Czym jest inawolisib?
Inawolisib to nowoczesny lek celowany należący do grupy inhibitorów kinazy fosfatydyloinozytolo-3 (PI3K). Jego działanie koncentruje się na selektywnym hamowaniu izoformy PI3Kα, która odgrywa kluczową rolę w rozwoju wielu nowotworów, w tym raka piersi.
Mutacje genu PIK3CA występują u około 35–40% pacjentek z hormonozależnym, HER2-ujemnym rakiem piersi. Powodują one nadmierną aktywację szlaku PI3K/AKT/mTOR, co sprzyja niekontrolowanemu namnażaniu komórek nowotworowych oraz rozwojowi oporności na leczenie hormonalne.
Inawolisib został zaprojektowany tak, aby wybiórczo blokować nieprawidłowo aktywowany szlak sygnałowy przy jednoczesnym ograniczeniu wpływu na zdrowe komórki. Dzięki temu możliwe jest uzyskanie wysokiej skuteczności przy korzystniejszym profilu bezpieczeństwa niż w przypadku starszych inhibitorów PI3K.
Kiedy stosuje się inawolisib?
Inawolisib znajduje zastosowanie u dorosłych pacjentek z:
miejscowo zaawansowanym lub przerzutowym rakiem piersi,
nowotworem hormonozależnym (HR+),
rakiem HER2-ujemnym,
potwierdzoną mutacją PIK3CA,
progresją choroby podczas lub po wcześniejszym leczeniu endokrynologicznym.
Warunkiem kwalifikacji do leczenia jest wykrycie mutacji PIK3CA w badaniu molekularnym wykonanym z materiału tkankowego lub krwi (biopsja płynna).
Najczęściej inawolisib stosowany jest w terapii skojarzonej z:
palbocyklibem,
fulwestrantem.
Takie połączenie pozwala jednocześnie zahamować kilka mechanizmów odpowiedzialnych za wzrost komórek nowotworowych.
Przeczytaj również:
Guzek w piersi – łagodny i złośliwy – kiedy może oznaczać raka?
Jak stosuje się inawolisib?
Inawolisib jest lekiem doustnym przyjmowanym raz na dobę. Tabletki należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza, najlepiej o stałej porze każdego dnia.
Leczenie prowadzi się do momentu progresji choroby, wystąpienia działań niepożądanych uniemożliwiających kontynuację terapii lub decyzji lekarza o zmianie leczenia.
Podczas terapii konieczne są regularne badania kontrolne, obejmujące między innymi:
oznaczanie poziomu glukozy we krwi,
ocenę czynności wątroby,
morfologię krwi,
ocenę działań niepożądanych.
Jak skuteczny jest inawolisib?
Skuteczność inawolisibu oceniono przede wszystkim w międzynarodowym badaniu klinicznym III fazy INAVO120.
Do badania włączono pacjentki z zaawansowanym lub przerzutowym rakiem piersi HR+/HER2− z mutacją PIK3CA, u których doszło do nawrotu choroby podczas lub wkrótce po zakończeniu leczenia hormonalnego.
Porównano dwie strategie leczenia:
inawolisib + palbocyklib + fulwestrant,
placebo + palbocyklib + fulwestrant.
Głównym celem badania była ocena czasu przeżycia wolnego od progresji choroby (PFS).
Wyniki badania INAVO120
Badanie wykazało wyraźną przewagę terapii z zastosowaniem inawolisibu.
Najważniejsze obserwacje obejmowały:
znaczące wydłużenie czasu do progresji choroby,
większy odsetek odpowiedzi na leczenie,
dłuższy czas utrzymywania się odpowiedzi,
opóźnienie konieczności rozpoczęcia chemioterapii.
Otrzymane wyniki potwierdziły, że zahamowanie szlaku PI3K może skutecznie przełamywać oporność na leczenie hormonalne u pacjentek z mutacją PIK3CA.
Wpływ na przeżycie wolne od progresji (PFS)
Najważniejszym wynikiem badania było niemal dwukrotne wydłużenie mediany przeżycia wolnego od progresji.
Pacjentki otrzymujące inawolisib osiągnęły medianę PFS wynoszącą około 15 miesięcy, podczas gdy w grupie placebo wynosiła ona około 7 miesięcy. Oznacza to zmniejszenie ryzyka progresji choroby lub zgonu o około 57%.
Inawolisib jest jednym z najbardziej obiecujących nowych leków dla chorych z mutacją PIK3CA.
Przeczytaj również:
Rak potrójnie ujemny – rak piersi potrójnie negatywny TNBC – leczenie, przerzuty, rokowanie
Czy inawolisib wydłuża całkowite przeżycie?
Zastosowanie inawolisibu:
wydłuża czas do konieczności wdrożenia kolejnej linii leczenia,
opóźnia rozpoczęcie chemioterapii,
zwiększa odsetek odpowiedzi na leczenie,
poprawia kontrolę choroby przez dłuższy czas.
