Co to jest SPT-300?
SPT-300 jest doustnym prolekiem allopregnanolonu zaprojektowanym z wykorzystaniem technologii Glyph. Prolek to związek, który po podaniu zostaje w organizmie przekształcony w aktywną substancję.
Allopregnanolon jest endogennym neurosteroidem działającym jako dodatni modulator allosteryczny receptorów GABA-A. Receptory te uczestniczą w regulacji hamującego przekaźnictwa nerwowego w ośrodkowym układzie nerwowym.
Problemem utrudniającym doustne podawanie allopregnanolonu jest jego intensywny metabolizm pierwszego przejścia. Technologia Glyph została opracowana właśnie po to, aby zmienić sposób, w jaki taka cząsteczka jest wchłaniana i transportowana w organizmie.
Jak działa SPT-300?
Po uwolnieniu allopregnanolonu jego działanie farmakologiczne wiąże się przede wszystkim z receptorami GABA-A.
Allopregnanolon jest dodatnim modulatorem allosterycznym tych receptorów. Oznacza to, że może wzmacniać działanie GABA – najważniejszego hamującego neuroprzekaźnika w ośrodkowym układzie nerwowym. Miejsca oddziaływania neurosteroidów na receptor GABA-A różnią się od klasycznych miejsc wiązania benzodiazepin.
Nie oznacza to jednak, że na obecnym etapie można uznać SPT-300 za lek o udowodnionym działaniu przeciwdepresyjnym lub przeciwlękowym. Tę skuteczność muszą potwierdzić badania kliniczne prowadzone bezpośrednio u pacjentów.
Przeczytaj również:

Zuranolon – przełom czy rozczarowanie? Dlaczego został dopuszczony wyłącznie w depresji poporodowej
Jak działa technologia Glyph?
Technologia Glyph wykorzystuje naturalne mechanizmy jelitowego wchłaniania lipidów.
W uproszczeniu, cząsteczka leku zostaje odwracalnie połączona ze strukturą przypominającą tłuszcz pokarmowy. Ma to sprzyjać transportowi przez jelitowy układ limfatyczny zamiast typowej drogi prowadzącej bezpośrednio przez krążenie wrotne do wątroby. Celem jest ograniczenie metabolizmu pierwszego przejścia i zwiększenie możliwości doustnego dostarczenia aktywnej substancji.
Technologia ta nie oznacza jednak „100-procentowej biodostępności” ani całkowitego wyeliminowania metabolizmu wątrobowego. Takich wniosków nie należy wyciągać z dostępnych danych klinicznych.
Co wykazały dotychczasowe badania SPT-300?
Badanie fazy 1
W badaniu NCT05129865 oceniano bezpieczeństwo, tolerancję i farmakokinetykę LYT-300/SPT-300 u zdrowych ochotników. Badano zarówno pojedyncze, jak i wielokrotne dawki preparatu oraz wpływ jedzenia na ekspozycję na allopregnanolon.
Program kliniczny wykazał, że po doustnym podaniu można uzyskać ekspozycję na allopregnanolon oraz zaobserwować zaangażowanie receptorów GABA-A.
Badanie fazy 2a i kortyzol
W kolejnym badaniu typu proof-of-concept zastosowano Trier Social Stress Test (TSST) – laboratoryjny model ostrego stresu psychospołecznego.
Do badania włączono 80 zdrowych ochotników, których losowo przydzielono do grupy SPT-300 lub placebo. SPT-300 spowodował statystycznie istotne zmniejszenie wzrostu stężenia kortyzolu w ślinie wywołanego testem stresowym w porównaniu z placebo (p=0,0001).
Jest to interesujący sygnał farmakodynamiczny, ale nie oznacza jeszcze, że SPT-300 leczy depresję lub zaburzenia lękowe. Badanie przeprowadzono u zdrowych osób, a jego głównym punktem końcowym była reakcja kortyzolowa na stres, a nie ustąpienie objawów choroby.
Przeczytaj również:

