Prolaktyna (hormon prl) to hormon wytwarzany w przysadce mózgowej. Poziom prolaktyny oznacza się w przy niepłodności czy zaburzeniach miesiączkowania.

Istnieje kilka różnych badań i testów pozwalających wykryć obecność bakterii Helicobacter pylori, odpowiedzialnej między innymi za rozwój choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy. Jednym z nich jest badanie na obecność antygenu bakterii Helicobacter pylori w kale.

Badanie stężenia kalcytoniny – hormonu powstającego w komórkach C tarczycy wykonuje się u pacjentów z podejrzeniem raka rdzeniastego tarczycy. Wysoka kalcytonina, która może wskazywać na rozwój nowotworu tarczycy.

IgA jest rodzajem immunoglobuliny, który występuje w wydzielinach (pot, ślina, łzy) oraz na powierzchni błon śluzowych (jamy ustnej, jamy nosowo-gardłowej, dróg moczowych), uczestniczy więc w pierwszym kontakcie organizmu z czynnikiem chorobotwórczym. Badanie poziomu immunoglobuliny A (IgA) wykonywane jest najczęściej w przypadku zaburzeń odporności oraz gdy występują dolegliwości jelitowe bądź związane z nerkami o nieustalonej przyczynie.

Wymaz z gardła to badanie mikrobiologiczne dające lekarzowi możliwość przyjrzenia się bakteriom i grzybom zasiedlającym jamę ustną. Należy jednak pamiętać, że stwierdzenie obecności drożdżaków czy gronkowca w gardle zdarza się również u osób zdrowych.

Termin hipoalbuminemia oznacza stan kiedy w surowicy krwi wykrywana jest niska ilość albumin. Oznaczenie tych białek przeprowadza się w podejrzeniu niewydolności wątroby, a także w zespole nerczycowym.

Badanie prealbuminy (transtyretyny) we krwi, ze względu na jej szczególną budowę, służy przede wszystkim do diagnozowania niedożywienia, głównie u osób dorosłych. Badanie stężenia transtyretyny wykonywane jest najczęściej przed zabiegami operacyjnymi u osób przewlekle chorych i odżywianych pozajelitowo.

Septyna 9 to test określany jako szybka i komfortowa alternatywa dla kolonoskopii. Oznaczanie we krwi poziomu metylowanego DNA genu septyny ma umożliwić wczesne wykrycie raka jelita grubego.

Test kałowy M2-PK to nowoczesne badanie na raka jelita grubego. Obecnie standardową metodą diagnostyki polipów oraz raka jelita grubego jest kolonoskopia, jednak wiele osób nie decyduje się na wykonanie tego badania.

Badanie chlorków w pocie jest istotnym badaniem w diagnostyce mukowiscydozy. W przebiegu tej choroby dochodzi do nieprawidłowego funkcjonowania gruczołów zewnątrzwydzielniczych.

Badanie na przeciwciała IgM przeciwko toksoplazmozie powinno być wykonywane u kobiet w ciąży i tych, które ja planują. U osób, które nie są zarażone pierwotniakiem, wynik na na obecność przeciwciał przeciwko toksoplazmozie powinien być ujemny.

Test na narkotyki w moczu wykonuje się w sytuacji, gdy zachodzi podejrzenie stosowania środków odurzających, np. u kierowców, którzy spowodowali wypadek lub u młodzieży, kiedy występują objawy zażywania substancji psychoaktywnych.

Przeciwciała przeciw cyklicznemu cytrulinowanemu peptydowi to inaczej przeciwciała anty-CCP. Badanie to wykonuje się przy podejrzeniu reumatoidalnego zapaleniu stawów.

Immunofiksacja białek w surowicy to test, który wykonywany jest w przypadku podejrzenia chorób układu krwiotwórczego – tak zwanych gammapatiach monoklonalnych. Wśród chorób tych wyróżnia się szpiczaka mnogiego i makroglobulinemię Waldenstroma.

Przeciwciała przeciw transglutaminazie tkankowej IgA. Badanie to wykonuje się w przypadku podejrzenia choroby trzewnej, czyli celiakii.

Oznaczenie przeciwciał IgG przeciwko toksokarozie ma na celu zdiagnozowanie czy doszło do zakażenia nicieniem o nazwie Toxocara. Glista psia lub glista kocia może atakować różne narządy – układ pokarmowy, w tym wątrobę, oczy, układ nerwowy.

Immunofiksacja białek w moczu to metoda, która pozwala na rozpoznanie typu przeciwciała. Badanie wykonuje się w celu potwierdzenia chorób układu krwiotwórczego.

Badanie na antygen HLA-B27 wykonuje się w przypadku podejrzenia chorób autoimmunologicznych, takich jak ZZSK – zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, zespół Reitera czy młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów. Badanie HLA B27 daje możliwość oceny przebiegu choroby, jej tempa, zaawansowania czy stopnia zajęcia poszczególnych narządów.

Test z glukagonem pozwala na ocenę czy prawidłowo wydzielana jest insulina. Test ten ma na celu sprowokowanie wysp trzustkowych do wyrzutu insuliny w odpowiedzi na bodziec, którym jest glukagon.

Antykoagulant toczniowy należy do przeciwciał antyfosfolipidowych. Ich obecność powoduje zaburzenia w układzie krzepnięcia.

MCHC jest to skrót, który oznacza średnie stężenie hemoglobiny w erytrocycie. Hemoglobina obecna w czerwonych krwinkach odpowiada za przenoszenie tlenu do komórek.

Wapń zjonizowany to inaczej wapń wolny. Jest to aktywna metabolicznie forma wapnia.

P-LCR to badanie wskaźnika dużych płytek krwi. Badanie to wykonuje się by ocenić rozmiar trombocytów.

Anizochromia (w skrócie HDW) to stan, w którym stwierdza się różnie wybarwione krwinki czerwone w jednej próbce krwi. Ocena tego jak barwią się erytrocyty, zależy od zawartej w nich hemoglobiny.

Białko C decyduje o prawidłowym procesie krzepnięcia krwi, hamuje jego aktywność, przez co zapobiega powstawaniu zakrzepów. Obniżony poziom białka C prowadzi do nadmiernej krzepliwości krwi.

Specyficzne przeciwciała przeciwko antygenom wirusa Epsteina-Barr (EBV) pozwalają na zdiagnozowanie zakażenia wirusem EBV. Badanie jest przydatne w rozpoznaniu mononukleozy zakaźnej.

Test obciążenia żelazem pozwala na określenie przyczyn niedoboru żelaza. Test polega na doustnym przyjmowaniu preparatu z żelazem, następnie w kolejnych odstępach czasu oznacza się stężenie żelaza w surowicy, co pozwala określić tak zwana krzywą wchłaniania po obciążeniu żelazem.

Badanie potasu w moczu wykonuje się w celu określenia przyczyny podwyższenia lub obniżenia poziomu potasu. Badanie pozwala określić czy za wahaniami poziomu potasu stoi przyczyna nerkowa czy pozanerkowa.

Elastaza jest enzymem trzustkowym, który bierze udział w trawieniu białek. Wyprodukowana przez trzustkę zostaje wydalona w postaci niezmienionej wraz z kałem.

Test ROMA jest nowoczesnym, niezwykle skutecznym narzędziem diagnostycznym pozwalającym na różnicowanie zmiany wykrytej w jajnikach u kobiet. Test wymaga oznaczenia markera CA 125 oraz markera HE4, dzięki czemu, na podstawie matematycznych algorytmów, możliwe jest wyliczenie prawdopodobieństwa zezłośliwienia wykrytej zmiany w przydatkach.