Objawy zawału serca kojarzone są głównie z bólem dławicowym. Pozostałe symptomy występują rzadziej i mogą być bardzo niespecyficzne.

Wśród czynników zwiększających ryzyko wystąpienia miażdżycy oraz jej powikłań wymienić należy stres. Osoby mocniej reagujące na stres cechują się większym zaawansowaniem zmian miażdżycowych naczyń wieńcowych, co przekłada się na większą skłonność do rozwoju choroby niedokrwiennej serca a także zawału.

Serce płucne (łac. cor pulmonale, inna nazwa: płucna choroba serca) to stan, w którym doszło do przerostu i powiększenia prawej komory mięśnia sercowego w odpowiedzi na choroby naczyń płucnych lub miąższu płuc.

Stymulator serca to małe elektroniczne urządzenie, którego celem jest regulacja pracy serca. Wszczepienie rozrusznika serca ma na celu leczenie pacjentów, których serce pracuje nieregularnie i sposób niezsynchronizowany.

Nowotwory pierwotne serca są spotykane dość rzadko. Prawie trzy czwarte z nich to guzy łagodne, wśród których dominuje śluzak.

Zabieg pomostowania aortalno-wieńcowego, nazywany potocznie „bypassami”, jest obecnie najczęstszym typem operacji wykonywanej w kardiochirurgii u pacjentów w przebiegu choroby niedokrwiennej serca. Skuteczność tego zabiegu została potwierdzona w wielu badaniach klinicznych.

Koarktacją aorty nazywamy jej przewężenie na pewnym odcinku, co utrudnia przepływ krwi, a z czasem prowadzi do nieodwracalnych zmian w układzie sercowo-naczyniowym. Koarktacja należy do wrodzonych wad serca i w zależności od ciężkości tej wady objawy koarktacji mogą się pojawić już u dzieci lub dopiero u osób dorosłych.

Największe ryzyko powstania wady serca w życiu płodowym przypada między 3 a 8 tygodniem ciąży, gdyż w tym czasie dochodzi do powstania wszystkich narządów, w tym serca dziecka. Powstanie wad wrodzonych serca może być wynikiem wady genetycznej, wpływu środowiska i infekcji wirusowej.

Wady serca dzielą się na nabyte i wrodzone, proste i złożone. Nabyte to najczęściej wady zastawek – mitralnej i trójdzielnej.

Lekceważenie wysokiego ciśnienia może prowadzić do powikłań układu krwionośnego (w tym zawału serca czy udaru) i śmierci.