Spravato – lek na depresję lekooporną. Etapy leczenia, wskazania, przeciwwskazania
SPT-300 w leczeniu depresji – badanie BUOY-1
Najważniejszym obecnie etapem programu rozwoju SPT-300 jest badanie BUOY-1 (NCT07065240).
Jest to randomizowane, podwójnie zaślepione badanie fazy 2b kontrolowane placebo, prowadzone u dorosłych z dużym zaburzeniem depresyjnym, z towarzyszącymi objawami lękowymi lub bez nich. Preparat jest podawany raz dziennie przez 42 dni.
Głównym punktem końcowym jest zmiana nasilenia objawów depresji oceniana za pomocą 17-punktowej skali Hamiltona (HAM-D-17). Badanie pozostaje w fazie rekrutacji.
Dopiero wyniki tego i kolejnych badań pozwolą ocenić, czy SPT-300 rzeczywiście zapewnia klinicznie istotne działanie przeciwdepresyjne.
Na jakie choroby może być badany SPT-300?
Najbardziej zaawansowany obecnie program kliniczny dotyczy dużego zaburzenia depresyjnego (MDD).
Wcześniejsze prace nad LYT-300 obejmowały także laboratoryjny model ostrego stresu i lęku. Wyniki tych badań stanowią podstawę do dalszej oceny potencjalnych zastosowań neuropsychiatrycznych, ale nie są równoznaczne z zatwierdzonymi wskazaniami terapeutycznymi.
Dlatego na obecnym etapie nie należy przedstawiać SPT-300 jako terapii zatwierdzonej w przypadku:
depresji poporodowej,
napadów paniki,
Potencjalne zastosowania muszą zostać potwierdzone w odpowiednich badaniach klinicznych.
Przeczytaj również:

Ketamina czy esketamina – która terapia jest skuteczniejsza w walce z depresją lekooporną?
SPT-300 – skutki uboczne i bezpieczeństwo
Dane dotyczące bezpieczeństwa pozostają ograniczone, ponieważ SPT-300 nadal znajduje się w rozwoju klinicznym.
W badaniu fazy 2a u zdrowych ochotników preparat był opisywany jako dobrze tolerowany, a zdarzenia niepożądane związane z leczeniem były przemijające i miały łagodne lub umiarkowane nasilenie.
Nie należy jednak na tej podstawie tworzyć ostatecznej listy skutków ubocznych ani przeciwwskazań SPT-300. Pełny profil bezpieczeństwa będzie można określić dopiero po zgromadzeniu większej liczby danych pochodzących od pacjentów otrzymujących lek przez dłuższy czas.
SPT-300 czy breksanolon – najważniejsze różnice
Cecha | Breksanolon (Zulresso) | SPT-300 (GlyphAllo) |
|---|---|---|
Substancja | allopregnanolon | prolek allopregnanolonu |
Droga podania | dożylna | doustna |
Status | zatwierdzony przez FDA w depresji poporodowej | lek eksperymentalny |
Podawanie | ciągły wlew przez 60 godzin | doustnie w badaniach klinicznych |
Główne obecne zastosowanie/badanie | depresja poporodowa | MDD |
Technologia Glyph | nie | tak |
Breksanolon jest zatwierdzonym lekiem podawanym we wlewie, podczas gdy SPT-300 jest eksperymentalnym sposobem doustnego dostarczania allopregnanolonu, którego skuteczność kliniczna w MDD jest obecnie oceniana.
Przeczytaj również:

Gaz rozweselający w leczeniu depresji lekoopornej – czy to działa?
Czy SPT-300 może być przełomem w leczeniu depresji?
SPT-300 jest interesującym kandydatem na lek przede wszystkim dlatego, że próbuje rozwiązać problem słabej biodostępności doustnej allopregnanolonu.
Dotychczasowe badania wykazały możliwość doustnego podania proleku, aktywność wobec układu GABA-A oraz wpływ na odpowiedź kortyzolową podczas eksperymentalnie wywołanego stresu.
Najważniejsze pytanie pozostaje jednak otwarte: czy te właściwości przełożą się na skuteczne i bezpieczne leczenie pacjentów z depresją?
Odpowiedzi ma dostarczyć m.in. trwające badanie fazy 2b BUOY-1. Do czasu publikacji wyników bardziej precyzyjne jest więc określanie SPT-300 jako obiecującego eksperymentalnego leku niż jako „przełomowej terapii”.
Kiedy ten lek może być dostępny w Polsce?
Nawet w najlepszym scenariuszu to kilka lat. Teraz trwa badanie fazy 2b (BUOY-1). Wyniki poznamy w pierwszej połowie 2027 roku.
Jeśli wypadną dobrze:
- faza 3 – kolejne 2–4 lata badań;
- rejestracja (FDA/EMA) – ok. 1 rok;
- wejście na rynek w Polsce (wycena, refundacja) – kolejne 0,5–2 lata.
W sumie: realistycznie lek mógłby trafić do Polski około 2032–2034 roku – i to tylko jeśli wszystko pójdzie zgodnie z planem, bez opóźnień (a te w branży farmaceutycznej są normą).















