Diosmina – jak działa, na co pomaga i jak ją stosować?

Jak i na co działa diosmina?

Diosmina to naturalny flawonoid, czyli związek roślinny występujący przede wszystkim w owocach cytrusowych. Od wielu lat jest stosowana we wspomaganiu leczenia chorób żył i zaburzeń krążenia żylnego.
W aptekach diosmina jest dostępna zarówno w lekach, jak i suplementach diety. Warto wiedzieć, że leki przechodzą szczegółowe badania potwierdzające ich jakość, skuteczność i bezpieczeństwo.
Diosmina działa przede wszystkim na układ żylny. Zwiększa napięcie ścian żył, dzięki czemu są one mniej podatne na nadmierne rozciąganie i skuteczniej transportują krew w kierunku serca. Ogranicza również zastój krwi w kończynach dolnych, poprawia odpływ chłonki oraz zmniejsza nadmierną przepuszczalność drobnych naczyń krwionośnych. Dzięki temu mniej płynu przenika do otaczających tkanek, co pomaga ograniczyć obrzęki nóg. Wykazuje także działanie przeciwzapalne, które może zmniejszać dolegliwości towarzyszące przewlekłej niewydolności żylnej.

Preparaty z diosminą stosuje się przede wszystkim u osób z:

• przewlekłą niewydolnością żylną,
• żylakami kończyn dolnych,
• uczuciem ciężkich i zmęczonych nóg,
• obrzękami nóg,
• pajączkami naczyniowymi,
• hemoroidami.

Skuteczność terapii zależy jednak nie tylko od stosowania preparatu. Najlepsze efekty uzyskuje się wtedy, gdy leczenie jest uzupełnieniem zdrowego stylu życia, regularnej aktywności fizycznej oraz – w przypadku chorób żył – odpowiednio dobranej kompresjoterapii.

Na żylaki kończyn dolnych, ciężkie nogi i pajączki

Najlepiej udokumentowane działanie diosminy dotyczy przewlekłej niewydolności żylnej. W przebiegu tej choroby krew trudniej odpływa z kończyn dolnych, co prowadzi do wzrostu ciśnienia w żyłach. Z czasem pojawiają się uczucie ciężkości nóg, ból, obrzęki, nocne skurcze łydek, a u części osób także widoczne żylaki. Lek nie usuwa istniejących żylaków. Jego zadaniem jest przede wszystkim łagodzenie objawów przewlekłej niewydolności żylnej oraz spowalnianie postępu choroby.
Poprawia napięcie ścian żył i usprawnia powrót krwi do serca. Dzięki temu może zmniejszać uczucie ciężkich nóg, ograniczać obrzęki oraz łagodzić dolegliwości bólowe związane z niewydolnością żylną.

Diosmina nie usuwa już istniejących pajączków naczyniowych. Może natomiast poprawiać funkcjonowanie drobnych naczyń krwionośnych i ograniczać powstawanie kolejnych zmian, zwłaszcza jeśli są one związane z przewlekłą niewydolnością żylną.
Lek ten nie zastępuje leczenia zabiegowego. Jeżeli żylaki są znacznie zaawansowane, konieczne może być leczenie prowadzone przez chirurga naczyniowego lub flebologa.

Czy jest skuteczna w leczeniu żylaków odbytu?

Choć hemoroidy i żylaki nóg wydają się zupełnie różnymi schorzeniami, ich podłoże jest podobne. W obu przypadkach dochodzi do zaburzeń odpływu krwi żylnej oraz poszerzenia naczyń żylnych.

Z tego powodu diosmina znajduje zastosowanie również w leczeniu objawów choroby hemoroidalnej. Pomaga zmniejszyć stan zapalny, obrzęk oraz zastój krwi w guzkach krwawniczych, dzięki czemu może łagodzić ból, świąd, pieczenie i krwawienie.
Największe korzyści obserwuje się podczas ostrych zaostrzeń hemoroidów, kiedy preparaty z diosminą stosuje się w większych dawkach przez krótki czas. Leczenie nie usuwa jednak przyczyny choroby i nie zastępuje zmian stylu życia, takich jak dieta bogata w błonnik, odpowiednie nawodnienie oraz unikanie długotrwałego siedzenia.

Jak dawkować diosminę?

Zależy ono przede wszystkim od wskazania oraz zawartości substancji czynnej w preparacie. W aptekach dostępne są najczęściej tabletki 500 mg i 1000 mg, a także preparaty w saszetkach przeznaczone do sporządzania zawiesiny doustnej.
W leczeniu przewlekłej niewydolności żylnej, żylaków kończyn dolnych oraz uczucia ciężkich nóg najczęściej stosuje się 500–1000 mg diosminy na dobę. Preparaty zawierające 500 mg zwykle przyjmuje się dwa razy dziennie, natomiast preparaty 1000 mg – raz na dobę.

