Potoczny termin drętwienie nóg może oznaczać uczucie mrowienia, pieczenia czasem ból nóg czyli tak zwane parestezje – zaburzenia czucia. Jednorazowe, przemijające drętwienie kończyn nie powinno być źródłem niepokoju, jednak powtarzające się może wymagać konsultacji z lekarzem.

Choroba Stilla jest to układowa postać młodzieńczego idiopatycznego zapalenia stawów. Nie są znane przyczyny, z powodu których układ odpornościowy atakuje stawy, co w reakcji obronnej prowadzi do powstawania w nich stanu zapalnego.

Obecnie wykorzystanie antybiotyków w leczeniu bakteryjnych schorzeń jest powszechne i dostępne dla każdego pacjenta. Dzięki szerokiej gamie farmaceutyków skierowanych przeciwko drobnoustrojom wiele chorób zostaje wyleczonych.

Problemy z trawieniem (określane również mianem dyspepsji) są bardzo często występującą dolegliwością. Ocenia się, że kłopoty z trawieniem dotykają co trzeciego człowieka w populacji ogólnej.

Drobne pęcherzyki, zaczerwieniona skóra dookoła nich, uporczywe swędzenie, które może wystąpić na dłoniach, nadgarstku, na brzuchu w miejscu stykania się skóry z guzikiem od spodni – wszystkie te dolegliwości mogą być objawami kontaktowego zapalenia skóry, zwanego również wypryskiem kontaktowym. Alergiczne kontaktowe zapalenie skóry leczy się poprzez eliminację alergenu i stosowanie maści ze sterydami.

Układ immunologiczny odpowiada za naszą odporność, która jest zjawiskiem bardzo złożonym. W skład układu odpornościowego wchodzi wiele rodzajów komórek o różnych mechanizmach działania.

Wirusy Coxsackie są patogenami bardzo powszechnie występującymi u człowieka. Zajmują one drugie miejsce spośród patogenów wywołujących wszystkie choroby wirusowe.

Przyczyną zapalenia miazgi (inaczej pulpitis) jest najczęściej nieleczona próchnica głęboka wywołująca stany zapalne. Objawem chorej miazgi jest promieniujący i tętniący ból zęba, nasilający się przy nagryzaniu czy spożywaniu ciepłych napojów oraz opukiwaniu.

Autoimmunologiczne zapalenie wątroby to choroba ze spektrum schorzeń z autoagresji, których istota polega na powstawaniu tzw. autoprzeciwciał, to znaczy przeciwciał skierowanych przeciwko własnym komórkom i tkankom organizmu.

Utrata węchu określana jest jako anosmia. Pogorszenie, zmniejszenie odczuwania węchu nazywane jest hiposmią.

Cykl bezuwulacyjny to cykl, podczas którego nie dochodzi do jajeczkowania, czyli uwolnienia komórki jajowej. Przyczyny braku owulacji obejmują m.

Owulacja to moment w cyklu, który wiele kobiet odczuwa na własny sposób – jako przypływ energii, lepszy nastrój, większą pewność siebie, wzrost potrzeby bliskości lub nawet. obniżenie nastroju.

Faza folikularna to pierwsza faza prawidłowego cyklu miesiączkowego, który składa się także z fazy owulacyjnej i lutealnej. Faza folikularna trwa zazwyczaj 14 dni, choć należy podkreślić, że czas jej trwania zależny jest osobniczo.

Zespół rowka nerwu łokciowego jest drugą pod względem częstości występowania neuropatią w kończynie górnej, zaraz po zespole cieśni kanału nadgarstka. Neuropatia nerwu łokciowego występuje częściej u mężczyzn, w kończynie dominującej.

Zespół napięcia przedmiesiączkowego, nazywany w skrócie PMS to znane od dawna zjawisko.

Zarówno PMS (zespół napięcia przedmiesiączkowego), jak i PMDD (przedmiesiączkowe zaburzenie dysforyczne) to zaburzenia, które znacząco pogarszają jakość życia. Na szczęście można je skutecznie leczyć – zazwyczaj robi się to przy pomocy leków antydepresyjnych.

Tuż przed okresem, organizm kobiety zaczyna się zmieniać. Wahania stężenia hormonów powodują, że mogą pojawić się trądzik, uczucie obrzmienia, nerwowość, gorsze samopoczucie przed okresem.

Wulwodynia (ang. vulvodynia) jest pojęciem obejmującym dolegliwości kobiece, które objawiają się dyskomfortem oraz bólem okolic sromu.

Jonoforeza (lub inaczej jontoforeza) jest jednym z wielu zabiegów elektroleczniczych stosowanych w fizykoterapii, polegającym na wprowadzeniu do tkanek jonów leków za pomocą prądu stałego (galwanicznego). Zabieg jonoforezy może być zastosowany m.

Większości osób zaburzenia snu kojarzą się głównie z problemami z zaśnięciem, bezsennością, częstym wybudzaniem się lub koszmarami sennymi. Tymczasem mogą one przybierać zupełnie odwrotny charakter.

Choć antybiotyki są powszechnie stosowane w leczeniu wielu chorób o podłożu bakteryjnym i często niezbędne dla skutecznej terapii, ich działanie może odbić się negatywnie na kondycji układu pokarmowego. Jednym z częstszych skutków ubocznych ich stosowania jest biegunka.

Najczęstszą przyczyną zaburzeń węchu, w tym utraty węchu są infekcje górnych dróg oddechowych. Utrata węchu i smaku była jednym z głównych objawów zakażenia koronawirusem.

Mastocytoza to określenie odnoszące się do grupy chorób, które charakteryzują się nadmiernym wytwarzaniem mastocytów przez organizm oraz ich nagromadzeniem w skórze (mastocytoza skórna) lub w narządach wewnętrznych (mastocytoza układowa). Objawy mastocytozy mogą wystąpić zarówno u dzieci, jak i dorosłych.

Serotonina jest hormonem tkankowym i ważnym neuroprzekaźnikiem w ośrodkowym układzie nerwowym. Pochodna aminokwasu egzogennego (L-tryptofanu) reguluje między innymi nastrój i emocje.

Zespół pozakrzepowy to powikłanie zakrzepicy żył głębokich. Jego objawy to szereg zaburzeń w odpływie krwi z kończyn dolnych, które są skutkiem wcześniejszych zaburzeń krążenia.

Guzkowe zapalenie tętnic znane jest także pod nazwą choroby Kussmaula. Schorzenie należy do układowych zapaleń naczyń.

Polipowatość przewodu pokarmowego znana jest także jako polipowatość rodzinna. Wiąże się ona z obecnością wielu zmian polipowatych w świetle przewodu pokarmowego, szczególnie nasilonych w jelicie grubym, gdzie ich liczba może sięgać tysięcy.

Biegunka przewlekła jest często występującym objawem, a lista jej przyczyn jest również niezwykle długa. Wyróżnia się przewlekłą biegunkę tłuszczową, osmotyczną, wydzielniczą (sekrecyjną) oraz zapalną.

Rak odbytnicy najczęściej diagnozowany jest u osób, które ukończyły 50 lat. Odbytnica jest częścią układu trawiennego, w której przemieszczają się masy kałowe.

Zespół Möbiusa jest dość słabo poznanym zespołem wad wrodzonych, polegającym na pewnych zaburzeniach neurologicznych składających się na charakterystyczny obraz twarzy. Przyczyny występowania tego zespołu ciągle nie są dokładnie poznane, a jego leczenie przyczynowe nie istnieje.