Czym jest Auroxetyn i jak działa?
Auroxetyn jest lekiem, którego substancją czynną jest atomoksetyna. Należy ona do wybiórczych inhibitorów wychwytu zwrotnego noradrenaliny. Oznacza to, że ogranicza usuwanie noradrenaliny z przestrzeni między komórkami nerwowymi, zwiększając jej dostępność w mózgu. Noradrenalina jest substancją chemiczną naturalnie wytwarzaną przez organizm, uczestniczącą między innymi w regulowaniu koncentracji i reakcji na bodźce.
Działanie leku Auroxetyn może pomagać w wydłużeniu czasu skupienia oraz ograniczeniu impulsywności i nadmiernej ruchliwości. Preparat nie należy do leków psychostymulujących, jego stosowanie nie powoduje uzależnienia. Efekty terapii rozwijają się stopniowo, dlatego lek należy przyjmować regularnie i zgodnie z zaleceniami lekarza.
Kiedy stosuje się Auroxetyn?
Jak wspomniano we wstępie, Auroxetyn jest stosowany w leczeniu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi u dzieci w wieku co najmniej 6 lat, młodzieży oraz osób dorosłych. U dorosłych konieczne jest potwierdzenie, że objawy występowały już w dzieciństwie, a obecnie utrudniają między innymi pracę, naukę lub funkcjonowanie społeczne.
Leczenie farmakologiczne nie jest właściwe dla każdej osoby z ADHD. Decyzję o zastosowaniu preparatu podejmuje specjalista po ocenie nasilenia i czasu utrzymywania się objawów oraz ich wpływu na codzienne życie pacjenta.
Lek stanowi element kompleksowego programu leczenia, który zwykle wymaga również stosowania metod niefarmakologicznych. W zależności od potrzeb pacjenta mogą one obejmować terapię zachowania, poradnictwo oraz wsparcie psychologiczne, edukacyjne i społeczne.
Przeczytaj również:
Psychoterapia w ADHD – jaka najlepsza?
Jak dawkować Auroxetyn?
Lek należy przyjmować według zaleceń lekarza. Kapsułki połyka się w całości, niezależnie od posiłków – nie wolno ich otwierać ani wysypywać zawartości. Auroxetyn zazwyczaj przyjmuje się raz dziennie rano. Jeżeli taka forma terapii nie zapewnia odpowiedniej tolerancji lub skuteczności, lekarz może zalecić podział całkowitej dawki dobowej na dwie równe części, stosowane rano i późnym popołudniem albo wczesnym wieczorem.
W przypadku choroby wątroby może być konieczne zmniejszenie dawki leku. Przy umiarkowanej niewydolności wątroby dawkę początkową i docelową redukuje się do 50 proc., a przy ciężkiej – do 25 proc. zwykle stosowanych wartości.
Pominiętą dawkę należy przyjąć możliwie szybko, o ile w ciągu 24 godzin nie zostanie przekroczona zalecona ilość preparatu. Nie wolno przyjmować leku Auroxetyn w dawce podwójnej.
Jakie skutki uboczne może powodować Auroxetyn?
Jak każdy preparat leczniczy, Auroxetyn może wywoływać działania niepożądane, choć nie występują one u każdego pacjenta.
Do bardzo częstych objawów u dzieci i młodzieży należą ból głowy i brzucha, nudności, wymioty, senność oraz zmniejszenie łaknienia. U dorosłych częściej obserwuje się nudności, suchość w jamie ustnej, ból głowy i zaburzenia snu. W obu grupach może nastąpić zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi lub przyspieszenie tętna.
Do częstych skutków ubocznych zalicza się rozdrażnienie, lęk, obniżenie nastroju, zawroty głowy, zaparcia, niestrawność, zmęczenie oraz spadek masy ciała. U osób dorosłych mogą pojawić się problemy z oddawaniem moczu, zapalenie gruczołu krokowego, obniżenie libido oraz zaburzenia erekcji, wytrysku lub osiągania orgazmu.