W praktyce klinicznej oznacza to możliwość utrzymania skutecznego leczenia hormonalnego przez dłuższy okres oraz zachowania lepszej jakości życia pacjentek.
Jakie działania niepożądane może powodować inawolisib?
Do najczęściej zgłaszanych działań niepożądanych należą:
hiperglikemia (podwyższony poziom glukozy we krwi),
biegunka, nudności i wymioty,
zapalenie błony śluzowej jamy ustnej,
zmniejszenie apetytu,
uczucie zmęczenia,
wysypka skórna,
zwiększona aktywność enzymów wątrobowych.
Czy inawolisib jest dostępny w Polsce?
Brak informacji o dostępności leku w Polsce.
Status rejestracji w Unii Europejskiej
Inawolisib uzyskał pozytywną ocenę skuteczności i bezpieczeństwa w badaniu III fazy INAVO120, co stało się podstawą do procedur rejestracyjnych prowadzonych przez Europejską Agencję Leków (EMA).
Po uzyskaniu pozwolenia na dopuszczenie do obrotu w Unii Europejskiej lek może być stosowany zgodnie z zatwierdzonymi wskazaniami u pacjentek z:
rakiem piersi HR+/HER2−,
potwierdzoną mutacją PIK3CA,
progresją choroby po wcześniejszej terapii hormonalnej.
Refundacja i dostępność w Polsce
Na dzień sierpnia 2026 r. inawolisib nie jest objęty standardową refundacją w Polsce. Lek nie znalazł się na obowiązujących listach refundacyjnych Ministerstwa Zdrowia.
Pacjenci mogą uzyskać dostęp do terapii przede wszystkim poprzez:
udział w badaniach klinicznych (jeśli są prowadzone dla danego wskazania),
indywidualne finansowanie w ramach procedury Ratunkowy Dostęp do Technologii Lekowych (RDTL), jeśli spełnione są ustawowe kryteria i lekarz prowadzący uzna terapię za zasadną.
W części krajów europejskich rozpoczęto już proces finansowania tej terapii.
Przeczytaj również:
Biopsja piersi grubo- i cienkoigłowa – czy boli, wskazania
Jak wygląda kwalifikacja do leczenia?
Podstawowym warunkiem rozpoczęcia terapii jest potwierdzenie obecności mutacji PIK3CA. Badanie molekularne wykonuje się z materiału pobranego podczas biopsji guza lub z próbki krwi metodą biopsji płynnej.
Lekarz bierze pod uwagę również:
stopień zaawansowania choroby,
wcześniejsze metody leczenia,
stan ogólny pacjentki,
obecność chorób współistniejących, zwłaszcza cukrzycy,
wyniki badań laboratoryjnych.
Kwalifikacja odbywa się zazwyczaj w wyspecjalizowanych ośrodkach onkologicznych prowadzących leczenie systemowe raka piersi.
Inawolisib a inne leki stosowane w raku piersi z mutacją PIK3CA
Leczenie hormonozależnego raka piersi z mutacją PIK3CA obejmuje obecnie kilka grup leków działających na różne mechanizmy wzrostu nowotworu. Wybór terapii zależy od wcześniejszego leczenia, charakterystyki nowotworu oraz stanu zdrowia pacjentki.
Inawolisib a alpelisib
Inhibitory CDK4/6, takie jak palbocyklib, rybocyklib czy abemacyklib, stanowią obecnie standard leczenia pierwszej linii zaawansowanego raka piersi HR+/HER2−.
Inawolisib nie zastępuje inhibitorów CDK4/6, lecz uzupełnia ich działanie. Leki te oddziałują na różne szlaki odpowiedzialne za podziały komórek nowotworowych:
inhibitory CDK4/6 hamują cykl komórkowy i ograniczają namnażanie komórek,
inawolisib blokuje szlak PI3K aktywowany przez mutację PIK3CA,
fulwestrant zmniejsza wpływ estrogenów na wzrost nowotworu.
Połączenie tych trzech mechanizmów działania pozwala skuteczniej kontrolować chorobę niż stosowanie samej terapii hormonalnej z inhibitorem CDK4/6.
Wyniki badania INAVO120 sugerują, że dodanie inawolisibu do standardowego leczenia z palbocyklibem i fulwestrantem może znacząco wydłużyć czas do progresji choroby u pacjentek z mutacją PIK3CA. Oznacza to kolejny krok w kierunku bardziej spersonalizowanego leczenia raka piersi, opartego na charakterystyce molekularnej nowotworu.
Inawolisib a inhibitory CDK4/6H2
Alpelisib był pierwszym inhibitorem PI3Kα stosowanym u pacjentek z rakiem piersi z mutacją PIK3CA. Inawolisib należy do nowszej generacji leków z tej grupy i wykazał wysoką skuteczność w skojarzeniu z palbocyklibem oraz fulwestrantem.
Oba leki są przeznaczone dla pacjentek z potwierdzoną mutacją PIK3CA, jednak różnią się schematem leczenia, profilem bezpieczeństwa oraz danymi z badań klinicznych.
