styczniu 2026 r. średnie tempo odzyskiwania masy ciała po odstawieniu nowszych leków inkretynowych, w tym semaglutydu i tirzepatydu, oszacowano na około 0,8 kg miesięcznie. Dane te nie oznaczają, że każda osoba odzyska całą utraconą masę.
Z kolei analiza niemal 8 tys. pacjentów Cleveland Clinic opublikowana w marcu 2026 r. sugeruje, że część osób utrzymuje efekt po przerwaniu konkretnego leku, m.in. dzięki ponownemu rozpoczęciu farmakoterapii, zmianie preparatu lub innym formom leczenia. Nie przeczy to wynikom badań wskazujących na tendencję do nawrotu masy ciała po całkowitym zakończeniu leczenia.
Ozempic i działania niepożądane. Stosowanie leku Ozempic z innymi preparatami
Ozempic, jak każdy inny lek, może powodować działania niepożądane, dlatego też przed wdrożeniem leku należy omówić z lekarzem inne choroby towarzyszące cukrzycy oraz przedstawić wszystkie przyjmowane leki.
W przypadku stosowania leku przy równoczesnej retinopatii cukrzycowej konieczne jest zachowanie ostrożności. Jeśli pojawią się jakiekolwiek problemy ze wzrokiem, należy jak najszybciej skontaktować się z lekarzem. Powikłania wynikające z cukrzycowej choroby oczu (retinopatii cukrzycowej) mogą pojawiać się często (co oznacza: rzadziej niż u 1 na 10 pacjentów).
Bardzo często (częściej niż u 1 na 10 pacjentów) mogą wystąpić:
nudności – zwykle przemijające,
biegunka – zwykle przemijająca,
małe stężenie cukru we krwi (hipoglikemia) w przypadku stosowania tego leku w skojarzeniu z pochodną sulfonylomocznika lub z insuliną.
Często (rzadziej niż u 1 na 10 pacjentów):
wymioty,
małe stężenie cukru we krwi (hipoglikemia) w przypadku stosowania tego leku w skojarzeniu z doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi innymi niż pochodne sulfonylomocznika lub z insuliną.
Objawy zapowiadające małe stężenie cukru we krwi mogą pojawić się nagle i mogą być to między innymi: zimne poty, chłodna blada skóra, ból głowy, kołatanie serca, nudności, uczucie silnego głodu, zmiany widzenia, senność, uczucie osłabienia, nerwowość, niepokój, stan splątania, zaburzenie koncentracji, drżenie.
Lekarz udzieli informacji na temat, jak leczyć objawy spowodowane małym stężeniem cukru we krwi i jak się zachować w przypadku pojawiania się objawów zapowiadających ten stan. Wystąpienie małego stężenia cukru we krwi jest bardziej prawdopodobne, jeżeli stosowana jest równocześnie pochodna sulfonylomocznika lub insulina. Lekarz może zmniejszyć dawki tych leków przed zastosowaniem tego leku.
niestrawność,
zapalenie żołądka – objawy takie jak ból brzucha, nudności lub wymioty,
refluks lub zgaga – inaczej „choroba refluksowa przełyku”,
ból brzucha,
wzdęcie brzucha,
zaparcie,
odbijanie się,
kamienie żółciowe,
zawroty głowy,
uczucie zmęczenia,
zmniejszenie masy ciała,
zmniejszenie apetytu,
nadmierna ilość gazów jelitowych (wzdęcia),
zwiększona aktywność enzymów trzustkowych (takich jak lipaza i amylaza).
Niezbyt często (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 100 pacjentów):
zmiana odczuwania smaku pokarmów lub napojów,
przyspieszone tętno,
reakcje w miejscu wstrzyknięcia – takie jak zasinienie, ból, podrażnienie, swędzenie i wysypka,
reakcje alergiczne, takie jak wysypka, swędzenie lub pokrzywka,
opóźnienie opróżniania żołądka.
Doustne leki przeciwzakrzepowe, np. warfaryna, stosowane razem z lekiem Ozempic, wymagają częstszego kontrolowania INR, oceniającego krzepliwość krwi. Stosowana insulina i równocześnie pochodna sulfonylomocznika mogą zmniejszyć stężenie cukru, prowadząc do hipoglikemii.
Przeczytaj również

Leki anorektyczne – jak działają? Rodzaje, dostępność i skuteczność
Ozempic przed operacją i podczas znieczulenia
Semaglutyd może opóźniać opróżnianie żołądka. Przed zabiegiem w znieczuleniu ogólnym lub głębokiej sedacji pacjent powinien poinformować anestezjologa o stosowaniu Ozempicu ze względu na potencjalne ryzyko aspiracji treści żołądkowej. Nie należy odstawiać leku na własną rękę: plan postępowania zależy od indywidualnej oceny ryzyka i procedury.
Jak przechowywać lek Ozempic?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie wolno go stosować po upływie terminu ważności – termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Przed otwarciem:
Przechowywać w lodówce (2°C – 8°C). Nie zamrażać. Przechowywać z dala od elementu chłodzącego. Nakładać nasadkę na wstrzykiwacz w celu ochrony przed światłem.
Podczas stosowania:
Wstrzykiwacz można przechowywać przez 6 tygodni w temperaturze poniżej 30°C lub w lodówce (2°C – 8°C), z dala od elementu chłodzącego. Nie zamrażać. Nie używać uprzednio zamrożonego leku. W celu ochrony przed światłem nakładać nasadkę na wstrzykiwacz, gdy wstrzykiwacz nie jest używany.
Nie stosować tego leku, jeśli roztwór nie jest przezroczysty i bezbarwny lub prawie bezbarwny.
