Czym jest Concor COR i kiedy jest stosowany?
Concor COR jest lekiem zawierającym fumaran bisoprololu, należącym do grupy selektywnych β-adrenolityków, czyli tzw. beta-blokerów.
Preparat jest dostępny w kilku dawkach: Concor COR 1,25 mg, Concor COR 2,5 mg, a także 3,75 mg, 5 mg, 7,5 mg i 10 mg. W przypadku Concor COR jego podstawowym wskazaniem jest leczenie stabilnej, przewlekłej niewydolności serca ze zmniejszoną czynnością skurczową lewej komory, zwykle w ramach kompleksowego leczenia obejmującego również inne leki stosowane w niewydolności serca.
Bisoprolol jest jednym z najlepiej przebadanych beta-blokerów stosowanych u pacjentów ze stabilną przewlekłą niewydolnością serca. W badaniu CIBIS-II (cardiac insufficiency bisoprolol study), obejmującym 2647 pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca i frakcją wyrzutową lewej komory ≤35%, leczenie bisoprololem wiązało się ze zmniejszeniem ryzyka zgonu z jakiejkolwiek przyczyny w porównaniu z placebo.
Leczenie bisoprololem w niewydolności serca wymaga stopniowego zwiększania dawki i monitorowania pacjenta.
Jak działa Concor COR?
Substancją czynną Concor COR jest bisoprolol – selektywny antagonista receptorów β1-adrenergicznych. Receptory te znajdują się przede wszystkim w sercu. Ich blokowanie powoduje zwolnienie czynności serca oraz zmniejszenie jego obciążenia. Bisoprolol ogranicza również aktywację układu współczulnego i zmniejsza wydzielanie reniny w nerkach.
W praktyce działanie bisoprololu prowadzi m.in. do:
zmniejszenia częstości rytmu serca,
ograniczenia nadmiernego pobudzenia układu współczulnego,
zmniejszenia zapotrzebowania mięśnia sercowego na tlen,
zmniejszenia aktywacji układu renina–angiotensyna–aldosteron,
poprawy warunków pracy osłabionego serca.
W przewlekłej niewydolności serca działanie beta-blokera może początkowo wydawać się paradoksalne, ponieważ lek zmniejsza częstość i siłę skurczu serca. Przy odpowiednim, stopniowym dawkowaniu długotrwałe zahamowanie nadmiernej aktywacji układu współczulnego przynosi jednak korzyści kliniczne. Badania CIBIS wykazały poprawę stanu funkcjonalnego pacjentów, a CIBIS-II potwierdziło korzystny wpływ bisoprololu na przeżycie u pacjentów ze stabilną niewydolnością serca.
Przeczytaj również:
Entresto – na co jest? Ile można go brać? Zamienniki, cena
Concor COR a Concor – czym różnią się te leki?
Concor COR i Concor zawierają tę samą substancję czynną – bisoprolol. Różnica dotyczy przede wszystkim zakresu dawek, wskazań zarejestrowanych dla poszczególnych preparatów oraz sposobu wykorzystania ich w terapii.
Concor COR został opracowany m.in. z myślą o leczeniu przewlekłej niewydolności serca, w której bardzo istotne jest rozpoczynanie terapii od małej dawki i jej stopniowe zwiększanie. Dostępność niższych dawek, takich jak 1,25 mg czy 2,5 mg, ułatwia przeprowadzenie takiego schematu.
Nie oznacza to jednak, że Concor i Concor COR są całkowicie „innymi lekami”. W obu przypadkach substancją czynną jest bisoprolol, dlatego nie należy samodzielnie zamieniać jednego preparatu na drugi ani przeliczać dawek bez konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Istotne są bowiem konkretna dawka, wskazanie oraz stan kliniczny pacjenta.
Jak stosować Concor COR? Dawkowanie i stopniowe zwiększanie dawki
W leczeniu przewlekłej niewydolności serca terapia bisoprololem powinna być rozpoczynana od małej dawki i zwiększana stopniowo, pod kontrolą lekarza. Zgodnie z ChPL Concor COR zalecana dawka początkowa wynosi 1,25 mg raz na dobę. Tabletki należy przyjmować rano, z posiłkiem lub niezależnie od posiłku.
Typowy schemat zwiększania dawki w niewydolności serca obejmuje kolejne etapy:
1,25 mg raz na dobę,
2,5 mg raz na dobę,
3,75 mg raz na dobę,
5 mg raz na dobę,
7,5 mg raz na dobę,
10 mg raz na dobę – jako dawka docelowa, jeśli jest dobrze tolerowana.
Każdy etap leczenia wymaga oceny tolerancji. Zwiększenie dawki może być odroczone, jeżeli występują np. nadmierne zwolnienie rytmu serca, spadki ciśnienia tętniczego lub pogorszenie objawów niewydolności serca. Podobny model stopniowego zwiększania dawki od 1,25 mg do maksymalnie 10 mg stosowano w badaniach klinicznych nad bisoprololem w niewydolności serca.
