Wideo – Nadczynność przysadki

Przysadka składa się z części nerwowej oraz gruczołowej. Część nerwowa przysadki wydziela dwa hormony: wazopresynę — regulującą wydzielanie moczu i oksytocynę — wpływającą na skurcze macicy w czasie porodu.

Część gruczołowa przysadki wydziela: hormon wzrostu tyreotropinę — regulującą czynność tarczycy, kortykotropinę — wpływającą na czynność nadnerczy, prolaktynę — mającą wpływ głównie na wydzielanie mleka oraz gonadotropiny LH i FSH regulujące czynność gonad — jajników oraz jąder.

Nadczynność przysadki to stan chorobowy związany z nadmiarem jednego (lub więcej) hormonów przysadkowych. Najczęściej jest wynikiem obecności gruczolaka w obrębie przysadki.

Objawy nadczynności przysadki są różne, w zależności jakiej funkcji dotyczą i zostaną omówione oddzielnie.

Najważniejsze zaburzenia to: akromegalia, hiperprolaktynemia i nadmierne wydzielanie kortykotropiny, czyli ACTH.


Oceń:
4.5