Problem zaburzeń erekcji w postaci zbyt wczesnej ejakulacji dotyczy bardzo wielu mężczyzn. Przyczyny przedwczesnego wytrysku obejmują czynniki psychologiczne, środowiskowe i fizjologiczne. Tego typu zaburzenia erekcji obserwuje się zarówno u osób w młodym wieku, jak i u mężczyzn po 40. roku życia. Leczenie jest wielokierunkowe. Do dyspozycji mamy tabletki na opóźnienie wytrysku, psychoterapię i ćwiczenia. Domowym sposobem na przedłużenie stosunku są odpowiednie ćwiczenia, np. mięśni Kegla, które wykonywane regularnie, pomagają skutecznie opóźnić orgazm u mężczyzny. Opóźnienie wytrysku jest możliwe także dzięki zastosowaniu techniki stosunków przerywanych.
Depositphotos
Czym jest przedwczesny wytrysk?
Przedwczesny wytrysk jest jednym z najczęstszych zaburzeń seksualnych występujących u mężczyzn. Szacuje się, że z powodu tego schorzenia cierpi średnio 15-30% męskiej populacji, choć wg doniesień badaczy amerykańskich liczba ta może oscylować nawet w granicach 30-55%.
Kiedy możemy mówić o przedwczesnym wytrysku? Zgodnie z definicją International Society for Sexual Medicine (ISSM) to dysfunkcja seksualna, w przebiegu której ejakulacja występuje w czasie poniżej lub około minuty od rozpoczęcia penetracji, a przyczyny dolegliwości mogą mieć podłoże zarówno psychologiczne, jak i wynikać z zaburzeń somatycznych.
Do najczęściej wymienianych należą m.in.:
niska częstotliwość stosunków płciowych,
strach przed niezaspokojeniem partnera,
nawyk przyspieszonej ejakulacji,
zaburzenia emocjonalne,
zaburzenia neurologiczne,
zaburzenia hormonalne,
stany zapalne w obrębie cewki moczowej oraz gruczołu krokowego,
nadwrażliwość członka.
Z uwagi na fakt, że występowanie problemu przedwczesnej ejakulacji znacząco obniża komfort życia pacjenta – i to nie tylko w sferze seksualnej – konieczne jest podejmowanie właściwego leczenia.
Diagnostyka szybkiego wytrysku jest dość trudna. Dzieje się tak z powodu słabej komunikacji pacjentów z personelem medycznym – mężczyźni dotknięci problemem przedwczesnego wytrysku często nie chcą powiedzieć o nim lekarzowi.
Diagnoza i rozpoznanie przedwczesnej ejakulacji stawiane są między innymi na podstawie kryteriów, takich jak:
czas stosunku krótszy niż dwie minuty;
w sposób nawracający dochodzi do ejakulacji przy minimalnej stymulacji seksualnej lub krótko po penetracji oraz niezależnie od kontroli mężczyzny;
przedwczesne wytryski budzą niepokój i powodują dyskomfort u mężczyzny;
W wielu przypadkach połączenie tych trzech metod okazuje się najbardziej skuteczne. Terapia seksualna polega na prostych ćwiczeniach polegających na przykład na długotrwałej masturbacji przed stosunkiem, aby opóźnić odruch ejakulacyjny podczas stosunku.
Lekarz może również zalecić powstrzymywanie się od stosunku dopochwowego przez określony czas, aby w międzyczasie skoncentrować się na innych formach aktywności seksualnej, co ma na celu pozbycie się napięć emocjonalnych podczas zbliżeń.
Psychoterapia obejmuje rozmowę z psychologiem o związku i doświadczeniach związanych z seksem. Ma na celu obniżenie poziomu niepokoju związanego ze sprawnością seksualną i znalezienie skutecznych metod radzenia sobie ze stresem i rozwiązywania problemów. Psychoterapia przynosi najlepsze efekty, gdy jest stosowana równolegle z terapią farmakologiczną. Przedwczesny wytrysk może powodować duże napięcia i stany lękowe w związku, lecz jest możliwy do wyleczenia.
Leki na przedłużenie stosunku
Farmakologiczne metody leczenia przedwczesnego wytrysku obejmują między innymi stosowanie środków o działaniu podnoszącym poziom serotoniny, hormonu biorącego udział w kontroli ejakulacji. Takimi lekami są np. preparaty dapoksetyny. Leki te wykorzystywane są także w leczeniu depresji i stanów lękowych.