Przy zaostrzeniu choroby hemoroidalnej stosuje się większe dawki diosminy. Najczęściej przez pierwsze 4 dni przyjmuje się 3000 mg na dobę, a przez kolejne 3 dni 2000 mg na dobę. Po zakończeniu leczenia lub ustąpieniu objawów lekarz może zalecić dalszą terapię mniejszą dawką.

Pora przyjmowania ma znacznie mniejsze znaczenie niż regularność stosowania. Jeżeli preparat przyjmowany jest raz dziennie, najlepiej zażywać go codziennie o podobnej porze. W przypadku dawkowania dwa razy dziennie dawkę zwykle dzieli się na rano i wieczór. Większość preparatów zaleca się przyjmować podczas posiłku, co może zmniejszyć ryzyko dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego.

Dlaczego diosminę łączy się z hesperydyną i ruszczykiem?

Diosmina często występuje w preparatach złożonych zawierających również hesperydynę lub wyciąg z ruszczyka kolczastego. Składniki te działają na układ żylny w nieco odmienny sposób, dlatego mogą wzajemnie uzupełniać swoje działanie.

Najlepiej poznanym połączeniem jest diosmina z hesperydyną. Obie substancje należą do flawonoidów naturalnie występujących w owocach cytrusowych. Hesperydyna wspiera działanie diosminy, poprawia szczelność naczyń krwionośnych i może zmniejszać przepuszczalność naczyń włosowatych.

Drugim często stosowanym składnikiem jest ruszczyk kolczasty. Zawarte w nim saponiny mogą zwiększać napięcie ścian żył i ograniczać zastój krwi żylnej, dzięki czemu preparaty z jego dodatkiem są chętnie wybierane przez osoby z uczuciem ciężkich nóg i obrzękami.

Dodatek hesperydyny lub ruszczyka może uzupełniać działanie diosminy, jednak o skuteczności preparatu w największym stopniu decydują odpowiednia dawka diosminy oraz regularność stosowania.

Jakich efektów i po jakim czasie spodziewać się po terapii?

Diosmina nie działa natychmiast. Poprawa pojawia się stopniowo, dlatego preparaty stosowane na przewlekłą niewydolność żylną wymagają regularnego przyjmowania. U osób z uczuciem ciężkich nóg, bólem i niewielkimi obrzękami pierwsze efekty można zauważyć zwykle po 2–4 tygodniach. W tym czasie wiele osób odczuwa zmniejszenie uczucia zmęczenia nóg oraz mniejsze nasilenie obrzęków pod koniec dnia.

W przypadku żylaków kończyn dolnych celem terapii nie jest usunięcie już istniejących zmian. Diosmina pomaga przede wszystkim łagodzić objawy choroby, takie jak ból, uczucie ciężkości czy obrzęki, oraz może spowolnić postęp przewlekłej niewydolności żylnej. Jeżeli żylaki są znacznie zaawansowane, konieczne może być leczenie zabiegowe.

Podobnie wygląda sytuacja w przypadku pajączków naczyniowych. Diosmina nie powoduje ich zniknięcia, jednak może poprawiać funkcjonowanie naczyń żylnych i ograniczać pojawianie się kolejnych zmian u osób z przewlekłą niewydolnością żylną.

W leczeniu hemoroidów efekty pojawiają się zwykle szybciej. Podczas ostrego epizodu zmniejszenie bólu, obrzęku czy krwawienia można zaobserwować już po kilku dniach stosowania odpowiednio dobranych dawek.

Jak długo stosować diosminę?

W przypadku przewlekłej niewydolności żylnej, żylaków czy uczucia ciężkich nóg preparaty z diosminą stosuje się zwykle przez 2–3 miesiące. Jeżeli objawy utrzymują się lub nawracają, lekarz może zalecić wydłużenie terapii albo jej okresowe powtarzanie.
Inaczej wygląda leczenie hemoroidów. W tym przypadku większe dawki diosminy stosuje się jedynie przez kilka dni, a następnie leczenie kontynuuje się według zaleceń lekarza. Jeżeli mimo terapii objawy nie ustępują lub nasilają się, konieczna jest dalsza diagnostyka.

Diosminę można stosować również przez dłuższy czas, jeśli istnieją ku temu wskazania medyczne. Nie należy jednak samodzielnie przedłużać terapii przez wiele miesięcy bez oceny jej skuteczności. Jeżeli mimo regularnego stosowania objawy nie ulegają poprawie, należy skonsultować się ze specjalistą, który oceni, czy konieczna jest zmiana leczenia lub wykonanie dodatkowych badań.

Jakie są naturalne źródła diosminy w diecie?

Diosmina jest związkiem występującym przede wszystkim w owocach cytrusowych. Najwięcej jej oraz związków, z których jest pozyskiwana, znajduje się w:

• pomarańczach,
• cytrynach,
• mandarynkach,
• limonkach,
• grejpfrutach.

