Skład leku Diphergan
Każde 5 ml syropu zawiera 5 mg chlorowodorku prometazyny (promethazini hydrochloridum). W skład produktu wchodzą również substancje pomocnicze: sacharoza, benzoesan sodu (E211), pirosiarczyn sodu (E 223), woda oczyszczona, kwas askorbowy, esencja pomarańczowa (zawiera etanol, linalol, d-limonen), karmel amoniakalny (E150c) oraz rozcieńczony kwas solny.
Tabletki Diphergan zawierają chlorowodorek prometazyny zazwyczaj w dawce 25 mg w jednej tabletce. W ich skład wchodzą również substancje pomocnicze, takie jak laktoza jednowodna, skrobia kukurydziana, powidon oraz stearynian magnezu, które nadają tabletkom odpowiednią postać i stabilność.
Mechanizm działania prometazyny zawartej w leku Diphergan
Prometazyna, występująca w postaci chlorowodorku prometazyny, to lek o działaniu przeciwalergicznym, uspokajającym oraz przeciwwymiotnym.
Należy do grupy antagonistów receptorów H1 – blokując je, hamuje działanie histaminy, a tym samym zapobiega pojawianiu się typowych objawów reakcji alergicznych.
Stosuje się ją w terapii różnego rodzaju schorzeń, w których głównym mediatorem jest histamina, takich jak: katar sienny, zapalenie spojówek, łagodne zmiany skórne czy dermografizm. Ponadto prometazyna znajduje zastosowanie w medycynie zabiegowej – wykorzystywana jest w premedykacji przedoperacyjnej, jako środek uspokajający po zabiegach oraz jako element wspomagający leczenie bólu pooperacyjnego.
Przeczytaj również:

Aviomarin – jak działa, na co pomaga, kiedy wziąć, od ilu lat, skutki uboczne
Wskazania do stosowania leku Diphergan
Ze względu na swoje właściwości, Diphergan znajduje zastosowanie w różnych wskazaniach klinicznych, które wymagają zarówno kontroli objawów alergii, jak i łagodnego działania sedatywnego.
Diphergan jest stosowany w leczeniu schorzeń o podłożu alergicznym oraz w zapobieganiu objawom choroby lokomocyjnej.
Może być również wykorzystywany jako środek uspokajający przed zabiegami chirurgicznymi oraz po ich zakończeniu.
Przeciwwskazania do stosowania leku Diphergan
Leku nie należy stosować w następujących przypadkach:
u osób uczulonych na prometazynę, inne związki z grupy fenotiazyn lub na którykolwiek ze składników pomocniczych (syrop zawiera sacharozę, więc jeśli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą przed przyjęciem leku);
u pacjentów z zahamowaną czynnością ośrodkowego układu nerwowego;
u ludzi będących w stanie śpiączki;
gdy pacjent jest leczony inhibitorami enzymu monoaminooksydazy oraz w ciągu 14 dni od zakończenia ich stosowania.
Dodatkowo prometazyna jest przeciwwskazana u dzieci poniżej 2. roku życia.
Przeczytaj również:

