Nadwzroczność

Nadwzroczność najczęściej jest spowodowana zbyt krótką gałką oczną. W warunkach fizjologicznych występuje ona u noworodków. Wraz ze wzrostem gałki ocznej dochodzi do zmniejszenia wady. Następuje to najczęściej w ciągu pierwszych 6-8 lat życia. Pacjenci z niską nadwzrocznością oraz bez objawów nie wymagają korekcji.

Nadwzroczność – jakie są przyczyny i rodzaje?

Nadwzroczność jest wadą refrakcji, w której promienie świetlne wpadające do oka ogniskują się za siatkówką. Dlatego też w jej korekcji stosuje się soczewki skupiające (plusowe).

Nadwzroczność najczęściej jest spowodowana zbyt krótką gałką oczną. W warunkach fizjologicznych występuje ona u noworodków. Wraz ze wzrostem gałki ocznej dochodzi do zmniejszenia wady. Następuje to najczęściej w ciągu pierwszych 6-8 lat życia. U dzieci ponadto istnieje bardzo dobrze rozwinięta zdolność akomodacji, czyli przystosowania oka do ostrego widzenia z bliska. Małe dzieci posiadają zakres akomodacji rzędu kilkunastu dioptrii.

Wprawdzie akomodacja maleje z wiekiem, jednak starsze dzieci i młodzież są zdolne kompensować nią całkowicie swoją nadwzroczność. Kompensowana przez napięcie akomodacji nazywana jest nadwzrocznością ukrytą. Może się również zdarzyć, że w oku nadwzrocznym akomodacja jest tak silna, że staje się ono krótkowzroczne. Mówimy wówczas o krótkowzroczności pozornej.

Wyróżniamy trzy typy nadwzroczności:

  • niską (poniżej +2,5 dioptrii),
  • średnią ( od +2,5 do +6,0 dioptrii),
  • wysoką (powyżej +6,0 dioptrii)

W zależności od przyczyny nadwzroczność można sklasyfikować, jako:

  • osiową – związana ze zbyt krótką gałką oczną w stosunku do mocy łamiącej soczewki i rogówki,
  • soczewkową – spowodowaną zbyt płaską soczewką,
  • rogówkową – uwarunkowaną zbyt płaską rogówką.

Niewiele wiadomo na temat epidemiologii nadwzroczności. Zwiększenie częstości występowania tej wady u dorosłych jest prawdopodobnie związane z pojawieniem się zaćmy jądrowej.

Nadwzroczność – objawy

Objawy nadwzroczności zależą od wieku pacjenta i wielkości wady. Młodzi ludzie mogą kompensować wadę zakresem akomodacji. Warunkiem jest niewielka wartość wady. Przy wysokiej, korekcja akomodacją może wywoływać objawy zmęczeniowe typu bóle głowy i oczu oraz łzawienie. Pogarsza się również ostrość widzenia do bliży. Mogą wystąpić kłopoty z koncentracją przy czytaniu oraz zez akomodacyjny. Widzenie z daleka jest prawidłowe. U osób w średnim wieku na skutek niewystarczającej akomodacji pojawia się pogorszenie widzenia do bliży i przejściowo, przy zmęczeniu, do dali oraz kłopoty z koncentracją przy czytaniu. U osób starczych występuje złe widzenie zarówno z daleka jak i z bliska.

Pacjenci z niską nadwzrocznością nie wymagają korekcji. Nie jest ona również zalecana u pacjentów, u których nie występują objawy. Wybór metody leczenia jest uzależniony od wymogów zawodowych, rekreacyjnych czy indywidualnych preferencji. Zazwyczaj należy rozważyć korekcję okularową zanim zastosuje się soczewki kontaktowe lub metody chirurgiczne. Z metod chirurgicznych stosowanych w nadwzroczności należy wymienić:

  • PRK,
  • LASEK,
  • LASIK,
  • Keratoplastykę konduktywną,
  • Termokeratoplastykę laserową.

U dzieci, jeśli nie występuje zez akomodacyjny, a wada nie jest wysoka nie przepisuje się korekcji okularowej. W przypadku zeza zapisujemy pełną korekcję.

Nadwzroczność – badanie wzroku

Aby określić wartość wady refrakcji konieczne jest przeprowadzenie w gabinecie okulistycznym badania ostrości wzroku. Wykorzystuje się do tego celu optotypy najczęściej w postaci liter, cyfr lub obrazków. Są one wydrukowane na tablicach papierowych lub plastikowych, namalowane na podświetlanych tablicach lub rzutowane przez projektor na ekran. Ostrość wzroku do dali badamy zwykle z odległości 5 lub 6 metrów.