Nie należy samodzielnie zwiększać dawki Concor COR. W niewydolności serca właściwa dawka jest dawką najlepiej tolerowaną przez danego pacjenta, a nie zawsze maksymalną dawką zarejestrowaną.
Przeczytaj również:
Werapamil – działanie, wskazania, dawkowanie, skutki uboczne, przeciwwskazania
Najczęstsze skutki uboczne podczas stosowania leku Concor COR
Do częściej obserwowanych działań niepożądanych należą:
bradykardia, czyli zbyt wolna czynność serca,
niedociśnienie tętnicze,
zawroty głowy,
zmęczenie i osłabienie,
bóle głowy,
zaburzenia żołądkowo-jelitowe, np. nudności, wymioty, biegunka lub zaparcia,
uczucie zimna lub drętwienia kończyn.
Kiedy nie należy stosować Concor COR? Concor COR w ciąży i podczas karmienia piersią
Concor COR jest przeciwwskazany u pacjentów z określonymi ciężkimi zaburzeniami dotyczącymi układu krążenia. Przeciwwskazaniami są także: ostra niewydolność serca lub okres dekompensacji niewydolności serca wymagający dożylnego leczenia inotropowego, wstrząs kardiogenny, blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia bez wszczepionego stymulatora, zespół chorego węzła zatokowego, istotna bradykardia oraz objawowe niedociśnienie.
Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z astmą lub przewlekłymi chorobami dróg oddechowych, nieleczonym guzem chromochłonnym rdzenia nadnerczy, cukrzycą, zaburzeniami krążenia krwi, łuszczycą, nadczynnością tarczycy czy skłonnością do reakcji alergicznych.
Ciąża oraz karmienie piersią
Stosowanie bisoprololu w ciąży wymaga indywidualnej oceny lekarza. Beta-blokery mogą zmniejszać przepływ przez łożysko, a ich stosowanie w późniejszym okresie ciąży może mieć wpływ na płód lub noworodka, m.in. poprzez możliwość wystąpienia bradykardii, niedociśnienia czy hipoglikemii.
Dlatego Concor COR w ciąży powinien być stosowany wyłącznie wtedy, gdy lekarz uzna, że korzyści z leczenia przewyższają potencjalne ryzyko. Jeśli leczenie jest konieczne pod koniec ciąży, noworodek może wymagać obserwacji po porodzie.
W przypadku karmienia piersią również konieczna jest konsultacja lekarska. Zgodnie z informacjami zawartymi w ChPL nie można wykluczyć ryzyka dla dziecka karmionego piersią, dlatego decyzję o kontynuowaniu leczenia i karmienia należy podejmować indywidualnie.
Przeczytaj również:
Polpril – jak długo można go brać, czy obniża ciśnienie, skutki uboczne
Concor COR a alkohol oraz interakcje z innymi lekami
Alkohol może nasilać działanie obniżające ciśnienie tętnicze i zwiększać ryzyko zawrotów głowy lub osłabienia. U osoby przyjmującej bisoprolol szczególnie niekorzystne może być połączenie alkoholu z nadmiernym obniżeniem ciśnienia lub zwolnieniem rytmu serca. Dlatego podczas terapii Concor COR rozsądne jest ograniczenie alkoholu, a przy występowaniu zawrotów głowy, omdleń lub niskiego ciśnienia – jego unikanie.
Istotne są również interakcje z innymi lekami wpływającymi na układ krążenia. Szczególnej uwagi wymagają m.in.:
werapamil i diltiazem,
leki przeciwarytmiczne,
inne leki stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego,
glikozydy naparstnicy, np. digoksyna, stosowane w leczeniu niewydolności serca,
insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe,
trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne,
niektóre leki stosowane w leczeniu zaburzeń rytmu serca,
niesteroidowe leki przeciwzapalne.
Połączenie bisoprololu z innymi lekami zwalniającymi rytm serca może zwiększać ryzyko bradykardii lub zaburzeń przewodzenia. Z tego powodu lekarz powinien znać wszystkie przyjmowane leki, również preparaty dostępne bez recepty i suplementy.
Czy można nagle odstawić Concor COR?
Nie należy nagle odstawiać Concor COR, szczególnie jeśli lek jest stosowany z powodu choroby serca. Nagłe przerwanie leczenia beta-blokerem może prowadzić do nasilenia aktywności układu współczulnego, przyspieszenia rytmu serca, wzrostu ciśnienia, nasilenia objawów choroby wieńcowej, a u niektórych pacjentów również do poważnych powikłań kardiologicznych.
Zakończenie terapii powinno odbywać się stopniowo, według schematu ustalonego przez lekarza. Jest to szczególnie ważne u osób z chorobą niedokrwienną serca. Dane dotyczące odstawiania beta-blokerów wskazują, że nagłe przerwanie długotrwałej terapii może powodować tzw. zjawisko z odbicia, związane m.in. ze zwiększoną aktywnością adrenergiczną.
Jeżeli pacjent pominie pojedynczą dawkę, nie powinien przyjmować podwójnej dawki w celu jej uzupełnienia.
