Wideo – Zespół suchego oka

Pacjenci bardzo często zgłaszają się na badanie okulistyczne z powodu uczucie suchości, pieczenia czy uczucia szczypania w oczach. Dolegliwości te nasilają się w ciągu dnia i najbardziej doskwierają wieczorem. Związane jest to z przedłużoną pracą oczu lub ekspozycja na niekorzystne czynniki.

Dodatkowym objawem zgłaszanym przez pacjentów jest obecność lepkiej wydzieliny w worku spojówkowym — szczególnie rano, po przebudzeniu. Przejściowo może dochodzić do przymglenia widzenia i zaczerwienienia oczu. Występuje również światłowstręt. Objawy te zaostrzają się przy ekspozycji na czynniki powodujące zwiększenie parowania łez, czyli klimatyzacje, centralne ogrzewanie lub przy długotrwałym czytaniu, gdy częstość mrugania jest znacznie zmniejszona. Na podstawie badan naukowych określono, że u ok. 10-15% osób dorosłych, występują objawy zespołu suchego oka.

Suche oko spowodowane jest zaburzeniami dotyczącymi filmu łzowego. Są one związane ze zmniejszoną objętością łez lub nieprawidłowym ich składem i funkcją — prowadzi to do zaburzeń powierzchni gałki ocznej. Przyczyną zmniejszonej produkcji łez może być zespół Sjögrena, choroby gruczołu łzowego, niedrożność przewodów gruczołów łzowych, spowodowana bliznowaceniem spojówek na skutek oparzenia chemicznego czy przebytej jaglicy, również zaburzenia neurologiczne z utratą odruchów czuciowych i ruchowych, a także niedobory witaminy A. Także nadmierne parowanie filmu łzowego prowadzi do zespołu suchego oka. Predysponują do tego zaburzenia czynności gruczołów Mejbona, niedomykalność powiek bądź klimatyzacja. Ponadto, wykazano, że niektóre leki zmniejszają produkcję łez, są to np. leki obniżające ciśnienie tętnicze krwi, przeciwdepresyjne, psychotropowe, przeciwhistaminowe lub przeciwarytmiczne.

Dużą grupę pacjentów z objawami suchego oka, stanowią osoby ze schorzeniami układowymi. Są to chorzy na stwardnienie rozsiane, amyloidiozę, sarkoidozę, reumatoidalne zapalenie stawów, toczeń układowy, chorzy z zaburzeniami endokrynnymi lub chłoniakami.

Zespół suchego oka jest schorzeniem nieuleczalnym. Terapia ma na celu zmniejszenie dolegliwości i zapobieganie uszkodzeniu struktur powierzchni gałki ocznej. Wybór leczenia zależy od stopnia objawów. Konieczna jest współpraca pomiędzy pacjentem a lekarzem. O ile to możliwe, zaleca się zmianę bądź przerwanie stosowania leków miejscowych lub ogólnych, przyczyniających się do występowania dolegliwości. Zaleca się odpowiednią higienę brzegów powiek, która polega na ich masażu oraz stosowaniu ciepłych okładów. Należy obniżyć temperaturę otoczenia pomieszczenia, w którym się przebywa, pomocne może być także stosowanie nawilżaczy powietrza. Podstawę terapii stanowią stosowane miejscowo, w postaci kropli maści czy żelu, substancje zastępujące łzy. U pacjentów, którzy wymagają częstego podawania leków zaleca się stosowanie kropli bez konserwantów.


Oceń:
4.6