Wideo – Leczenie trądziku

Leczenie trądziku jest zawsze leczeniem skojarzonym, obejmującym leczenie miejscowe, a w przypadku braku poprawy albo dużej rozległości zmian – leczeniem ogólnym.

W leczeniu ogólnym wykorzystuje się retinoidy, nadtlenek benzoilu i antybiotyki – w przypadku obecności zmian zapalnych na skórze. Retinoidy i nadtlenek benzoilu mają za zadanie spowodować odpowiednie rogowacenie mieszków włosowych, odblokować gruczoły oraz zniwelować nasilenie zmian bakteryjnych. W przypadku zmian zapalnych stosuje się antybiotyki miejscowe z grupy tetracyklin czy z grupy mupirucyny. Antybiotyki ogólne dołączane są do leczenia, kiedy stan skóry wymaga działania nasilonego, zmian jest dużo i gdy nie odpowiadają na leczenie miejscowe. Są to antybiotyki z grupy limecykliny, tetracykliny, erytromycyny albo doksycykliny.

W przypadku zmian, które nie odpowiadają na dwie prawidłowo włączone i długotrwałe antybiotykoterapie lub kiedy na skórze istnieją blizny i chcemy zapobiegać powstawaniu kolejnych, stosuje się lek o nazwie izotretynoina. Jest to pochodna witaminy A, która ma za zadanie zablokować pojawianie się zmian zapalnych, jak i blizn. Włączenie go do leczenia wymaga odpowiedniego przygotowania pacjenta, wykonania badań laboratoryjnych z krwi, morfologii, prób wątrobowych oraz lipidogramu. Ważne są przeciwwskazania do stosowania tego leku, takie jak depresja czy brak współpracy lekarza z pacjentem. Takie leczenie wymaga również kontrolnych badań, stosowania ochrony przeciwsłonecznej, prawidłowego nawilżania czy natłuszczania skóry, niestosowania preparatów z witaminą oraz antykoncepcji u kobiet w wieku rozrodczym.

Leczenie w tym przypadku zawsze jest długotrwałe. Trądzik to choroba przewlekła, wymagająca cierpliwości, stosowania odpowiedniej pielęgnacji, leczenia miejscowego, jak i ogólnego zgodnego z zaleceniami lekarza.


Oceń:
4.7