Czym jest spadek libido?
Spadek libido oznacza obniżenie popędu seksualnego i bywa opisywany jako mniejsza ochota na aktywność seksualną. Nie istnieje jedna, uniwersalna norma w tym zakresie, ponieważ potrzeby seksualne są kwestią indywidualną. O obniżeniu libido można mówić, gdy spełnione są następujące warunki: utrzymujący się lub powracający brak zainteresowania współżyciem i/lub masturbacją, brak fantazji oraz myśli o charakterze erotycznym, a także subiektywne odczuwanie tych zmian jako problemu powodującego dyskomfort psychiczny. Warto jednak podkreślić, że zgłoszenie się po pomoc lekarską lub terapeutyczną nie wymaga występowania wszystkich tych objawów w nasilonej formie - każda osoba może inaczej postrzegać i przeżywać zmiany w sferze seksualnej.
Spadek libido może być wywołany przez różne przyczyny, wśród których szczególne miejsce zajmują zmiany hormonalne oraz czynniki psychologiczne charakteryzujące się wyjątkową specyfiką. W niektórych przypadkach zmniejszenie popędu seksualnego wynika z chorób (ginekologicznych, urologicznych czy ogólnoustrojowych), operacji, zmęczenia, nałogów czy przyjmowania niektórych leków.
Zmniejszone libido określa się jako hipolibidemię. Klinicznie stwierdza się ją, gdy w wywiadzie brak zainteresowanie seksem występuje powyżej pół roku.
To też może Cię zainteresować: Jak depresja wpływa na seks?
Jakie są przyczyny spadku libido?
Niektóre z przyczyn związane są z wiekiem i fizjologicznym procesem starzenia się, często również brakiem akceptacji dla zmian, jakie zachodzą w organizmie. Duża część potencjalnych przyczyn ma ścisły związek ze starością i przekwitaniem. Wiele czynników ujawnia się więc dopiero u starszych osób, kiedy to (wraz z upływem lat) może dojść do obniżenia libido.
Seksuolodzy wskazują na szereg przyczyn spadku libido u obu płci. Są to:
- zaburzenia hormonalne,
- choroby lub uszkodzenia mechaniczne narządów płciowych – powodują ból, świąd, pieczenie, dyskomfort w czasie stosunku,
- przyjmowanie leków – różnego rodzaju leki, na przykład normujące ciśnienie, antydepresyjne czy tabletki antykoncepcyjne mogą powodować zmniejszone zainteresowanie seksem,
- strach przed ciążą – często wynika z braku zaufania do metody antykoncepcyjnej.
Przeczytaj też: Czy istnieją tabletki na potencję dla kobiet?
Wiele czynników ma swoje źródło w problemach natury psychicznej. Do zaburzeń wpływających na zmniejszenie zainteresowania seksem należą: depresja, przewlekły stres, zaburzenia obsesyjno-kompulsywne, niska samoocena, nieprzyjemne przeżycia seksualne.
Inną kategorię przyczyn spadku libido, bez względu na wiek, stanowią problemy w związku, np.: brak bliskości lub zaufania, negatywne nastawienie do seksu, monotonia lub brak bliskości, niewierność, nierozwiązane konflikty, nieśmiałość w wyrażaniu potrzeb seksualnych.
Zobacz też: Roleplaying, czyli odgrywanie ról w seksie
Ważną grupę przyczyn problemów z libido stanowią organiczne choroby ogólnoustrojowe. Wśród tych najczęstszych wymienia się:
- nadciśnienie tętnicze,
- cukrzycę,
- chorobę niedokrwienną serca,
- choroby układu kostno-stawowego,
- zaburzenia hormonalne, jak np. nadczynność tarczycy,
- choroby neurologiczne, np stwardnienie rozsiane,
- otyłość i nadwagę.
Spadek libido u kobiet
Do chorób oraz stanów mogących wiązać się ze spadkiem libido u kobiet należą:
- menopauza, która ma negatywny wpływ na sferę psychiczną kobiety, a objawy wypadowe – takie jak uderzenia gorąca, zimne poty czy rozdrażnienie – zmniejszają ochotę na seks;
- niedobór estrogenów pojawiający się w okresie menopauzy jest przyczyną wielu niekorzystnych zmian w obrębie narządów płciowych kobiety – powoduje suchość pochwy i zwiększa ryzyko wystąpienia mikrourazów oraz infekcji intymnych;
- zabiegi operacyjne w obrębie piersi czy narządu rodnego (mogą wpływać na samoocenę i powodować zaburzenia funkcji seksualnych);
- ból podczas stosunku bez uchwytnej przyczyny (łac. dyspareunia);
- endometrioza – choroba, w której błona śluzowa macicy jest zlokalizowana również w nieprawidłowych, niefizjologicznych miejscach, np. jajowodzie, jajniku, szyjce macicy; usunięcie nieprawidłowej tkanki może wyleczyć dolegliwości bólowe;
- zespół napięcia przedmiesiączkowego;
- ciąża oraz okres karmienia piersią ze względu na: wahania hormonalne, zmęczenie, stres oraz zmiany w wyglądzie fizycznym;
- trudności z zajściem w ciążę będące powodem: stresu, frustracji, wahań nastroju i poczucia presji.
