Dolegliwości trawienne i dyskomfort w okolicy brzucha to bardzo często diagnozowane dolegliwości. Niekiedy ustalenie przyczyny bólów brzucha i zaburzeń trawiennych może być łatwe, w czym pomagają badania obrazowe czy laboratoryjne. Jest jednak jednostka chorobowa, której nie można w oczywisty sposób zdiagnozować i postawienie rozpoznania opiera się na wykluczeniu innych przyczyn zaburzeń. Mowa o zespole jelita drażliwego.
Zespół jelita drażliwego to schorzenie o charakterze przewlekłym, obejmujące jelito cienkie i grube. Choroba ta nie ma podłoża biochemicznego, a zatem nie stwierdza się w jej przebiegu zaburzeń metabolicznych. Jednocześnie brak jest jakichkolwiek zaburzeń organicznych, czyli zmian anatomicznych w obrębie jelit. Jaka jest zatem przyczyna jelita drażliwego? U podstaw nadwrażliwości jelita leży oddziaływanie wielu czynników, takich jak:
Jelito drażliwe występuje dwa razy częściej u kobiet, ponadto zauważalna jest zależność między występowaniem nadwrażliwości jelita u osób dotkniętych depresją czy stanami lękowymi. Za genetycznym podłożem zespołu jelita drażliwego przemawia rodzinne występowanie choroby.
Zespół jelita drażliwego (IBS) rozpoznawany jest u około 10–20 proc. dorosłych. Jest to jedna z najczęstszych przyczyn konsultacji u gastroenterologa. Pomimo powszechnego występowania IBS, wiele przypadków zespołu jelita drażliwego zostaje zbagatelizowanych przez lekarzy. Przy prawidłowych wynikach badań laboratoryjnych i obrazowych dyskomfort trawienny uznawany jest bowiem za przejaw stresu czy niewłaściwej diety. A w rzeczywistości zespół jelita drażliwego to poważna choroba przewlekła wpływająca negatywnie na codzienne życie chorego. Objawy zespołu jelita drażliwego to przede wszystkim:
Rozpoznanie jelita drażliwego opiera się na wystąpieniu tzw. Kryteriów Rzymskich. Mówią one o występowaniu bólu i skurczów jelit, które najczęściej występują po wypróżnieniu, a ich pojawieniu się towarzyszy zmiana konsystencji stolców i/lub częstości wypróżnień. Kolejnym kryterium jest liczba powyżej 3 wypróżnień dziennie lub poniżej 3 wypróżnień w tygodniu, a także wzdęcia brzucha i stolce z domieszką śluzu. Wspomniane objawy (ból podbrzusza i zaburzenia dotyczące rytmu wypróżnień) powinny występować przez co najmniej 3 miesiące. Brak jest specjalnych badań w kierunku zespołu jelita drażliwego; wykonywać można natomiast badania wykluczające inne przyczyny problemów z jelitami. W diagnostyce różnicowej uwzględnić należy:
Szczególną uwagę należy zwrócić na obecność niepokojących objawów, mogących sugerować występowanie poważnych schorzeń. Mowa o dodatnim wywiadzie rodzinnym w kierunku raka jelita grubego, nagłym spadku masy ciała, obecności krwi w kale, ciężkiej i długotrwałej biegunce, wysokiej gorączce.
Leczenie zespołu jelita drażliwego polega głównie na zmianie stylu życia, przede wszystkim diety. Wielu pacjentów cierpiących na jelito drażliwe zauważa związek między spożyciem określonych pokarmów a wystąpieniem objawów IBS. Dieta w zespole jelita drażliwego powinna być lekkostrawna, należy jeść częściej, ale mniejsze porcje. Zalecane jest spożycie chudych mięs gotowanych na parze, ryb, jogurtów naturalnych, gotowanych warzyw. Unikać należy potraw ciężkostrawnych i smażonych, produktów mlecznych, cukru, soków owocowych, ostrych przypraw.
Leczenie farmakologiczne zespołu jelita drażliwego zakłada stosowanie leków łagodzących uciążliwe objawy IBS. W przypadku zaparć stosować można preparaty o działaniu przeczyszczającym (senes), zawierające włókna pokarmowe oraz preparaty o działaniu osmotycznym (mleczko magnezowe). Biegunki dobrze reagują na leczenie loperamidem, zaś na ból brzucha i skurcze stosować można leki rozkurczowe (siarczan hioscyjaminy, dicyklomina), preparaty serotoninergiczne (tegaserod, alosetron); niekiedy stosowane są leki przeciwdepresyjne. W przypadku rozrostu flory bakteryjnej jelit stosowane są antybiotyki. Stosowane są także mniej konwencjonalne metody, takie jak akupunktura, ziołoterapia, a także psychoterapia.
Domowe sposoby leczenia IBS wykorzystuje napary ziołowe (kminek, lukrecja, rumianek, melisa, glistnik, oset). Warto też suplementować preparaty z probiotykami oraz stosować techniki relaksacyjne.
Ból brzucha u dziecka to jedna z najczęstszych dolegliwości, z którą mierzą się rodzice. Przyczyny bólu brzucha mogą być różne – od niestrawności, przez infekcje, zatrucie pokarmowe, aż po stres.
magister farmacji
Zirid to lek przeznaczony dla dorosłych, pomagający w leczeniu czynnościowej niestrawności niewrzodowej. Skutecznie łagodzi uczucie wzdęcia brzucha, ból w nadbrzuszu, zgagę, nudności i wymioty.
magister farmacji
Nieswoiste zapalenia jelit to grupa chorób przewlekłych, których przyczyna występowania wciąż nie jest w pełni poznana. Wyróżnia je utrzymujący się w obrębie jelit stan zapalny, prowadzący do różnego rodzaju powikłań, a także występowanie okresów zaostrzeń i remisji.
diagnosta laboratoryjny
Maślan sodu (sól sodowa kwasu masłowego) to krótkołańcuchowy kwas tłuszczowy ceniony za swoje działanie wspierające pracę jelit. Znajduje on zastosowanie m.
dietetyk kliniczny i sportowy
Kolka jelitowa objawiająca się nagłym, napadowym, silnym bólem jelit bardzo często występuje u niemowląt. Przyczyną kolki jelitowej u dorosłych może być niewłaściwa dieta, zaparcia czy choroby przewodu pokarmowego.
lekarz
Przyczyną bólu jelit jest najczęściej niestrawność. Kłucie w dole brzucha, bulgotanie i burczenie w jelitach pojawia się po spożyciu zbyt obfitego czy ciężkostrawnego posiłku.
lekarz
Skurcze jelit, czyli skurcze brzucha to częsty problem dotykający zarówno młodszych jak i starszych pacjentów. W walce z tego typu dolegliwościami bardzo ważne jest ustalenie przyczyny bólu brzucha.
lekarz
Ból brzucha może mieć wiele różnorodnych przyczyn. Silny ból nierzadko pojawia się po jedzeniu.
lekarz
Zespół rozrostu bakteryjnego, inaczej zespół SIBO jest chorobą przewodu pokarmowego, której wiodącymi objawami są przewlekła biegunka i tzw. niedokrwistość megaloblastyczna.
lekarz
Częstą przyczyną bólu brzucha i bólu w podbrzuszu są choroby jelit. Ból brzucha często pojawia się po jedzeniu i może być zależny od rytmu wypróżnień.
lekarz
