Wideo – Zwyrodnienie plamki związane z wiekiem

Zwyrodnienie plamki związane z wiekiem, czyli AMD, w krajach rozwiniętych jest główną przyczyną nieodwracalnej ślepoty, u osób powyżej 50 roku życia. Pacjenci zgłaszają się do okulisty z powodu upośledzenia widzenia centralnego i metamorfopsji, a więc zniekształceń obrazu.

Czynnikami ryzyka tego schorzenia jest rodzinne występowanie AMD, płeć żeńska, nadwzroczność, choroby układu krążenia, palenie papierosów, zaćma jądrowa, a także druzy miękkie. Druzy są nieprawidłowymi złogami odkładającymi się w obrębie siatkówki.

Wyróżniamy postać suchą oraz wilgotną zwyrodnienia plamki związanego z wiekiem. Postać sucha AMD związana jest z wolno postępującym zanikiem fotoreceptorów i nabłonka barwnikowego siatkówki. Objawia się stopniowym pogorszeniem widzenia. Postępujące utrudnienie widzenia jest szczególnie zauważalne przy czytaniu — początkowo pojawiają się małe plamki przykrywające pojedyncze litery, a później coraz większe obszary. Z czasem widzenie z bliska staje się niemożliwe, a z daleka jest bardzo ograniczone.

Leczenie zwyrodnienia plamki związanego z wiekiem nie jest możliwe. Pacjentom dotkniętym tym schorzeniem w znacznym stopniu poleca się dobór pomocy dla słabowidzących.

Postać wilgotna AMD uwarunkowana jest obecnością neowaskularyzacji naczyniówkowej. Polega ona na rozroście nieprawidłowych, nieszczelnych naczyń krwionośnych. Pacjent zgłasza zamglenie widzenia centralnego i zniekształcenia obrazu, postępujące w krótkim czasie.

W diagnostyce AMD wykorzystuje się badanie ACT i angiografię fluoresceinową — badania te pozwalają na zróżnicowanie typów zwyrodnienia plamki oraz wdrożenie odpowiedniego leczenia.

Osoby, u których występują czynniki ryzyka rozwoju AMD powinno się poinformować o konieczności samokontroli centralnego pola widzenia. W tym celu wykorzystuje się siatki Amslera. Bardzo ważne jest, aby oczy były badane oddzielnie. Jeśli w polu widzenia pojawią się ubytki lub pofalowane linie, zaleca się jak najszybszą konsultację okulistyczną. Zaleca się także odpowiednią suplementyzację diety.

Istnieje kilka metod leczenia postaci wilgotnej AMD. Głównym ich celem jest zmniejszenie ryzyka dodatkowej znacznej utraty widzenia. Jedną z metod terapeutycznych jest fotokoagulacja laserowa. Innym sposobem leczenia jest terapia fotodynamiczna z użyciem werteporfiny. Kolejnym sposobem jest doszklistkowe podawanie preparatów hamujących powstawanie nowych, nieprawidłowych naczyń, czyli neoweskularyzacja. W tym celu stosuje się iniekcje steroidów lub, zdecydowanie częściej, przeciwciał hamujących wzrost śródbłonka naczyń, czyli tzw. terapię anty-VEGF. Iniekcje te podaje się w trybie ambulatoryjnym, w znieczuleniu miejscowym. Zaleca się sześciotygodniowe odstępy między podaniami. W rzadkich przypadkach AMD możliwe jest leczenie chirurgiczne czy radioterapia.


Oceń:
4.6