Wśród przyczyn niskiego libido u kobiet należy wymienić także lęk przed zajściem w ciążę.
Jak leczyć spadek libido u kobiet?
Leczenie obniżonego libido u kobiet zależy przede wszystkim od przyczyny problemu. W przypadku utrzymujących się dolegliwości zalecana jest konsultacja z lekarzem lub psychologiem, ponieważ sfera seksualna stanowi ważny element zdrowia fizycznego i psychicznego. Wczesne zgłoszenie objawów może umożliwić wykrycie chorób na początkowym etapie i wdrożenie skutecznej terapii. Jeżeli spadek libido ma podłoże hormonalne, lekarz może zaproponować leczenie farmakologiczne, np. regulację poziomu estrogenów, progesteronu lub hormonów tarczycy. W niektórych przypadkach stosuje się również leczenie chorób współistniejących, takich jak cukrzyca, depresja czy zaburzenia metaboliczne.
Leczenie zabiegowe wdrażane jest rzadko i wyłącznie w uzasadnionych medycznie sytuacjach. Istotną rolę w terapii odgrywa także psychoterapia i wsparcie seksuologiczne, szczególnie gdy obniżone libido wynika z przewlekłego stresu, problemów w relacji, niskiej samooceny, traum lub zaburzeń nastroju. Połączenie leczenia medycznego z terapią psychologiczną często przynosi najlepsze efekty. Kobieta zgłaszająca się do ginekologa z powodu spadku libido powinna spodziewać się kompleksowego badania ginekologicznego, w tym ultrasonografii przezpochwowej i przezbrzusznej.
Jakie bdania wykonać?
Uzupełnieniem diagnostyki są badania laboratoryjne, takie jak oznaczenie poziomu hormonów, morfologia krwi, profil lipidowy, próby wątrobowe oraz ocena stężenia glukozy we krwi. W razie braku nieprawidłowości pacjentka może zostać skierowana do seksuologa lub psychiatry. W leczeniu spadku libido znaczenie mają również zmiany stylu życia. Regularna aktywność fizyczna, odpowiednia ilość snu, zbilansowana dieta, ograniczenie alkoholu oraz redukcja stresu mogą istotnie poprawić funkcjonowanie seksualne. Ważna jest także otwarta komunikacja z partnerem i dbałość o relację emocjonalną.
Kobieta zgłaszająca się do ginekologa z powodu spadku libido powinna oczekiwać pełnego badania ginekologicznego, również z wykonaniem ultrasonografii przezpochwowej i przezbrzusznej. Podczas badania lekarz może sprawdzić bolesność oraz wymiary narządów rodnych. Zlecone mogą zostać badania krwi w celu oceny poziomu hormonów, a także: morfologia krwi obwodowej, profil lipidowy, próby wątrobowe i ocena poziomu cukru we krwi. Jeżeli podstawowe badania nie wykażą zaburzeń, możliwe będzie wystawienie skierowania do specjalisty, np. z zakresu seksuologii czy psychiatrii, szczególnie w przypadku podejrzenia problemów psychologicznych u pacjenta.
Jak podwyższyć libido u kobiet? (leki bez recepty i suplementy)
W przypadku łagodnego obniżenia libido pomocne mogą okazać się preparaty dostępne bez recepty. Ich działanie polega najczęściej na wspieraniu układu hormonalnego, poprawie ukrwienia narządów płciowych lub redukcji zmęczenia i stresu. U kobiet korzystne efekty może przynieść suplementacja L-argininy, która poprawia przepływ krwi, co może wpływać na wzrost wrażliwości i satysfakcji seksualnej. Popularnym składnikiem preparatów wspomagających libido jest również żeń-szeń, znany ze swoich właściwości adaptogennych i wspierających energię organizmu. W niektórych suplementach stosuje się także maca, damianę czy tribulus terrestris, którym przypisuje się działanie zwiększające popęd seksualny i poprawiające samopoczucie.
Preparaty zawierające witaminę B6, magnez oraz cynk mogą wspierać układ nerwowy i hormonalny, co pośrednio wpływa na libido. Należy pamiętać, że skuteczność suplementów diety może być zróżnicowana, a ich stosowanie nie zastępuje leczenia przyczynowego. Przed rozpoczęciem suplementacji warto zapoznać się ze składem preparatu i w razie wątpliwości skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą, zwłaszcza w przypadku chorób przewlekłych lub przyjmowania innych leków.