Natychmiastowej konsultacji z lekarzem wymagają odczuwane lub rzeczywiste przyspieszone bicie serca, zaburzenia rytmu serca, napady drgawek, myśli lub skłonności samobójcze, nagłe wahania nastroju i ciężkie reakcje alergiczne. Sygnałem alarmowym są również objawy psychotyczne, takie jak słyszenie głosów lub widzenie nieistniejących rzeczy, wiara w nieprawdziwe rzeczy lub podejrzliwość. Na takie zmiany należy zwrócić szczególną uwagę u pacjentów poniżej 18. roku życia.
Rzadkim działaniem niepożądanym, które może wystąpić nie częściej niż u 1 na 1000 osób, jest uszkodzenie wątroby. W razie zażółcenia skóry lub oczu, ciemnego zabarwienia moczu, świądu albo bólu w prawej górnej części brzucha należy przerwać stosowanie leku Auroxetyn i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.
Przeczytaj również:
Adderall – zastosowanie, jak działa ten lek na ADHD, czy można go kupić w Polsce?
Kto nie powinien stosować Auroxetynu?
Auroxetynu nie wolno stosować w przypadku uczulenia na atomoksetynę lub którykolwiek składnik kapsułki.
Preparatu nie powinni przyjmować pacjenci, u których występują:
jaskra z wąskim kątem przesączania;
ciężkie choroby układu sercowo-naczyniowego lub naczyń mózgowych;
ciężkie nadciśnienie, niewydolność serca, poważne zaburzenia rytmu serca albo inne schorzenia, które mogłyby się nasilić pod wpływem wzrostu tętna lub ciśnienia;
guz chromochłonny nadnerczy występujący obecnie lub w przeszłości.
Bezpieczeństwa i skuteczności atomoksetyny nie potwierdzono u dzieci poniżej 6. roku życia, dlatego w tej grupie wiekowej nie należy rozpoczynać stosowania preparatu.
Szczególnej oceny przed rozpoczęciem stosowania leku Auroxetyn wymagają osoby mające choroby serca, wysokie lub niskie ciśnienie tętnicze krwi, choroby wątroby, padaczkę, tiki albo zaburzenia psychiczne. Lekarz powinien również wiedzieć o wcześniejszych myślach samobójczych, agresji, epizodach manii i nagłych zmianach nastroju.
Preparatu nie powinno się stosować podczas ciąży bez wyraźnego zalecenia lekarza. W okresie karmienia piersią należy natomiast unikać przyjmowania leku lub – po konsultacji ze specjalistą – przerwać karmienie.
Czy Auroxetyn wchodzi w interakcje z innymi lekami?
Nie wolno przyjmować leku Auroxetyn jednocześnie z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), wykorzystywanymi między innymi w leczeniu depresji. Takie połączenie może wywołać ciężkie, zagrażające życiu reakcje. Między zakończeniem stosowania jednego preparatu a rozpoczęciem drugiego należy zachować co najmniej 14 dni przerwy.
Ostrożności wymagają również leki przeciwdepresyjne, w tym imipramina, wenlafaksyna, mirtazapina, fluoksetyna i paroksetyna, a także inne środki serotoninergiczne, takie jak tramadol. Ich połączenie z atomoksetyną może zwiększać ryzyko zespołu serotoninowego.
Kontroli wymaga także stosowanie leku Auroxetyn jednocześnie z preparatami podnoszącymi ciśnienie, lekami przeciwnadciśnieniowymi oraz niektórymi środkami na kaszel i przeziębienie zawierającymi pseudoefedrynę lub fenylefrynę. Połączenia te mogą prowadzić do zwiększenia ciśnienia tętniczego krwi albo osłabiać działanie leków na nadciśnienie.
Atomoksetyna może nasilać wpływ dużych dawek salbutamolu podawanego doustnie, dożylnie lub w nebulizacji na tętno i ciśnienie. Nie oznacza to jednak nasilenia objawów astmy. Szczególną ostrożność należy zachować również przy lekach stosowanych w celu kontroli pracy serca, niektórych antybiotykach, lekach przeciwmalarycznych oraz preparatach obniżających próg drgawkowy.
