Co oznaczają częste omdlenia?

Częste omdlenia występują głównie w okresie dojrzewania, zwłaszcza u dziewcząt, u których diagnozuje się tzw. dystonię neurowegetatywną (dawna nazwa lipotymia – obecnie pojęcie rzadko używane). Przyczyną jest skłonność do reakcji wazowagalnej.

Nazwa tej reakcji naczyniowej bierze się od nazwy nerwu błędnego. Jest to odpowiedź organizmu na bodźce bólowe i emocjonalne, np. na widok krwi. Bodziec uruchamia reakcje układu autonomicznego przywspółczulnego, co powoduje rozszerzenie naczyń żylnych, a w efekcie spadek ciśnienia tętniczego i niedokrwienie mózgu.

Drugim czynnikiem, który także może być przyczyną omdlenia wazowagalnego, również przewodzonego przez nerw błędny, jest sytuacja, gdy pobudzenie przesyłane przez ten nerw do serca powoduje zwolnienie pracy mięśnia sercowego, czyli tzw. bradykardię, co w efekcie wywołuje zmniejszenie ilości krwi dostarczanej do mózgu.

Dość często mogą występować omdlenia ortostatyczne, w których długie przebywanie w pozycji stojącej, np. podczas różnych uroczystości lub w kościele, może skutkować spadkiem ciśnienia tętniczego i omdleniem. Szczególnie często występują one u młodych ludzi w okresie szybkiego wzrostu, gdy ich serce nie przystosowało się jeszcze do nowych warunków krążeniowych, a rzut serca jest niedostateczny – mózg ulega niedokrwieniu w momencie, kiedy pacjent zbyt długo stoi.

Omdlenia mogą występować w przebiegu migreny, po urazach czaszki, niektórych zaburzeniach rytmu serca, chorobie niedokrwiennej serca, przy mijających atakach ischemicznych (tzw. TIA), w przebiegu miażdżycy, choroby Parkinsona, a także rodzinnej dysautonomii – jest to wrodzona neuropatia autonomiczna, w której omdlenia są częste, sama choroba zaś jest generalnie rzadka.

Omdlenia występują często w czasie ciąży, ale również w zaburzeniach nerwicowych – są to omdlenia psychogenne, w których nie stwierdza się spadku ciśnienia tętniczego i zwolnienia akcji serca, ale wręcz przeciwnie – pacjenci mają zwykle przyspieszoną akcję serca, wzrost ciśnienia, a mimo to mdleją, czasem nawet z pełną utratą przytomności, której nie towarzyszą objawy typowe dla utraty przytomności z innych powodów.


Oceń:
4.1