Albuminy należą do grupy białek. W zwykłym badaniu ogólnym moczu nie powinny być wykrywane.

Badanie mykologiczne należy do grupy badań mikrobiologicznych. Służy do wykrywania, identyfikacji i określania lekowrażliwości grzybów chorobotwórczych.

Neuroswoista enolaza, w skrócie NSE to marker nowotworowy, który służy do diagnostyki wybranych nowotworów, takich jak drobnokomórkowy rak płuca, nerwiaka zarodkowego czy raka rdzeniastego tarczycy. Badanie NSE wykonuje się z próbki krwi.

Przeciwciała anty-HBc pojawiają się jako reakcja organizmu na pojawienie się antygenów HBcAg, które znajdują się we wnętrzu cząsteczek wirusa wirusowego zapalenia wątroby typu B. Organizm może zacząć wytwarzać dwa typy tych przeciwciał – w klasach IgG i IgM.

Kalprotektyna to białko, które jest biomarkerem. Stężenie kalprotektyny wzrasta w przypadku wystąpienia stanów zapalnych przewodu pokarmowego.

Testosteron wolny to frakcja testosteronu całkowitego, która nie jest związana z żadnym białkiem transportującym. Wysoki lub zbyt niski testosteron wolny może być powodem zaburzeń płodności u mężczyzny, nieprawidłowego rozwoju u chłopców, a także obniżonego libido lub zaburzeń erekcji.

Alkaloza, czyli zasadowica oddechowa, to stan zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej i wzrostu pH krwi, który może doprowadzić nawet do śmierci pacjenta. Przyczyną rozwinięcia się zasadowicy jest zwiększona wentylacja płuc.

Badanie amoniaku we krwi wykonuje się głównie przy podejrzeniu chorób wątroby. Wysoki poziom amoniaku we krwi wskazuje na niewydolność wątroby.

Badanie stężenia wapnia całkowitego w surowicy wykonuje się w przypadku podejrzenia hipokalcemii (niskie stężenie wapnia) lub hiperkalcemii (wysokie stężenie wapnia). Badanie wapnia w surowicy wykonuje się w diagnozowaniu chorób kości, nerek, układu krążenia i układu nerwowego.

Sód w moczu oznacza się w przypadku, gdy badanie stężenia sodu w surowicy daje wyniki nieprawidłowe. Badanie pozwala określić czy zaburzenie (małe lub duże stężenie sodu) wynika z jego zbyt dużej podaży czy też ze zbyt dużej jego utraty.

Posiew krwi jest badaniem pozwalającym na wykrycie mikroorganizmów krążących we krwi. Ponieważ stan taki wiąże się często z poważnym zagrożeniem życia, badanie wykonywane jest zwykle w warunkach szpitalnych.

Albuminy w moczu – a ściślej rzecz ujmując ich poziom w moczu – są jednym z częściej oznaczanych parametrów służących do oceny funkcji nerek. Zmiany w ich stężeniu wskazywać mogą na wystąpienie wielu patologii dotyczących zarówno układu moczowo-płciowego jak i całego organizmu.

Granulocyty to rodzaj leukocytów, czyli białych komórek krwi. Wyróżnia się trzy rodzaje granulocytów – zasadochłonne, kwasochłonne i obojętnochłonne.

Badanie immunohistochemiczne polega na poszukiwaniu antygenów, które odpowiedzialne są za rozwój konkretnej choroby. Badanie to służy także do określenia wrażliwości ogniska chorobowego na lek, pozwala to określić, czy dany preparat będzie skuteczny w leczeniu.

Wymaz z cewki moczowej wykonywany jest w celu zdiagnozowania przyczyny, która wywołuje infekcję układu moczowego, powstałą często w wyniku kontaktów seksualnych. W przypadku wymazu z cewki moczowej, w badaniu mikroskopowym zazwyczaj poszukuje się bakterii, która jest przyczyną stanu zapalnego.

Limfopenia (limfocytopenia) oznacza obniżoną poniżej normy ilość limfocytów we krwi. Ich ilość określa się wykonując morfologię krwi z rozmazem.

CA 72-4 jest markerem nowotworowym oznaczanym w sytuacji, kiedy u pacjenta występuje podejrzenie choroby nowotworowej. Nieznaczne przekroczenie normy CA 72-4 może wskazywać na niegroźne schorzenia układu pokarmowego, jednak wyraźnie podwyższony poziom markera często wiąże się z rozwojem raka jelita grubego, trzustki czy raka jajnika.

Badanie PCR, wykorzystujące reakcję łańcuchowej polimerazy, to metoda molekularna stosowana przede wszystkim w diagnostyce infekcji.

Alfa-fetoproteina to białko płodowe, którego poziom w sposób fizjologiczny wzrasta w czasie ciąży. Marker AFP wytwarzany jest przez pęcherzyk żółtkowy.

Często powstaje pytanie czy ogólne zakażenie krwi to to samo co bakteriemia, zakażenie organizmu i sepsa. Do tego pojawia się jeszcze jedno pojęcie - bakteriuria i urosepsa.

Katecholaminy to grupa organicznych związków chemicznych, które syntetyzowane są w komórkach chromochłonnych w rdzeniu nadnerczy. Głównymi katecholaminami w ustroju człowieka są adrenalina, noradrenalina oraz dopamina.

Badanie poziomu magnezu w surowicy krwi należy do grupy badań biochemicznych. Polega na określeniu stężenia magnezu w próbce krwi.

Badanie potasu wykonywane jest najczęściej w przypadku zaburzeń rytmu serca. Oznaczanie stężenia tego elektrolitu jest wskazane również w przypadku nadciśnienia tętniczego.

Skrótem BUN określa się azot mocznikowy we krwi, pochodzący z przemiany białkowej spożywanego pokarmu. Zaburzenia gospodarki azotowej mogą wskazywać na poważne choroby ważnych narządów takich jak: nerki, wątroba, serce.

Gazometryczne badanie krwi włośniczkowej wykonuje się najczęściej w celu określenia równowagi kwasowo-zasadowej. Krew pobierana jest z opuszki palca lub płatka ucha w sytuacji, gdy nie można jej pobrać z tętnicy (krew włośniczkowa jest mieszanką krwi tętniczej i żylnej).

pH krwi oznaczane jest podczas gazometrii, w trakcie której ocenia się także saturację O₂ i CO_2. Trzeba pamiętać, że zaburzenia homeostazy (równowagi kwasowo-zasadowej organizmu) mogą prowadzić nawet do śmierci.

Cytokiny to grupa białek, która odpowiada za funkcjonowanie układu odpornościowego. Dzielą się na prozapalne (najliczniejsze to interleukiny) i przeciwzapalne.

Przeciwciała przeciwjądrowe ANA to to przeciwciała wykrywane w szeregu chorób autoimmunologicznych. Określenie obecności przeciwciał ANA, bez objawów klinicznych nie ma znaczenia diagnostycznego.

Monocyty (MONO) należą do układu białokrwinkowego i krążą we krwi jako jeden ze składników układu immunologicznego. Po przedostaniu się przez ścianę naczyń krwionośnych do tkanek i narządów organizmu, przekształcają się i występują tam w formie makrofagów.

Badanie poziomu immunoglobuliny M (IgM) zalecane jest w celu wykrycia dziedzicznych lub nabytych niedoborów przeciwciała skierowanego m. in.