Cukrzyca typu 2 (łac. diabetes mellitus typi 2) inaczej zwana jest cukrzycą insulinoniezależną.

Cukrzyca to jedna z chorób cywilizacyjnych stanowiących coraz większy problem w naszym społeczeństwie. Niebezpieczna dla naszego zdrowia jest nie tylko pełnoobjawowa cukrzyca typu 2, ale również stan przedcukrzycowy – zwłaszcza jeżeli są one połączone z otyłością pacjenta.

Zastrzyki na odchudzanie stały się ostatnio bardzo popularne. Według powszechnej opinii powodują spektakularną utratę masy ciała.

Przeciwciała przeciwko dekarboksylazie kwasu glutaminowego, w skrócie oznaczane jako anty-GAD, to przeciwciała przeciwwyspowe, których obecność stwierdza się u chorych na cukrzycę typu 1 i cukrzycę typu LADA. Badanie w kierunku wykrycia tych przeciwciał pozwala określić także ryzyko rozwoju cukrzycy typu 1.

Nieprawidłowa tolerancja glukozy, potocznie nietolerancja cukru, to stan ostrzegający przed cukrzycą. Wartości hiperglikemii są nieco niższe niż w cukrzycy, lecz powinny skłonić do odpowiednich kroków, aby zapobiec chorobie.

Badanie krzywej cukrowej wykonywane jest w przebiegu diagnostyki zaburzeń gospodarki węglowodanowej, zwłaszcza cukrzycy. Ponadto obowiązkowo wykonywane jest badanie na krzywą cukrową w ciąży, co ma na celu zdiagnozowanie cukrzycy ciążowej.

Insulinooporność stanowi nieprawidłowość diagnozowaną coraz częściej. Do niedawna insulinooporność stwierdzano w oparciu o żmudne badania laboratoryjne, takie jak krzywa insulinowa.

Badanie moczu jest jednym z najczęściej zlecanych badań diagnostycznych. Obecność glukozy w moczu określana jest jako glukozuria.

Wysoki poziom cukru we krwi, czyli hiperglikemia, kojarzy się przede wszystkim z cukrzycą – zarówno typu 1, jak i 2. Jednak warto pamiętać, że istnieje wiele różnorodnych czynników, które mogą wpływać na metabolizm glukozy w organizmie człowieka.

Poziom cukru we krwi jest regulowany przez insulinę wytwarzaną przez komórki beta w trzustce. Ułatwia ona wnikanie glukozy do komórek, pomaga magazynować jej nadmiar w wątrobie lub w postaci tkanki tłuszczowej.

Wielomoczem, inaczej poliurią, określamy utrzymujące się dobowe wydalanie moczu w ilości przekraczającej 2500-3000 mililitrów. Zazwyczaj towarzyszy mu także wzmożone pragnienie (polidypsja).

Badanie poziomu hemoglobiny glikowanej (frakcji HbA1c) wykonuje się u osób chorych na cukrzycę. Pozwala ustalić średni poziom glikemii bez uwzględnienia wahań poziomu glukozy we krwi w czasie.

Mogłoby się wydawać, że poranny poziom cukru we krwi mierzony tuż po przebudzeniu z reguły powinien być niski. Niestety nie zawsze tak jest, o czym świadczy tzw.

Przeciwciała przeciwwyspowe ICA bada się u rodzin osób, które chorują na cukrzycę i ich organizm ma skłonność do działań skierowanych przeciwko własnym komórkom. Badanie pozwala określić czy cukrzyca ma podłoże autoimmunologiczne.

Pierwsze objawy cukrzycy i ich nasilenie zależy od rodzaju cukrzycy i wieku pacjenta. Typowe objawy cukrzycy typu 2 przeważnie pojawiają się dopiero po kilku lub nawet kilkunastu latach trwania choroby.

Pomimo zjedzenia posiłku, nawet obfitego, nadal odczuwasz trudny do poskromienia apetyt? Chorobliwe uczucie głodu, określane mianem polifagii, może świadczyć o wielu schorzeniach, choć najczęściej stanowi jeden z pierwszych symptomów cukrzycy.

Test obciążenia glukozą (badanie OGTT) służy do diagnozowania stanów predysponujących do rozwoju cukrzycy. Badanie glukozy polega na podaniu doustnym roztworu glukozy i sprawdzeniu w ostępach czasu poziomu glikemii.

Insulinooporność (IR) to stan, w którym komórki organizmu stają się mniej wrażliwe na insulinę. Przyczyną najczęściej jest otyłość.

Nadmierne pragnienie określa się jako polidypsja. Objaw ten charakterystyczny jest dla cukrzycy, kiedy to pojawia się silne pragnienie.

W diagnozowaniu i monitorowaniu cukrzycy duże znaczenie ma badanie C peptydu – białka odzwierciedlającego rzeczywistą produkcję insuliny przez trzustkę. Peptyd C jest markerem bardziej precyzyjnym niż insulina, co wynika z jego stabilności biologicznej.

Cukier, a konkretnie glukoza, jest bardzo ważnym składnikiem energetycznym dla funkcjonujących komórek. Niski poziom cukru związany z niedożywieniem lub będący wynikiem choroby niesie za sobą poważne konsekwencje.

Hiperinsulinizm to stan, w którym dochodzi do nadmiernego wydzielania insuliny w organizmie przez trzustkę. Wyróżnia się dwa główne mechanizmy: hiperinsulinizm związany z insulinoopornością, zwiększający ryzyko wystąpienia cukrzycy typu 2 oraz hiperinsulinizm wynikający z zaburzeń wydzielania insuliny związany z hipoglikemią.

Cukrzyca typu LADA to choroba autoimmunizacyjna ujawniająca się po 35. roku życia.

Zapach acetonu z ust może być wyczuwalny u osób stosujących dietę ketogeniczną albo zaniedbujących higienę jamy ustnej. Może także być oznaką cukrzycy, najczęściej typu 1.

Stan przedcukrzycowy to stan podwyższonego poziomu cukru we krwi, rozpoznany w teście obciążenia glukozą. Wiąże się on z ryzykiem rozwoju cukrzycy typu 2 (oraz cukrzycy ciążowej), dlatego wymaga podjęcia działań w kierunku ustabilizowania glukozy na czczo.

Diagnoza cukrzyca to często słowa, które wywołują lęk i obawę przed tym, jak będzie wyglądało dalsze życie. Nieprawidłowa glikemia lub już rozpoznana cukrzyca to wskazanie do konsultacji z lekarzem specjalistą.