Badanie ANA wykorzystywane jest w diagnostyce chorób układowych tkanki łącznej. U zdrowych osób przeciwciała ANA nie występują, a ich pojawienie się świadczy o toczącym się procesie autoimmunologicznym.

Mocz do badania przekazywany jest celem wykonania zarówno badania ogólnego, jak i posiewu. Aby wynik badania moczu był miarodajny, konieczne jest przestrzeganie instrukcji pobierania próbki.

Badanie laboratoryjne poziomu przeciwciał anty-HBs służy do oceny stopnia odpowiedzi poszczepiennej przeciwko wirusowi zapalenia wątroby typu B (WZW B, HBV). U osób nieszczepionych przeciwciała anty-HBs mogą być obecne razem z innymi markerami zakażenia w przypadku przebytego zakażenia WZW B.

Czynnik reumatoidalny RF to jeden z markerów reumatoidalnego zapalenia stawów RZS. Badanie krwi RF pomaga w rozpoznaniu choroby stawów, jednak sam dodatni wynik badania nie wystarcza do postawienia diagnozy – czynnik reumatoidalny jest markerem niespecyficznym, a zatem wynik dodatni może towarzyszyć innym schorzeniom.

CK, czyli kinaza kreatynowa oznaczana jest w przypadku podejrzenia uszkodzenia mięśni szkieletowych, w monitorowaniu leczenia statynami. Jest jednym z badań, które może być wykonane w diagnostyce zawału serca (podwyższona kinaza kreatynowa).

Badanie antygenu G. Lamblia wykonuje się w celu potwierdzenia zakażenia tym pasożytem.

PTH (parathormon) jest wytwarzany przez komórki przytarczyc (gruczoły przytarczyczne). Bierze udział w regulacji gospodarki wapniowej i fosforanowej w organizmie.

Test prolaktyny z metoklopramidem wykonujemy w celu dalszej diagnostyki przyczyn hiperprolaktynemii. Metoklopramid jest lekiem, który pobudza wydzielanie prolaktyny.

Oznaczenie antygenu nowotworowego CA 15. 3 stosuje się w celu monitorowania leczenia (ocena skuteczności) oraz określenia czy doszło do nawrotu choroby nowotworowej gruczołu piersiowego.

Badanie prokalcytoniny (PCT) wykonywane jest coraz częściej w celu oceny stopnia infekcji, różnicowania przyczyn stanów zapalnych czy monitorowania poprawności leczenia. Prokalcytonina jest białkiem, którego poziom wzrasta w stanach patologicznych nawet tysiąckrotnie w stosunku do stanu fizjologicznego.

Oporność osmotyczna erytrocytów jest badaniem poprawności budowy erytrocytów. Badanie oporności osmotycznej jest najlepszą metodą diagnostyczną sferocytozy, będącej najczęstszą formą niedokrwistości hemolitycznej (zmniejszona oporność osmotyczna).

Badanie białka Bence-Jonesa najczęściej wykorzystywane jest do diagnostyki szpiczaka mnogiego oraz innych monoklonalnych gammapatii, np. makroglobulinemii Waldeströma.

Test potwierdzający HBsAg (antygen powierzchniowy wirusa HBV) wykonuje się, by potwierdzić obecność antygenu HBs lub wykluczyć wynik fałszywie dodatni, który otrzymany został po teście HBsAg lub innego testu wskazującego na WZW typu B. Osoby zdrowa nie posiadają HBsAg.

Badanie poziomu lipazy w surowicy zalecane jest w przypadku podejrzenia m. in.

Badanie stężenia fosforu prowadzona jest w diagnostyce chorób kości, przytarczyc i tarczycy, w rozpoznawaniu zaburzeń ilości witaminy D₃, w dializoterapii, w żywieniu pozajelitowym, u osób nadużywających alkoholu oraz w bólach kości i osłabieniu siły mięśniowej. Pojedyncze oznaczenie pozwala rozpoznać ogólne zaburzenie gospodarki fosforanowej.

Próba serologicznej zgodności dawcy i biorcy (próba krzyżowa) jest podstawowym badaniem w transfuzjologii. Wykonywana jest przed każdym przetoczeniem krwi pacjentowi.

Czas protrombinowy (PT) to badanie, które pozwala ustalić czas krzepnięcia krwi. Służy do tego także międzynarodowy współczynnik czasu protrombinowego – wskaźnik INR.

Przeciwciała przeciw gliadynie (IgG) to autoprzeciwciała skierowane przeciwko białkom obecnym w pożywieniu (zbożach) – gliadynie i glutenowi. Dodatni wynik – obecność przeciwciał IgG – może świadczyć o tym, że pacjent choruje na celiakię.

Beta-2-mikroglobulina to białko, którego badanie ma znaczenie w określeniu przebiegu nowotworów układu krwiotwórczego. Beta-2-mikroglobulina jest przydatna w badaniu chorób nerek.

Trypsyna i chymotrypsyna są enzymami trzustkowymi, powstałymi z proenzymów trypsynogenu oraz chymotrypsynogenu. Trypsynę i chymotrypsynę w kale bada się w kierunku wykluczenia mukowiscydozy u dzieci.

Gamma-glutamylotransferaza, w skrócie GGT to enzym, którego badanie służy ocenie chorób wątroby i dróg żółciowych. Badanie GGTP wykonywane jest w przypadku stwierdzenia choroby alkoholowej w celu oceny stanu wątroby.

Przeciwciała przeciwjądrowe (ANA – Anti-Nuclear Antibodies) należą do grupy tzw. autoprzeciwciał.

Dehydrogenaza glukozo-6-fosforanowa to enzym, który odgrywa rolę przy przemianach krwinek czerwonych. Niedobór tego enzymu decyduje o krótszym czasie przeżycia erytrocytów.

Badanie osmolalności surowicy określa ilość substancji rozpuszczonych w surowicy krwi. Decydujący wpływ na osmolalność surowicy ma sód.

Gen tp 53 decyduje o podziale komórkowym. Kodowane przez ten gen białko o nazwie p53 decyduje o tym czy w przypadku uszkodzenia, naprawione zostanie DNA.

Oznaczenie kreatyniny w moczu pozwala na ocenę funkcjonowania nerek. Badanie stężenie kreatyniny w moczu wraz z wynikiem kreatyniny w surowicy stosowane jest do obliczenia klirensu kreatyniny.

Oznaczenie kreatyniny w surowicy krwi jest stosowane do oceny zdolności filtracyjnej nerek. Stanowi podstawowe badanie w celu określenia przesączania kłębuszkowego nerek.

Bilirubina związana określana jest także jako bilirubina sprzężona lub bilirubina bezpośrednia. Badanie związanej bilirubiny wykonuje się w diagnozowaniu chorób wątroby i cenie stanu wątroby.

Termin transaminaza określa dwa enzymy – transaminazę asparaginianową i aminotransferaza alaninowa. Enzymy określane są skrótami – AspAT i AlAT.

Kwasy żółciowe w krwi to jeden z parametrów laboratoryjnych, który pozwala ocenić funkcjonowanie wątroby. Badanie wykonywane jest na próbce krwi żylnej.