Wideo – Punkcja lędźwiowa

Nakłucie, czyli inaczej punkcja lędźwiowa, polega na wkłuciu igły punkcyjnej (która najczęściej jest z zatyczką, tak zwanym mandrynem) w okolice przestrzeni międzykręgowych na poziomie L4-L5, rzadziej L3-L4, prostopadle do kręgosłupa, nieco dogłowowo, w linii pośrodkowej, po dokładnym odkażeniu tej okolicy. Pacjent do zabiegu powinien leżeć lub siedzieć z mocno wygiętymi plecami w okolicy lędźwiowej. Jeśli nakłucie jest prawidłowo wykonane to, po usunięciu zatyczki z igły, kroplami wypływa płyn mózgowo rdzeniowy. Przed pobraniem płynu można zmierzyć jego ciśnienie ze pomocą manometru.

Punkcję ledźwiową wykonuje się w celu znieczulenia dokanałowego (np. w przypadku cięcia cesarskiego), podania leków w leczeniu nowotworów lub podania kontrastu.

Po punkcji lędźwiowej pacjent powinien leżeć płasko przez 24h, bez unoszenie głowy, aby uniknąć zespołu popunkcyjnego, który wynika z tego, że płyn mózgowo rdzeniowych wycieka z okolicy nakłucia i w efekcie dochodzi do obniżenia ciśnienia tego płynu w układzie nerwowym, co daje przykre bóle głowy.


Oceń:
4.6