Poza tabletkami na przedłużenie stosunku na rynku dostępne są także preparaty zawierające środek znieczulający, np. lidokainę w postaci aerozolu, kremu, czy żelu do miejscowej aplikacji na członek. Lek taki można stosować bezpośrednio na skórę 20–30 minut przed zbliżeniem lub też do prezerwatywy. Zastosowanie prezerwatywy chroni partnerkę przed podrażnieniem skóry i błon śluzowych. Lidokaina powoduje odwracalne zniesienie przewodzenia w nerwach czuciowych, co niejako zmniejsza wrażliwość penisa na bodźce i umożliwia wydłużenie stosunku. Preparaty znieczulające można także stosować podczas masturbacji, w trakcie ćwiczeń na wydłużenie stosunku.
Co jeszcze na wydłużenie erekcji? W zaburzeniach erekcji pomocna jest suplementacja preparatami zawierającymi l-argininę. Ponadto należy zadbać o odpowiedni nastrój i miejsce odbywania stosunku, należy unikać zbliżeń w pospiechu i stresie. Czas osiągania szczytowego podniecenia powinien trwać odpowiednio długo – aby to osiągnąć, dobrze jest zadbać o fazę gry wstępnej.
Jeśli zbyt szybki orgazm wciąż uniemożliwia dłuższe stosunki, należy spróbować kochać się bardzo często, nawet kiedy odczuwa się fizyczne zmęczenie. Częste doprowadzanie do pobudzenia seksualnego może w pewnym sensie zmniejszyć wrażliwość na bodźce.
Lidokaina posiada dobrze udokumentowane działanie w leczeniu przedwczesnego wytrysku. Tak jak wspomniano wcześniej, może być stosowana w formie kremu, żelu lub w najwygodniejszej jak dotąd formie – aerozolu. Jej aplikowanie zmniejsza wrażliwość członka na dotyk, dzięki czemu dochodzi do opóźnienia ejakulacji.
Jak działa lidokaina?
Mechanizm działania lidokainy związany jest bezpośrednio z hamowaniem przenoszenia bodźców. Jej stosowanie w lecznictwie, głównie z uwagi na wysoki profil bezpieczeństwa, bardzo szybko stało się powszechne. Lek działa wybiórczo, na zakończenia i włókna nerwów czuciowych, przez co blokuje transmisję informacji o bólu, nacisku, a także dotyku i temperaturze. Jak wszystkie środki miejscowo znieczulające, działa wyłącznie w miejscu aplikacji, a jego działanie jest w pełni odwracalne i trwa średnio od 60 do 120 min. Dlatego też lidokaina może być bezpiecznie stosowana w leczeniu przedwczesnej ejakulacji.
Jak opóźnić wytrysk? – wypowiedź eksperta
Zdaniem eksperta
Maciej Jan Dokrzewski, seksuolog
Bardzo częstym pytaniem zadawanym w gabinecie seksuologicznym przez młodych mężczyzn jest to, jak opóźnić wytrysk. Można dokonać tego przez stosowanie preparatów farmakologicznych. W tym celu wykorzystuje się np. leki z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu serotoniny.
Inną metodą jest stosowanie technik treningowych, np. treningu masturbacyjnego czy techniki wypracowanej przez parę amerykańskich seksuologów – Mastersa oraz Johnson. Bardzo dobre rezultaty daje połączenie metod farmakologicznych, a także metod treningowych i behawioralnych. W dosyć szybkim czasie można uzyskać zdecydowaną poprawę i wydłużyć czas trwania stosunku, co sprzyja osiąganiu przez partnerkę satysfakcji seksualnej.
Ćwiczenia na przedwczesny wytrysk – jak przedłużyć stosunek?
Ćwiczenia na opóźnienie wytrysku są najbardziej naturalną metodą walki z problemem zbyt wczesnej ejakulacji. Wymagają czasu i odpowiedniego zaangażowania ze strony mężczyzny, ale przy dostatecznie silnej woli przynoszą adekwatne korzyści.
Z punktu widzenia seksuologii klinicznej są to techniki behawioralne, których celem jest poprawa kontroli nad odruchem ejakulacyjnym poprzez stopniowe zwiększanie tolerancji na narastające pobudzenie seksualne.
