Wideo – Zwyrodnienie plamki żółtej

Zwyrodnienie plamki żółtej (inaczej AMD) związane z wiekiem w krajach rozwiniętych jest główną przyczyną nieodwracalnej ślepoty u osób powyżej 50. roku życia. Pacjenci zgłaszają się do okulisty z powodu upośledzenia widzenia centralnego i metamorfopsji, czyli zniekształceń obrazu.

Czynnikami ryzyka zwyrodnienia jest wiek, rodzinne występowanie AMD, płeć żeńska, nadwzroczność, hipercholesterolemia, choroby układu krążenia, palenie papierosów, zaćma jądrowa lub druzy miękkie (druzy to nieprawidłowe złogi odkładające się w obrębie siatkówki).

Postaci zwyrodnienia plamki żółtej

Wyróżniamy postać suchą, czyli niewaskularną i postać wilgotną, czyli waskularną zwyrodnienia plamki związanego z wiekiem. Postać sucha zwyrodnienia związana jest z powoli postępującym zanikiem fotoreceptorów i nabłonka barwnikowego siatkówki, objawia się ona stopniowym pogorszeniem widzenia. Postępujące utrudnienie widzenia jest szczególnie zauważalne przy czytaniu – początkowo pojawiają się małe plamki przykrywające pojedyncze litery, później zakryciu ulegają coraz większe obszary. Z czasem widzenie z bliska staje się niemożliwe, z daleka zaś bardzo ograniczone. Leczenie tej postaci zwyrodnienia plamki związanego z wiekiem nie jest możliwe. Pacjentom dotkniętym tym schorzeniem w znacznym stopniu poleca się dobór pomocy dla słabowidzących.

Postać wilgotna AMD uwarunkowana jest obecnością neowaskularyzacji naczyniówkowej, która polega na rozroście nieprawidłowych, nieszczelnych naczyń krwionośnych. Pacjent zgłasza zamglenie widzenia centralnego i zniekształcenia obrazu postępujące w bardzo krótkim czasie.

W diagnostyce zwyrodnienia plamki żółtej wykorzystuje się badanie OCT i angiografię fluoresceinową – pozwalają one na zróżnicowanie typów zwyrodnienia plamki związanego z wiekiem i wdrożenie odpowiedniego leczenia.


Oceń:
4.5