Wideo – Skórne odczyny polekowe

Skórne odczyny polekowe mogą pojawić się u każdego pacjenta i mogą być spowodowane przez leki z każdej grupy chemicznej – najczęściej są to leki z grupy niesterydowych leków przeciwzapalnych, z grupy antybiotyków oraz leków psychiatrycznych.

Odczyny polekowe skórne zazwyczaj mają postać osutek grudkowych, plamistych, czasem krostkowych czy pęcherzykowych i pojawiają się na skórze gładkiej czy owłosionej skórze głowy. Mają charakter rozsiany i ustępują z charakterystycznym fioletowym przebarwieniem oraz ze złuszczaniem.

Inny typ odczynów polekowych to rumienień wielopostaciowy wysiękowy – w obrębie skóry gładkiej pojawiają się rumienie z pęcherzykami i charakterystycznym wysiękiem krwotocznym w centrum zmian, tworząc obraz opisywany jako obraz tarczy strzelniczej.

Cięższe odczyny polekowe to zespół Stevensa-Johnsona, gdzie oprócz zmian skórnych dominują najczęściej objawy śluzówkowe. Dochodzi do zapalenia spojówek oraz nacieku śluzówki w obrębie jamy ustnej i narządów płciowych, gdzie po pewnym czasie mogą pojawić się pęcherze, których pokrywy, nadrywając się, powodują powstanie bardzo bolesnych nadżerek, dających duży dyskomfort i kłopoty w jedzeniu.

Najbardziej nasilonym odczynem polekowym jest zespół Lyella, gdzie dochodzi do bardzo szybkiej, gwałtownej reakcji i spełzania całego naskórka, z odsłonięciem skóry, rozległymi nadżerkami, pęcherzami, a zmiany te mogą dotyczyć zarówno skóry gładkiej, owłosionej głowy skóry, jak również śluzówek jamy ustnej, narządów płciowych oraz spojówek.

Leczeniem odczynów polekowych jest przede wszystkim odstawienie leku, który sprowokował objawy chorobowe, następnie podanie leków przeciwhistaminowych i immunosupresyjnych (najczęściej sterydów lub cyklosporyny). Drugorzędne znaczenie ma w tym przypadku leczenie miejscowe lekami sterydowymi i przeciwalergicznymi. Pacjent, który miał raz odczyn zapalny po danym preparacie, musi pamiętać, że każde jego ponowne spożycie może spowodować reakcję jeszcze bardziej gwałtowną i nasiloną.


Oceń:
4.5