Największe ilości flawonoidów znajdują się zwykle w białej części skórki cytrusów, a nie w samym soku. Choć diosmina ma naturalne pochodzenie, dieta nie jest w stanie dostarczyć jej w ilościach wykorzystywanych w leczeniu. Zawartość tego związku w produktach spożywczych jest wielokrotnie mniejsza niż dawki stosowane w lekach. Dlatego spożywanie cytrusów może być elementem zdrowej diety, ale nie zastąpi leczenia diosminą u osób z przewlekłą niewydolnością żylną czy hemoroidami.

Czy diosmina daje efekty uboczne? Jakie są przeciwwskazania?

Jest na ogół dobrze tolerowana. Działania niepożądane występują rzadko i najczęściej mają łagodny charakter.
Do możliwych skutków ubocznych należą przede wszystkim:

• ból brzucha,
• nudności,
  
• biegunka lub niestrawność,
• ból głowy,
• zawroty głowy,
• reakcje alergiczne, takie jak wysypka czy świąd.

Przeciwwskazaniem do stosowania jest przede wszystkim nadwrażliwość na diosminę lub którykolwiek składnik preparatu.
Obecnie nie wykazano wielu istotnych klinicznie interakcji diosminy z innymi lekami. Mimo to osoby przyjmujące na stałe leki przeciwzakrzepowe, przeciwpłytkowe lub stosujące leczenie z powodu wielu chorób przewlekłych powinny poinformować o tym lekarza lub farmaceutę przed rozpoczęciem terapii.

Nie ma również jednoznacznych danych wskazujących, że niewielkie ilości alkoholu wchodzą w bezpośrednią interakcję z diosminą. Warto jednak pamiętać, że alkohol może rozszerzać naczynia krwionośne i nasilać objawy przewlekłej niewydolności żylnej oraz hemoroidów, dlatego w czasie terapii zaleca się ograniczenie jego spożycia.

Pytania, które najczęściej zadają pacjenci

Czy diosmina MAX jest lepsza i skuteczniejsza?

Nie zawsze. Oznaczenia MAX lub Forte nie są określeniami medycznymi, lecz nazwami handlowymi stosowanymi przez producentów. Najczęściej oznaczają, że preparat zawiera większą dawkę diosminy, np. 1000 mg zamiast 500 mg. Nie oznacza to jednak, że będzie skuteczniejszy u każdego pacjenta. Najważniejsze jest stosowanie dawki zalecanej w danym wskazaniu.

Co to znaczy, że diosmina jest mikronizowana?

Mikronizacja polega na rozdrobnieniu cząsteczek diosminy do bardzo małych rozmiarów. Dzięki temu substancja lepiej rozpuszcza się w przewodzie pokarmowym i jest skuteczniej wchłaniana. Z tego powodu wiele leków stosowanych w leczeniu przewlekłej niewydolności żylnej zawiera właśnie diosminę mikronizowaną.

Czy można pić alkohol w czasie terapii diosminą?

Nie wykazano bezpośrednich interakcji między diosminą a alkoholem. Warto jednak pamiętać, że alkohol może nasilać objawy niewydolności żylnej oraz hemoroidów, dlatego podczas terapii najlepiej ograniczyć jego spożycie.

Czy są zamienniki diosminy?

Tak. W leczeniu przewlekłej niewydolności żylnej wykorzystuje się również inne substancje o działaniu flebotropowym, takie jak hesperydyna, wyciąg z ruszczyka kolczastego, dobezylan wapnia czy escyna. Dobór odpowiedniego preparatu zależy od rodzaju dolegliwości oraz oceny lekarza.

Czy diosminę można stosować profilaktycznie?

Tak, jednak przede wszystkim u osób z podwyższonym ryzykiem przewlekłej niewydolności żylnej i po konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Profilaktyczne stosowanie diosminy może być rozważane m.in. u osób wykonujących pracę siedzącą lub stojącą, z uczuciem ciężkich nóg albo z predyspozycjami do chorób żył. Należy jednak pamiętać, że podstawą profilaktyki pozostają regularna aktywność fizyczna, utrzymanie prawidłowej masy ciała, unikanie długotrwałego siedzenia lub stania oraz – w razie wskazań – kompresjoterapia.

Czy diosminę można stosować w ciąży i podczas karmienia piersią?

Stosowanie diosminy w ciąży powinno zawsze odbywać się po konsultacji z lekarzem. W niektórych sytuacjach może być ona stosowana, jeśli lekarz uzna, że korzyści z leczenia przewyższają ewentualne ryzyko. Nie zaleca się natomiast stosowania diosminy w okresie karmienia piersią, ponieważ brakuje wystarczających danych dotyczących jej przenikania do mleka kobiecego i bezpieczeństwa dla dziecka.