Choroby zatok wymagają szczegółowej diagnostyki. Najczęściej stosowanymi badaniami na zatoki jest RTG zatok i tomografia komputerowa zatok.

Ropne zapalenie zatok przynosowych zwykle współistnieje z nieżytem nosa (potocznie nazywanym katarem) i jest to stan zapalny zatok i śluzówki jamy nosowej spowodowany przez infekcje bakteryjną. Zwykle objawia się on dolegliwościami bólowymi w obrębie twarzy oraz uczuciem zatkania nosa oraz wyciekiem wydzieliny, które są bardzo dokuczliwe dla chorego.

Wśród chorób zatok najczęściej spotykanymi są: ostre i przewlekłe zapalenie zatok przynosowych. Choroby te należą do częstszych przyczyn zgłaszania się pacjentów do gabinetów laryngologicznych, a także do lekarzy pierwszego kontaktu.

„Przewiało mnie! ” – takie stwierdzenie najczęściej poprzedza rozwój przeziębienia, stanu zapalnego czy bólu korzonków.

Choroby zatok mogą być wywoływane przez wirusy. Typowe zakażenie wirusowe towarzyszy zazwyczaj przeziębieniu.

Typowe objawy zapalenia zatok to utrudnione ból głowy przy pochylaniu i zatok, oddychanie, uczucie zatkania nosa, które może przebiegać bez kataru. Rodzaj wydzieliny zależy od typu infekcji.

Oczyszczanie zatok poprzez ich płukanie roztworem soli jest wskazane w wielu chorobach zatok. Poza mechanicznym oczyszczeniem nosa i zatok, korzyści wynikające z zabiegu związane są również ze zmniejszeniem obrzęku błony śluzowej.

Leki na zatoki powinny wspomagać oczyszczanie nosa z zalegającej wydzieliny. Przy zapaleniu pomocne jest płukanie zatok wodą morską lub roztworem soli fizjologicznej.

Punkcja zatok przynosowych wykonywana jest w przypadku, gdy leczenie farmakologiczne zatok nie przynosi rezultatu. Punkcja zatoki czołowej określana jest jako punkcja Becka.

Zatoki to przestrzenie, które w warunkach fizjologicznych wypełnione są powietrzem i mają kontakt z jamą nosową. Do zatok przynosowych należą: zatoki czołowe, szczękowe, komórki sitowe oraz zatoka klinowa.