Nadpłytkowość określana jest jako trombocytoza. To stan w którym dochodzi do zwiększonej ilości płytek krwi.

Niedokrwistość automimmunohemolityczna to rzadka przyczyna niedokrwistości, związana z nieprawidłową funkcją układu odpornościowego. Jest to choroba nabyta, w której główną rolę odgrywa wytwarzanie przez organizm przeciwciał skierowanych przeciwko krwinkom czerwonym (erytrocytom).

Szpiczak mnogi (szpiczak plazmocytowy, choroba Kahlera) to jeden z nowotworów złośliwych układu krwiotwórczego o wieloetapowym i charakterystycznym obrazie klinicznym. Pojawia się najczęściej u mężczyzn po 70.

Niedobór leukocytów (leukopenia lub leukocytopenia) jest stanem organizmu, w którym liczba białych krwinek ulega obniżeniu poniżej ustalonej normy (4 tys. komórek/µl).

Gorączka neutropeniczna po chemioterapii to powikłanie leczenia nowotworowego. Rozwój gorączki przy nowotworze związany jest z infekcją bakteryjną, której przyczyna nie zawsze jest uchwytna.

Hemoglobinemia to stan zwiększonego stężenia hemoglobiny w osoczu. Najczęściej jest spowodowana nadmiernym rozpadem krwinek czerwonych, podczas których hemoglobina jest uwalniania z wnętrza erytrocytów.

Nadkrwistość to zbyt dużą ilość krwinek czerwonych, czyli erytrocytów we krwi. Nadkrwistość stanowi objaw pojawiający się w przebiegu wielu chorób układu krwiotwórczego.

Układ Kell jest to trzeci pod względem ważności układ grupowy krwinek czerwonych zaraz obok układu AB0 czy RhD. Układ Kell posiada 25 różnych antygenów, z których najważniejsze są antygeny K i k, które są kodominujące, to znaczy, że tak jak w układzie ABO, na powierzchni wszystkich krwinek danego człowieka, mogą znajdować się oba antygeny (Kk).

Nazwa tych komórek może kojarzyć się z tuczeniem lub otyłością, jednak nic bardziej mylnego. Komórki tuczne, nazywane również leukocytami tkankowymi to niezwykłe komórki o wielu istotnych funkcjach, które zaliczane są do układu odpowiedzi wrodzonej.

Makroglobulinemia Waldenstroma (chłoniak limfoplazmocytowy; nieziarniczny) to rzadki rodzaj nowotworu układu chłonnego. Nie są znane przyczyny chłoniak nieziarnicznego.

Układ odpornościowy jest złożonym systemem mechanizmów, które zapewniają ochronę przed negatywnymi czynnikami zewnętrznymi. Stanowi linię obrony organizmu przed chorobotwórczymi patogenami i różnego rodzaju drobnoustrojami.

Upuszczanie krwi to metoda terapeutyczna znana już w starożytności, przez wieki powszechnie wykorzystywana do leczenia wielu schorzeń, niejednokrotnie jednak z opłakanym skutkiem. Dziś upusty krwi wykonuje się tylko w określonych przypadkach.

Chelatacja stosowana jest przy usuwaniu złogów miażdżycowych i metali ciężkich z organizmu. Jednak czy naprawdę w tak szybki i łatwy sposób można wyczyścić zapchane żyły?

Anemia sierpowata, czyli inaczej niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, to choroba krwi, której bezpośrednią przyczyną jest nieprawidłowa budowa hemoglobiny – barwnika znajdującego się w erytrocytach. W Polsce anemia sierpowata jest to choroba rzadka, występująca raz na każde 600 000 urodzeń.

Zapalenie węzłów chłonnych najczęściej spowodowane jest przez infekcje – bakteryjne, wirusowe i grzybicze. Objawy stanu zapalnego to przede wszystkim powiększenie węzłów chłonnych i ból.

Hipogammaglobulinemia to stan niedoboru odporności. Choroba wiąże ze spadkiem stężenia lub brakiem immonoglobulin, czyli przeciwciał, które są niezbędne dla właściwej pracy bariery ochronnej organizmu.

Zakażenie rany to groźne powikłanie, które może doprowadzić do ciężkiego uogólnionego zakażenia. Uszkodzone tkanki są wrotami, przez które drobnoustroje dostają się do organizmu.

Krioglobulinemia to choroba układowa spowodowana obecnością we krwi białek, które nie występują we krwi osób zdrowych. Wyróżniamy trzy typy krioglobulinemii, w zależności od rodzaju nieprawidłowych białek, a każdemu z nich mogą towarzyszyć różne jednostki chorobowe, m.

Węzły chłonne są elementami układu odpornościowego rozlokowanymi w całym organizmie, które są połączone systemem naczyń limfatycznych. Powiększenie węzły chłonne w pachwinie może świadczyć o toczącym się procesie zapalnym na drodze spływającej limfy z odpowiedniego obszaru ciała (np.

Niedokrwistość (anemia) jest stosunkowo częstym schorzeniem, którego zdecydowanie najczęściej spotykaną przyczyną jest niedobór żelaza w diecie. Do pozostałych przyczyn niedokrwistości zalicza się m.

Hipermagnezemia to stan oznaczający nadmiar magnezu w organizmie. Przyczyny to m.

Powiększenie śledziony diagnozowane jest u dorosłych jak i u dzieci. Ze względu na rodzaj unerwienia nie używa się określenia ból śledziony.

Sepsa (posocznica) to uogólnione zakażenie organizmu. To zakażenie krwi wywoływane jest przez bakteriemię, czyli obecność bakterii we krwi.

Ziarniniak naczyniowy to twór budowany z sieci drobnych naczyń krwionośnych. Zaliczany jest do chorób naczyń.

Grudki chłonne znaleźć można w wielu okolicach ciała. Obecne są m.

Witamina D pełni kluczową rolę w procesie mineralizacji kości i utrzymaniu prawidłowej gospodarki wapniowo-fosforanowej. Niedobór witaminy D może mieć różne przyczyny, jednak zawsze wiąże się z poważnymi dla zdrowia konsekwencjami.

Niedokrwistość sierpowata (anemia sierpowata) to wrodzona, uwarunkowana genetycznie choroba krwi. Jest rodzajem niedokrwistości wrodzonej, której przyczyną jest wadliwa budowa hemoglobiny – białka odpowiedzialnego za transport tlenu do komórek.

Trombofilia (nadkrzepliwość) to choroba krwi – nabyta lub wrodzona genetycznie uwarunkowana skłonność do tworzenia się zakrzepów w naczyniach żylnych, rzadziej tętniczych. Występuje najczęściej u kobiet.

Nadpłytkowość krwi oznacza podwyższone stężenie płytek krwi (powyżej 600 tys. /µl).

Histiocytoza z komórek Langerhansa to rzadka choroba wieku dziecięcego, w której szczyt zachorowań przypada między 1. a 3.