Oto niektóre z takich ćwiczeń:
Przerwanie stosunku
Przerwanie stosunku tuż przed momentem szczytowania i ponowne budowanie podniecenia po odczekaniu chwili. Możesz wykonywać je przez całkowite wyjęcie penisa z pochwy lub przez uniesienie miednicy i częściowe wysunięcie członka. Stosunek przerywany oraz związane z nim naprzemienne opadanie i podnoszenie stopnia napięcia pozwalają wypracować kontrolę nad własnym organizmem i stopniowo wydłużać stosunek. Technika ta jest znana w literaturze jako metoda „stop-start” (Semans, Masters i Johnson) i polega na świadomym przerywaniu stymulacji w fazie wysokiego pobudzenia. Umożliwia to trening układu nerwowego w zakresie rozpoznawania tzw. punktu nieuchronności ejakulacji.
Ćwiczenia w czasie masturbacji
Aby wydłużyć stosunek, analogicznie można ćwiczyć podczas masturbacji, przerywając ją tuż przed ejakulacją, a po chwili powtórzyć cały cykl od nowa. Ćwiczenia wykonywane w warunkach indywidualnych mogą stanowić etap przygotowawczy terapii, ponieważ pozwalają na lepszą identyfikację sygnałów somatycznych i psychicznych poprzedzających wytrysk.
Metoda głębokich oddechów
Jeśli istnieje problem ze zwolnieniem tempa osiągania orgazmu i przerwaniem stosunku, można skorzystać z metody brania głębokich oddechów podczas stosunku – należy spróbować nabrać powietrze i zatrzymać je na kilka sekund, a następnie powoli wypuścić. Osiągnie się w ten sposób kontrolę nad akcją serca, oddechem i jednocześnie tempem dochodzenia do orgazmu. Kontrola oddechu wpływa na aktywność autonomicznego układu nerwowego. Spowolnienie oddechu oraz wydłużenie fazy wydechu sprzyja aktywacji układu przywspółczulnego, co może redukować nadmierne pobudzenie współczulne odpowiedzialne za inicjację ejakulacji. Dodatkowo techniki oddechowe zmniejszają poziom lęku wykonaniowego, który jest istotnym czynnikiem psychogennym w przedwczesnym wytrysku.
Ćwiczenia mięśni Kegla
Domowym sposobem na przedłużenie stosunku są także ćwiczenia mięśni Kegla, biorące udział w utrzymywaniu narządów miednicy. Do najskuteczniejszych metod należy wstrzymywanie strumienia moczu podczas mikcji oraz napinanie mięśni w czasie wzwodu – analogicznie jak podczas oddawania moczu. Mięśnie dna miednicy, zwłaszcza mięsień opuszkowo-gąbczasty i kulszowo-jamisty, odgrywają istotną rolę w fazie emisji nasienia. Ich trening może poprawiać świadomą kontrolę skurczów związanych z ejakulacją oraz zwiększać stabilność mechanizmów erekcyjnych. Aby zlokalizować mięśnie Kegla, można spróbować wyczuć je między jądrami a odbytem. Obszar ten odpowiada strukturze krocza, w której przebiegają kluczowe elementy unerwienia somatycznego i autonomicznego narządów płciowych. Kiedy uda się je napiąć, należy spróbować wytrzymać jak najdłużej, a następnie powtórzyć ćwiczenia kilkanaście razy. Regularny trening mięśni dna miednicy wykazuje w badaniach klinicznych skuteczność jako metoda wspomagająca leczenie przedwczesnego wytrysku, szczególnie w połączeniu z terapią behawioralną. Jest to jedna z najpopularniejszych i najskuteczniejszych metod wydłużania erekcji.
Można także masować opisany wyżej punkt, w którym wyczuwa się mięśnie Kegla. Stymulacja manualna może działać proprioceptywnie, zwiększając świadomość mięśniową oraz ułatwiając aktywację odpowiednich struktur w trakcie stosunku.
Zmiana ruchów frykcyjnych
By zaradzić zbyt szybkiemu szczytowaniu, można zmieniać charakter ruchów frykcyjnych podczas stosunku, np. serię ruchów płytkich przerywać głębokimi i odwrotnie. Zmiana rytmu i głębokości penetracji wpływa na modulację bodźców czuciowych przekazywanych przez nerw sromowy oraz receptory mechaniczne prącia, co może opóźniać osiągnięcie progu ejakulacyjnego.
Uciskanie penisa
Kolejnym sposobem jest opóźnianie ejakulacji przez ucisk penisa u jego podstawy oraz w miejscu między kroczem a odbytem. Technika ta przypomina metodę „squeeze”, polegającą na czasowym zmniejszeniu dopływu bodźców sensorycznych oraz przerwaniu narastającego odruchu ejakulacyjnego. W praktyce klinicznej stosuje się ją ostrożnie, ponieważ nadmierny ucisk może powodować dyskomfort lub zaburzenia ukrwienia.