Ozempic – cena i refundacja w Polsce w październiku 2026 roku
Ozempic jest lekiem na receptę. Cena zależy od opakowania, dawki, wskazania i prawa pacjenta do refundacji. Nie każda dostępna wersja produktu musi podlegać takim samym zasadom finansowania.
Według zestawień zgodnych z przepisami obowiązującymi od 1 października 2026 r. cena detaliczna wybranych refundowanych opakowań Ozempicu 0,25 mg, 0,5 mg i 1 mg wynosi 404,17 zł, a dopłata pacjenta przy odpłatności 30% – 121,25 zł. Są to kwoty dla konkretnych opakowań z wykazu, nie uniwersalna cena wszystkich postaci i dawek semaglutydu.
Refundacja 30% dotyczy osób z cukrzycą typu 2 leczonych co najmniej dwoma lekami hipoglikemizującymi, ze stężeniem HbA1c co najmniej 7,5%, BMI co najmniej 30 kg/m² oraz bardzo wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym. To ostatnie oznacza potwierdzoną chorobę sercowo-naczyniową, określone uszkodzenie narządowe (np. białkomocz, przerost lewej komory lub retinopatię) albo obecność co najmniej dwóch wskazanych czynników ryzyka: odpowiedniego wieku, zaburzeń lipidowych, nadciśnienia i palenia tytoniu. Wskazania refundacyjne są węższe od rejestracyjnych.
Osoby, które ukończyły 65 lat, mogą otrzymać objęte wykazem opakowanie bezpłatnie, jeśli spełniają również warunki wskazania refundacyjnego i pozostałe zasady uprawnień. Sam wiek nie wystarcza. Ozempic nie jest lekiem do stosowania w ciąży, a bezpłatne wydawanie w programie senioralnym nie oznacza refundacji leczenia otyłości bez cukrzycy.
Ozempic – dostępność w aptekach
Jak podaje Ministerstwo Zdrowia, zarówno w Polsce, jak i w większości państw członkowskich Unii Europejskiej występująproblemy z dostępnością leków z grupy agonistów receptora GLP-1 (a więc i Ozempicu) i trudności w zaopatrywaniu się w nie przez pacjentów, dla których są one przeznaczone. Masowe wykupywanie leku spowodowało wzrost jego popularności na „czarnym rynku”, gdzie sprzedawane są również podróbki sfałszowanego Ozempicu, groźne dla zdrowia, a nawet życia.
Przeczytaj również:

„Ozempicowa osobowość” – co wiadomo o wpływie semaglutydu na nastrój
Ciekawostki na temat leku Ozempic
- Popularność Ozempicu eksplodowała na platformach takich jak TikTok, gdzie użytkownicy pod hasztagami #ozempic i #ozempicjourney dzielą się spektakularnymi efektami utraty wagi. Zjawisko to przyczyniło się do ogromnego wzrostu zainteresowania lekiem również wśród osób bez wskazań medycznych.
- Wraz z popularnością leku, na rynku pojawiły się suplementy diety, takie jak berberyna, reklamowane jako „naturalny Ozempic”. Naukowcy podkreślają jednak, że mechanizm działania berberyny jest zupełnie inny i nie można jej traktować jako roślinnego odpowiednika leków hormonalnych.
Coraz więcej badań i doniesień pacjentów sugeruje, że Ozempic może pomagać w walce z różnymi nałogami. Mechanizm ten wiąże się z wpływem leku na układ nagrody w mózgu, który odpowiada za odczuwanie przyjemności. Semaglutyd, wpływając na poziom dopaminy, może zmniejszać ochotę na alkohol (badania wykazały, że osoby przyjmujące lek rzadziej sięgają po alkohol i mają o 50% niższe ryzyko zatrucia alkoholowego) oraz nikotynę i inne substancje (pojawiają się doniesienia o zmniejszeniu głodu nikotynowego, a nawet potrzeby kompulsywnych zakupów).
Choć utrata wagi jest pożądana, szybkie chudnięcie z Ozempiciem ma też swoją ciemniejszą stronę. Badania wykazały, że znaczna część utraconej masy (nawet 25-40%) to nie tylko tłuszcz, ale również beztłuszczowa masa ciała, w tym cenne mięśnie. Może to prowadzić do osłabienia i pogorszenia ogólnej sprawności. Dlatego lekarze podkreślają, że podczas kuracji kluczowa jest dieta bogata w białko i regularna aktywność fizyczna, zwłaszcza trening siłowy.
W styczniu 2026 r. FDA poinformowała, że analiza badań klinicznych i danych obserwacyjnych nie wykazała zwiększonego ryzyka myśli ani zachowań samobójczych podczas stosowania leków z grupy GLP-1. Agencja wystąpiła o usunięcie odpowiednich ostrzeżeń z informacji o wybranych lekach przeciwotyłościowych. Nie oznacza to jednak, że należy ignorować pojawienie się niepokojących objawów psychicznych.
Badania naukowe analizują wpływ agonistów receptora GLP-1 także na zachowania związane ze spożywaniem alkoholu. W randomizowanym badaniu opublikowanym w „The Lancet” w 2026 r. u 108 osób z otyłością i zaburzeniem używania alkoholu semaglutyd 2,4 mg raz w tygodniu, w połączeniu z terapią poznawczo-behawioralną, skuteczniej ograniczał dni intensywnego picia niż placebo. Wynik wymaga potwierdzenia w większych badaniach i nie stanowi rejestracji Ozempicu do leczenia uzależnień.

