Jakie leki na chorobę lokomocyjną są najlepsze?
Jak prawidłowo stosować lek Diphergan
Stosowanie syropu Diphergan uzależnione jest od rodzaju leczonej dolegliwości i wieku pacjenta.
W leczeniu alergii – u dorosłych zwykle stosuje się 10 mg leku (odpowiada to 10 ml syropu) od 2 do 4 razy dziennie – najlepiej przed posiłkiem i przed snem, w razie potrzeby.
U dzieci w wieku od 2 do 12 lat dawka wynosi 0,125 mg na każdy kilogram masy ciała, podawana co 4–6 godzin.W przypadku nudności i wymiotów – dorośli mogą przyjąć jednorazowo 25 mg leku (25 ml syropu), a następnie – w razie potrzeby – kolejne dawki od 10 do 25 mg (10–25 ml syropu) co 4–6 godzin.
Dla dzieci w wieku od 2 do 12 lat zalecana ilość to 0,25–0,5 mg na każdy kilogram masy ciała, również co 4–6 godzin.Przy chorobie lokomocyjnej (np. nudności, zawroty głowy w podróży) – dorośli powinni przyjąć 25 mg syropu (25 ml) na około pół godziny do godziny przed planowaną podróżą. W razie potrzeby dawkę można powtórzyć po 8–12 godzinach.
Dzieci w wieku od 2 do 12 lat przyjmują 0,25–0,5 mg leku na każdy kilogram masy ciała co 12 godzin.W celu uspokojenia – dorośli mogą jednorazowo zażyć od 25 do 50 mg leku (25–50 ml syropu).
Dzieci w wieku od 2 do 12 lat otrzymują dawkę od 0,5 do 1 mg na każdy kilogram masy ciała – również jednorazowo.
Przy ustalaniu dawki dla dzieci należy pamiętać, aby nigdy nie przekraczała ona połowy dawki zalecanej dla osoby dorosłej.
Dawkowanie tabletek Diphergan, podobnie jak syropu, zależy od wskazania oraz wieku pacjenta. Tabletki są przeznaczone głównie dla dorosłych i młodzieży, którzy potrafią je bezpiecznie połknąć.
W leczeniu alergii – u dorosłych zwykle stosuje się 10–25 mg leku (½–1 tabletki 25 mg) od 2 do 4 razy na dobę, najlepiej przed posiłkiem i przed snem, w zależności od nasilenia objawów.
W przypadku nudności i wymiotów – dorośli mogą przyjąć 25 mg leku (1 tabletkę) jednorazowo, a następnie – w razie potrzeby – kolejne dawki 10–25 mg co 4–6 godzin.
Przy chorobie lokomocyjnej (np. nudności i zawroty głowy w czasie podróży) – dorośli powinni przyjąć 25 mg leku (1 tabletkę) na około 30–60 minut przed podróżą. W razie potrzeby dawkę można powtórzyć po 8–12 godzinach.
W celu uspokojenia – dorośli mogą jednorazowo zastosować 25–50 mg leku (1–2 tabletki), zwykle wieczorem.
Tabletki Diphergan nie są zalecane u małych dzieci, a w przypadku młodzieży dawkowanie powinno być ustalane indywidualnie przez lekarza.
Przeczytaj również:

Leki przeciwhistaminowe – na co działają, rodzaje
Diphergan – jakie może powodować działania niepożądane
Diphergan, jak każdy lek, może powodować działania niepożądane, choć nie występują one u wszystkich pacjentów. Najczęściej są one związane z jego działaniem przeciwhistaminowym i ośrodkowym wpływem na układ nerwowy, co może prowadzić do senności, zawrotów głowy czy zaburzeń koncentracji. Należy również pamiętać, że u niektórych osób mogą pojawić się objawy ze strony innych układów, dlatego istotne jest świadome i bezpieczne stosowanie leku zgodnie z zaleceniami.
Układ oddechowy, klatka piersiowa i śródpiersie – suchość w jamie ustnej, zagęszczenie śluzu w drogach oddechowych (może powodować świszczący oddech czy chrapliwe sapanie), kserostomia, wysychanie dróg oddechowych.
Serce – spadek ciśnienia krwi, tachykardia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca, podwyższone ciśnienie tętnicze krwi.
Oczy – zaburzenia widzenia (niewyraźne, podwójne, rozszerzenie źrenic), nadwrażliwość na światło.
Zaburzenia nerek.
Zaburzenia układu nerwowego – depresja lub pobudzenie OUN (częściej pobudzenie i halucynacje), złośliwy zespół neuroleptyczny, nadpobudliwość psychomotoryczna.
Zaburzenia wątroby.
Zaburzenia układu immunologicznego.
Skóra i tkanka podskórna – czasami opisywano reakcje skórne nadwrażliwości.
Zaburzenia psychiczne.
Zaburzenia krwi i układu chłonnego – małopłytkowość.
Badania diagnostyczne – może podwyższać stężenie glukozy we krwi oraz powodować hipokaliemię.
Diphergan a ciąża i karmienie piersią
W okresie ciąży lek Diphergan może być podawany wyłącznie wtedy, gdy istnieje wyraźna i uzasadniona potrzeba jego podania.
Substancja przenika do mleka matki i może powodować senność u noworodka. Dlatego w okresie karmienia piersią Diphergan można stosować jedynie po wcześniejszej konsultacji z lekarzem.
