Gabinet nie może być nadmiernie oświetlony, gdyż silne światło wpływa na zwiększenie ostrości widzenia do dali. Najpierw badamy oczy pojedynczo, a następnie sprawdzamy widzenie obuoczne. Ostrość wzroku do bliży zależna jest od zakresu akomodacji pacjenta i wyjściowej wady wzroku. Mierzona jest tablicami Snellena do bliży.

Nadwzroczność – badanie wzroku u dzieci

Badanie ostrości wzroku u niemowlątjest bardzo trudne. Duże znacznie mają spostrzeżenia opiekunów dziecka. W rozmowie z nimi lekarz zwraca uwagę na to czy dziecko sięga po podawane przedmioty, czy reaguje na obecność innych osób. Obserwuje też czy niemowlę wodzi wzrokiem za przedmiotami lub światłem. Sprawdza również reakcje źrenic na światło. Jeśli są wątpliwości, czy dziecko w ogóle widzi, należy wykonać badanie elektrofizjologiczne, wywołanych potencjałów wzrokowych – VEP.

Im dziecko starsze, tym lepiej współpracuje i przyprowadzenie badania jest łatwiejsze. Powyżej 6 miesiąca życia wykorzystuje się test preferowanego spojrzenia. Używa się do tego celu plansze z różnej wielkości prążkowaniem. Dziecko chętniej patrzy na wzorzystą powierzchnię niż na gładką. U starszych dzieci można już wykorzystywać optotypy z obrazkami. W badaniu niemowląt bardzo pomocna jest skiaskopia. Polega ona na obserwacji ruchu refleksu świetlnego z dna oka wywołanego rzutowanym światłem. Stosuje się ją również u pacjentów z chorobami psychicznymi. Warunkiem jest rozszerzenie farmakologicznie źrenic.

Nadwzroczność – autorefraktometr

Bardzo pomocnym urządzeniem dokonującym pomiaru wady refrakcji jest autorefraktometr. Dzięki niemu wykonujemy tak zwane komputerowe badanie wzroku. Znacznie przyspiesza i ułatwia ono pracę badającemu. Wartość wady, zarówno sferycznej, jak i cylindrycznej podana jest w formie wydruku. Podstawową wadą jest brak możliwości wyeliminowania akomodacji. Ze względu na akomodację zazwyczaj u młodych osób zawyża krótkowzroczność lub zaniża nadwzroczność. Dlatego też każdy wynik autorefraktometrii powinien być zawsze sprawdzony subiektywnie. To pacjent ocenia na ile proponowana korekcja poprawia mu ostrość wzroku.

Opublikowano: ; aktualizacja: 24.03.2015

Oceń:
4.2


Może cię

Zapalenie spojówek

Częstymi objawami zapalenia spojówek są zaczerwienione oczy i obrzęknięte spojówki. W worku spojówkowym może zalegać ...

Badanie tylnego odcinka oka

Badanie tylnego odcinka oka (dna oka) umożliwia nam ocenę siatkówki, tarczy nerwu wzrokowego, plamki oraz ...

Astygmatyzm

Astygmatyzm związany jest ze stanami wpływającymi na zaburzenia krzywizn rogówki, soczewki lub deformacje bieguna tylnego ...

Odwarstwienie siatkówki

Przedarciowe odwarstwienie siatkówki związane jest z przerwaniem jej ciągłości. Do trakcyjnego odwarstwienia może dojść np. ...

Leczenie zaćmy

Jedynym skutecznym sposobem leczenia zaćmy jest chirurgiczne usunięcie zmętniałej soczewki i wszczepienie soczewki wewnątrzgałkowej. Jak ...

Ostry atak jaskry

Przyczyną ostrego ataku jaskry jest nagłe zamknięcie kąta przesączania przez nasadę tęczówki, co uniemożliwia odpływ ...

Krótkowzroczność (myopia)

Krótkowzoczność niska pojawia się około 10 roku życia. Zazwyczaj stopniowo narasta do okresu pokwitania. Największą ...

Gradówka i jęczmień

Gradówka jest przewlekłym stanem zapalnym związanym z zablokowania ujść gruczołów Meiboma lub innych gruczołów łojowych. ...

Wrodzona niedrożność kanalika łzowego

U około 50% noworodków można po urodzeniu stwierdzić niedrożność przewodu nosowo-łzowego. W niektórych przypadkach zamknięcia ...

Nadwzroczność

Nadwzroczność jest wadą refrakcji, w której promienie świetlne wpadające do oka ogniskują się za siatkówką, ...

Leczenie jaskry

Sposobów leczenia jaskry jest wiele, zaczynając od leczenia zachowawczego, poprzez laseroterapię i skończywszy na zabiegu ...

Badanie wzroku (badanie wad refrakcji)

Badanie wady wzroku (czyli wad refrakcji oka) to najczęsciej wykonywane badanie w okulistyce, przeprowadzane praktycznie ...

Komentarze (0)