Wideo – Nadmierna potliwość

Nadmierna potliwość może być uogólniona bądź ograniczona oraz pierwotna bądź wtórna. Pierwotna występuje u osób z odpowiednim uwarunkowaniem genetycznym do nadmiernej reakcji układu współczulnego, pobudzającego gruczoły potowe do wydzielania potu, najczęściej w reakcji na stres lub duże doznania emocjonalne. Wtórna dotyczy osób z zaburzeniami endokrynologicznymi, np. z nadczynnością tarczycy, cukrzycą, gruźlicą bądź chorobami neurologicznymi. Nadpotliwość może dotyczyć całej skóry ciała lub może być ograniczona do dołów pachowych, dłoni, stóp lub twarzy (może być również ograniczona do jednej części twarzy lub tylko do wargi górnej). Uwarunkowana genetycznie jest też nadpotliwość nosa u dzieci, która mija wraz z dojrzewaniem.

Schorzenie to jest dużym dyskomfortem dla pacjentów, ponieważ uniemożliwia im ono prawidłowe funkcjonowanie towarzyskie, zawodowe, a często bywa nawet powodem depresji.

Leczenie miejscowe polega na stosowaniu preparatów z kwasem bornym, z tlenkiem lub wodorotlenkiem glinu i cynkiem. Są to preparaty w postaci kremów, sprayów bądź kulek do stosowania na okolicę, która ulega nadmiernej potliwości. Jeżeli te preparaty nie pomagają, dołączamy ziołowe suplementy diety, które również ograniczają pocenie się i regulują pracę gruczołów potowych. Jeżeli nadmierna potliwość jest bardzo duża, można wykonać zabieg ostrzykiwania okolic z nadmierną potliwością toksyną botulinową. Taki zabieg ma czas działania około roku, ale jest dość drogi. Przy bardzo dużej nadpotliwości i kłopotach z uzyskaniem poprawy istnieje jeszcze możliwość chirurgicznego usunięcia tkanki gruczołowej, np. dołów pachowych – taki zabieg nazywa się kiretażem i polega na usunięciu części skóry z gruczołami potowymi okolicy pach. Możliwy jest również zabieg sympatektomii piersiowej bądź lędźwiowej, która blokuje wydzielanie sygnałów przez układ współczulny, powodujących pracę gruczołów potowych.


Oceń:
4.3