Czym jest Milukante i w jakich schorzeniach się je stosuje?
Milukante to lek zawierający montelukast – antagonistę receptora leukotrienowego, stosowany głównie w leczeniu chorób zapalnych dróg oddechowych.
Milukante stosuje się u pacjentów z przewlekłą astmą o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu, gdy efekty leczenia wziewnymi kortykosteroidami oraz doraźnie stosowanymi krótko działającymi β-agonistami nie przynoszą wystarczających efektów. U pacjentów z astmą, u których rozważa się zastosowanie montelukastu, preparat ten może dodatkowo zmniejszać objawy sezonowego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa.
U dzieci w wieku od 2 do 5 lat lek ten może być używany jako alternatywa dla małych dawek wziewnych kortykosteroidów w przypadku łagodnej astmy przewlekłej, pod warunkiem że w ostatnim czasie nie występowały ciężkie napady wymagające stosowania doustnych steroidów, oraz że dziecko nie potrafi stosować kortykosteroidów wziewnych. U dzieci w wieku 2-5 lat skurcz oskrzeli wywołany wysiłkiem fizycznym może być głównym objawem przewlekłej astmy.
Dodatkowo, Milukante jest wskazany w profilaktyce astmy u pacjentów od 2. roku życia, zwłaszcza gdy głównym objawem jest skurcz oskrzeli wywoływany wysiłkiem fizycznym.
Stosowanie Milukante a inne metody leczenia astmy
Milukante może być stosowany jako leczenie uzupełniające u pacjentów wymagających leczenia wziewnymi glikokortykosteroidami, jednak nie należy nagle zastępować nimi tej terapii. Pacjentów należy poinformować, aby stosowali lek montelukast zarówno w czasie, gdy astma jest opanowana, jak i w okresach zaostrzenia objawów astmy.
Przeczytaj również:
Alergia wziewna – jakie daje objawy, jak ją leczyć
Dawkowanie i stosowanie leku
Tabletki 10 mg przeznaczone są dla osób od 15. roku życia, a tabletki do żucia 5 mg dla dzieci w wieku 6–14 lat. Lek należy przyjmować doustnie, są to tabletki do rozgryzania i żucia.
Działanie terapeutyczne preparatu Milukante na wskaźniki kontroli astmy występuje już w pierwszej dobie stosowania. Leczenie należy kontynuować zarówno przy dobrej kontroli objawów, jak i podczas ich zaostrzeń.
Lek można dołączyć do wcześniej stosowanego schematu leczenia.
Nie ma potrzeby zmiany dawki u pacjentów z niewydolnością nerek ani z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby. Dawka dla kobiet i mężczyzn jest taka sama.
Jak działa montelukast – substancja czynna Milukante?
Mechanizm działania montelukastu polega na blokowaniu receptorów leukotrienowych typu CysLT1. Leukotrieny to silne mediatory zapalne odpowiedzialne za:
skurcz mięśni gładkich oskrzeli,
zwiększenie wydzielania śluzu,
obrzęk błony śluzowej dróg oddechowych.
Montelukast hamuje ich działanie, co prowadzi do:
zmniejszenia stanu zapalnego,
poprawy funkcji płuc,
redukcji częstości zaostrzeń astmy.
Badania kliniczne potwierdzają, że montelukast jest skuteczny szczególnie jako terapia wspomagająca, choć zwykle mniej efektywny niż glikokortykosteroidy wziewne w monoterapii umiarkowanej astmy.
Wskazania do stosowania Milukante
Lek Milukante stosuje się:
jako leczenie dodatkowe u pacjentów z astmą niewystarczająco kontrolowaną innymi lekami,
jako alternatywę dla niskich dawek steroidów wziewnych (u wybranych pacjentów),
w profilaktyce skurczu oskrzeli wywołanego wysiłkiem,
w leczeniu alergicznego nieżytu nosa.
Warto podkreślić, że lek nie jest przeznaczony do leczenia ostrych napadów astmy – w takich sytuacjach stosuje się leki doraźne (np. β2-mimetyki).
Przeczytaj również:
Katar alergiczny – jak go wyeliminować? Leki i domowe sposoby na katar
Przeciwwskazania do stosowania
Nie należy stosować leku Milukante, gdy występuje nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek z substancji pomocniczych.
Najczęstsze działania niepożądane
Najczęstsze działania niepożądane to:
ból głowy,
ból brzucha,
nadmierne pragnienie (u dzieci),
objawy ze strony przewodu pokarmowego (np. biegunka, niestrawność),
zmęczenie lub senność,
zakażenia górnych dróg oddechowych.
Objawy te mają zwykle łagodny charakter i rzadko wymagają odstawienia leku.
Poważne skutki uboczne – kiedy natychmiast skontaktować się z lekarzem?
Choć rzadkie, niektóre działania niepożądane mogą być poważne i wymagają pilnej konsultacji medycznej.
Reakcje nadwrażliwości:
obrzęk twarzy, warg, języka,
trudności w oddychaniu (obrzęk naczynioruchowy).
Zaburzenia wątrobowe:
wzrost enzymów wątrobowych,
zapalenie wątroby (bardzo rzadko).
Zespół Churga-Straussa (EGPA):
objawy ogólnoustrojowego zapalenia naczyń, zwykle przy zmianie terapii przeciwastmatycznej.
Przeczytaj również:
Astma wczesnodziecięca – objawy, czy jest uleczalna?
Milukante a zdrowie psychiczne
Jednym z najczęściej dyskutowanych aspektów bezpieczeństwa montelukastu są działania neuropsychiatryczne.
Zgłaszane objawy obejmują:
zaburzenia snu (koszmary, bezsenność),
drażliwość, lęk,
depresję,
omamy,
myśli samobójcze.
Dane z analiz porejestracyjnych doprowadziły do wydania ostrzeżeń przez agencje regulacyjne, np. FDA. Choć ryzyko jest niskie, szczególną ostrożność należy zachować u dzieci i młodzieży.
Interakcje z innymi lekami
Leki zmniejszające skuteczność (induktory enzymów wątrobowych):
ryfampicyna,
Leki zwiększające stężenie montelukastu:
gemfibrozyl (inhibitor CYP2C8).
Montelukast można zazwyczaj bezpiecznie łączyć z innymi lekami przeciwastmatycznymi, jednak decyzja powinna być zawsze podejmowana przez lekarza.
