Wideo – Wodonercze

Niedrożność jedno lub dwustronna dróg moczowych powoduje gromadzenie się moczu powyżej przeszkody, czego konsekwencją jest poszerzenie układu kielichowo-miedniczkowego – taki stan nazywa się wodonerczem. Brak szybkiego udrożnienia dróg moczowych zaburza czynność nerek i może doprowadzić nawet do schyłkowej ich niewydolności.

Objawy kliniczne zależą od miejsca i przyczyny niedrożności, jej stopnia (niedrożność całkowita lub częściowa) oraz czasu jej rozwoju (niedrożności ostra bądź przewlekła).

Przyczyny niedrożności górnych dróg moczowych można podzielić na wewnętrzne i zewnętrzne. Wewnętrzne to najczęściej: kamica moczowodowa, skrzepy krwi w moczowodzie, a także jego zwężenie w wyniku procesów zapalanych, martwica brodawek nerkowych (demarkujące brodawki wpadają do moczowodu co zaburza odpływ moczu) oraz zwężenie połączenia moczowodowo-pęcherzowego.
Zewnętrzne przyczyny wynikają z ucisku zewnętrznego, który może być powodowany: przyczynami naczyniowymi (tętniaki uciskające moczowody, krwiaki zaotrzewnowe, guzy w obrębie jamy brzusznej, także te zaotrzewnowe), endometriozą, ropniem okołowyrostkowym, zwłóknieniem zaotrzewnowym, ciążą oraz podwiązaniem moczowodów w czasie zabiegu w obrębie miednicy małej.

Przyczyny niedrożności dolnych dróg moczowych mogą powodować wodonercze obustronne. Pośród nich należy wymienić: te wynikające z patologii cewki moczowej - stulejka, zwężenie np. gonokokowe; kamicę w obrębie cewki, uchyłki lub zastawki, gruczoł krokowy, rozrost łagodny, rak oraz ropień. W samym pęcherzu moczowym może to być: pęcherz neurogenny, dysfunkcja szyi pęcherza, kamica, czy rak. Również urazy miednicy powodujące ucisk na drogi moczowe bądź ich przerwanie mogą być przyczyną wodonercza.
Znieczulenie lędźwiowe, choć rzadko, również może być powodem opisywanego zaburzenia.


Oceń:
4.5