Problem przedwczesnego wytrysku
Jest to jedno z najczęściej występujących zaburzeń seksualnych u mężczyzn. Polega na pojawieniu się ejakulacji szybciej, niż oczekuje tego mężczyzna lub jego partnerka, często już na początku stosunku lub krótko po jego rozpoczęciu.
Przyczyny mogą mieć charakter biologiczny, psychologiczny albo mieszany. U części mężczyzn problem wiąże się z nadwrażliwością receptorów nerwowych lub zaburzeniami regulacji neuroprzekaźników w mózgu. U innych dominują czynniki takie jak stres, napięcie emocjonalne, lęk przed oceną czy negatywne doświadczenia seksualne z przeszłości.
Zdarza się również, że trudność narasta stopniowo i zaczyna znacząco obniżać jakość życia intymnego. Dobra wiadomość jest taka, że zaburzenie to można skutecznie leczyć, a dostępne metody pozwalają realnie poprawić kontrolę nad przebiegiem zbliżenia.
Czy leki na przedwczesny wytrysk to pierwszy wybór?
Nie w każdym przypadku sięgnięcie po środki farmakologiczne stanowi pierwszy krok leczenia. U części mężczyzn poprawę przynoszą metody behawioralne, techniki kontroli pobudzenia lub wsparcie psychoseksuologiczne.
Pomocne mogą być także ćwiczenia mięśni dna miednicy oraz praca nad redukcją napięcia i poprawą komunikacji w relacji. Jeżeli jednak problem utrzymuje się mimo prób innych rozwiązań lub ma charakter utrwalony, farmakoterapia może okazać się istotnym elementem leczenia. Jej celem jest wpływ na mechanizmy odpowiedzialne za tempo reakcji seksualnej lub zmniejszenie intensywności bodźców czuciowych.
Jakie leki stosuje się na przedwczesny wytrysk?
Dostępne rozwiązania różnią się sposobem działania, czasem potrzebnym do uzyskania efektu oraz profilem bezpieczeństwa. Część z nich można kupić bez recepty, inne wymagają konsultacji lekarskiej i indywidualnego dobrania terapii. Wybór odpowiedniego preparatu zależy od przyczyny zaburzenia, oczekiwań pacjenta oraz tego, czy celem jest doraźna pomoc, czy długofalowa poprawa kontroli nad wytryskiem.
Przeczytaj: Jakie badania wykonać przy przedwczesnym wytrysku
Leki bez recepty na przedwczesny wytrysk
Najczęściej stosowane środki bez recepty to preparaty przeznaczone do stosowania miejscowego zawierające lidokainę, znaną również pod nazwą lignokaina. Jest to ta sama substancja czynna – różnica dotyczy jedynie nazewnictwa, przy czym określenie „lignokaina” bywa spotykane w starszych lub potocznych opisach.
Substancja ta działa znieczulająco, zmniejszając wrażliwość zakończeń nerwowych w obrębie żołędzi prącia. W efekcie bodźce seksualne są odbierane słabiej, co może opóźniać moment ejakulacji. Preparaty te występują najczęściej w formie sprayu lub kremu i działają stosunkowo szybko, zwykle w ciągu kilku minut od aplikacji. Należy pamiętać, że jeśli środek nie zostanie odpowiednio wchłonięty lub usunięty przed penetracją, może również zmniejszać odczucia u partnerki. Z tego powodu ważne jest ścisłe stosowanie się do zaleceń producenta.
Efekt znieczulenia ustepuje szybko, zwykle całkowicie już po kilkudziesięciu minutach. Preparaty z lidokainą są zazwyczaj dobrze tolerowane. Ważne jest jednak, aby wybierać produkty zarejestrowane jako leki – daje to pewność bezpieczeństwa oraz potwierdzenie skuteczności w badaniach klinicznych przed dopuszczeniem do obrotu. Należy unikać środków niewiadomego pochodzenia, szczególnie tych kupowanych w sklepach z gadżetami erotycznymi.
Leki na receptę na opóźnienie wytrysku
W przypadku utrwalonych trudności lekarz może zalecić preparaty z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu serotoniny (SSRI). Choć są one powszechnie kojarzone z leczeniem depresji, ich wpływ na układ nerwowy sprawia, że mogą skutecznie wydłużać czas do ejakulacji.
Przecztraj: Jak przedłużyć stosunek
Serotonina odgrywa istotną rolę w regulacji impulsów nerwowych odpowiedzialnych za wytrysk. Zwiększenie jej dostępności w mózgu powoduje opóźnienie reakcji ejakulacyjnej i poprawę kontroli nad przebiegiem stosunku. Szczególne miejsce w terapii zajmuje dapoksetyna – jedyna substancja zarejestrowana specjalnie do leczenia tego zaburzenia. Stosuje się ją doraźnie, zwykle na 1–3 godziny przed planowanym zbliżeniem. Jej zaletą jest szybkie działanie oraz krótszy czas utrzymywania się w organizmie.
Inne substancje z grupy SSRI, takie jak paroksetyna, sertralina czy fluoksetyna, bywają stosowane poza oficjalnymi wskazaniami. W ich przypadku efekt pojawia się stopniowo i wymaga regularnego przyjmowania przez kilka tygodni. Terapia taka powinna zawsze odbywać się pod kontrolą lekarza.
Choć wielu pacjentów poszukuje jednego, uniwersalnego rozwiązania, kluczowe znaczenie ma indywidualne dopasowanie leczenia. To, co przynosi dobre efekty u jednej osoby, niekoniecznie sprawdzi się u innej. Z tego względu decyzja dotycząca wyboru terapii powinna być poprzedzona konsultacją medyczną, która pozwoli dobrać najbezpieczniejszą i najskuteczniejszą metodę postępowania.
