Wideo – Dieta na zaparcia

Dieta w zaparciach jest zależna od tego, z jakim rodzajem zaparć się zmagamy. Istnieją dwa rodzaje zaparć: atoniczne i spastyczne. Atoniczne polegają na tym, że występuje osłabienie perystaltyki jelit oraz odruchu defekacyjnego. Przebiegają one bezbólowo, pacjent odczuwa jedynie uczucie pełności w jelitach. W przypadku tych zaparć, wskazana jest dieta bogatoresztkowa, czyli z dużą ilością błonnika. Powinien on pochodzić z mało przetworzonych produktów zbożowych, otrębów, a także z owoców i warzyw — najlepiej surowych, ze skórą i jadalnymi pestkami, np. jeżyny, agrest, maliny. Błonnik należy wprowadzać stopniowo, aby przewód pokarmowy mógł się zaadoptować.

Bardzo istotna jest odpowiednia podaż płynów, co najmniej 2 litry dziennie, w przeciwnym wypadku objawy mogą się nawet nasilić. Zaleca się napoje mleczne fermentowane, wody mineralne, soki owocowe i warzywne, a także napary z ziół — dziurawiec, aloes, mięte, mniszek lekarski czy koper włoski. Ponadto chłodne płyny wypijane na czczo. Perystaltykę pobudza prawdziwa kawa i wino musujące.

Niewskazane są produkty osłabiające ruchy jelit — mocna herbata, kakao, czekolada, kisiele, gruszki oraz czarne jagody, a także borówki, czerwone wino i produkty zbożowe wysoko przetworzone.

Drugi rodzaj zaparć to zaparcia spastyczne. Występują najczęściej jako jeden z objawów zespołu drażliwego. Związane są z nieprawidłową, często nadmierną, nieskoordynowaną perystaltyką jelita grubego oraz upośledzeniem odruchu defekacyjnego. Towarzyszy im uczucie wzdęcia i bóle brzucha.

Dieta w tym przypadku powinna oszczędzać jelito grube, ale jednocześnie dostarczać dużej ilości treści pokarmowej. Stosuje się tutaj mniejsze ilości błonnika. Warzywa i owoce należy spożywać w formie purée, soków, przecierów. Wyklucza się warzywa strączkowe, cebule, niedojrzałe owoce, owoce ze skórą, z małymi pestkami oraz chleb razowy, otręby, ostre przyprawy.

Po ustąpieniu zaparć należy stopniowo zwiększać ilość błonnika w diecie.


Oceń:
4.7