Metoda APE
Przy wytrysku przedwczesnym zastosowanie znajduje także metoda APE (ang. anti premature ejaculation), polegająca m.in. na masowaniu określonych punktów na ciele czy stosowanie wizualizacji. Wizualizacja i techniki relaksacyjne mają na celu obniżenie napięcia psychicznego oraz przeniesienie uwagi z bodźców genitalnych na kontrolę pobudzenia. Mechanizmy te mogą zmniejszać komponent lękowy i poprawiać subiektywne poczucie kontroli seksualnej.
Warto podkreślić, że skuteczność takich metod zależy od indywidualnych predyspozycji organizmu, a także od ogólnego stanu zdrowia. Przedwczesny wytrysk może mieć etiologię wieloczynnikową (neurobiologiczną, hormonalną, psychologiczną i relacyjną), dlatego reakcja na ćwiczenia behawioralne jest zróżnicowana. U części mężczyzn poprawę mogą przynieść również zmiany w stylu życia, takie jak ograniczenie stresu, poprawa jakości snu, aktywność fizyczna czy redukcja używek. Czynniki te wpływają na regulację osi podwzgórze – przysadka – nadnercza oraz poziom serotoniny, która odgrywa kluczową rolę w hamowaniu ejakulacji.
Jeśli jednak problem utrzymuje się przez dłuższy czas lub powoduje wyraźny dyskomfort psychiczny, najlepszym rozwiązaniem może być konsultacja z lekarzem lub seksuologiem. Zgodnie z wytycznymi ISSM (International Society for Sexual Medicine) przewlekły przedwczesny wytrysk powinien być diagnozowany i leczony w sposób zintegrowany, z uwzględnieniem terapii psychoseksualnej oraz ewentualnej farmakoterapii. Specjalista pomoże ocenić, czy trudności mają podłoże fizjologiczne czy emocjonalne, oraz zaproponuje odpowiednie, bezpieczne metody terapii.
Inne metody ćwiczeniowe i terapeutyczne wspomagające opóźnienie ejakulacji
Poza opisanymi wcześniej technikami behawioralnymi, takimi jak metoda „stop-start”, ćwiczenia mięśni dna miednicy czy techniki kontroli oddechu, piśmiennictwo seksuologiczne wskazuje również na szereg dodatkowych strategii wspomagających terapię przedwczesnego wytrysku. Do metod tych zalicza się m.in. trening uważności (mindfulness), którego celem jest redukcja napięcia psychicznego oraz poprawa zdolności regulacji pobudzenia seksualnego poprzez świadome kierowanie uwagi na bodźce cielesne bez nadmiernej reaktywności emocjonalnej. W praktyce klinicznej wykorzystywane są także techniki poznawczo-behawioralne (CBT), koncentrujące się na identyfikacji i modyfikacji dysfunkcyjnych przekonań dotyczących współżycia seksualnego oraz na zmniejszeniu lęku, który może stanowić istotny czynnik nasilający objawy.
W ramach terapii rekomenduje się również ćwiczenia partnerskie ukierunkowane na stopniową desensytyzację bodźców erotycznych oraz poprawę komunikacji w relacji, co sprzyja obniżeniu poziomu stresu oraz zwiększeniu satysfakcji seksualnej. Wspomagająco stosowany bywa także trening kontroli sensorycznej, oparty na stopniowym wydłużaniu czasu stymulacji genitalnej przy jednoczesnym utrzymywaniu pobudzenia poniżej progu ejakulacyjnego.
Współczesne podejście kliniczne podkreśla, że najwyższą skuteczność terapeutyczną uzyskuje się zazwyczaj poprzez integrację metod ćwiczeniowych z psychoterapią seksuologiczną oraz – w uzasadnionych przypadkach – z leczeniem farmakologicznym (np. dapoksetyna, SSRI) dostosowanym indywidualnie do pacjenta.
Bibliografia
W Wylecz.to opieramy się na EBM (Evidence Based Medicine) – medycynie opartej na faktach i wiarygodnych źródłach. Więcej o tym, jak dbamy o jakość naszych treści znajdziesz w Polityce Redakcyjnej Wylecz.to.
J. Oettingen, „Dysfunkcje seksualne – podejście oparte na teorii poznawczej”, Seksuologia Polska 2013.
Morrison J. (2016). DSM–5 bez tajemnic. Praktyczny przewodnik dla klinicystów. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.
M. Lew-Starowicz, Zbigniew Lew-Starowicz, V. Skrzypulec Plinta (red). Seksuologia. PZLW, 2017.
