Gwałt

Gwałt został uznany za najbardziej drastyczne przestępstwo na tle seksualnym. Z reguły wpływa on na całe życie ofiary i jej rodziny. Warto wiedzieć, jakie są psychiczne konsekwencje zgwałcenia, jak można pomóc kobiecie, która przeżyła taki koszmar. Statystyki są bezlitosne, mówią, że co piąta kobieta na świecie została zgwałcona.

Kiedy można mówić o gwałcie?

Każdy rodzaj przemocy seksualnej (nie zawsze może ona mieć czynny charakter) jest przestępstwem. Dlatego każda osoba, która czuje, że została skrzywdzona, ma prawo do pomocy prawnej, medycznej i psychologicznej. Szczególnie jeżeli chodzi o najbardziej brutalny i krzywdzący przejaw tej przemocy czyli gwałt. Niektóre kobiety nie są pewne, czy to co im się przydarzyło można nazwać gwałtem. W języku prawniczym to każda przemoc fizyczna o znamionach przestępstw rozbójniczych. W rozumieniu potocznym gwałt utożsamia się ze zgwałceniem, czyli doprowadzeniem do odbycia stosunku seksualnego. Nie ma znaczenia charakter tego kontaktu (czy był to stosunek oralny, waginalny czy analny), a co najważniejsze sprawca nie musiał zastosować bezpośredniej przemocy fizycznej. To znaczy, że nawet jeżeli nie użył siły fizycznej, ale np. szantażował kobietę żeby wymusić stosunek albo zagroził jej, że jeżeli się na to nie zgodzi, to zrobi krzywdę jej albo jej bliskim - jest równoznaczne z gwałtem. Najczęściej ofiarami gwałtu są kobiety i dzieci, a sprawcami mężczyźni, ale nie oznacza to, że ofiarą nie może paść także mężczyzna, a kobieta nie może stać się sprawcą. Zdarza się niestety, że katem mogą być nawet osoby nieletnie, które stosują przemoc wobec innych dzieci, z reguły młodszych lub słabszych, a nawet wobec własnego rodzeństwa. Nie ma również znaczenia stopień znajomości czy relacji ofiary ze sprawcą. Istnieje gwałt na randce czy nawet gwałt w małżeństwie. To, że kobieta jest związana z mężczyzną, albo umówiła się z nim na randkę nie jest w żaden sposób równoznaczne z przyzwoleniem na odbycie stosunku. Każdy człowiek ma prawo decydować o swoim ciele i o tym co się z nim dzieje, również prostytutkę można zgwałcić np. zmuszając ją do stosunku bez prezerwatywy albo do czynności seksualnej, na którą nie wyraziła zgody. W przypadku decydowania o tym czy do gwałtu doszło czy nie, nie można brać pod uwagę tego kim jest ofiara, jak wyglądała i jak się zachowywała. Nie istnieje coś takiego jak przyzwolenie na gwałt, nie ma znaczenia, czy kobieta była pod wpływem alkoholu, narkotyków i to czy np. całowała się ze sprawcą z własnej woli. Zgoda na flirt, pocałunki czy nawet intymne pieszczoty nic nie znaczą. Kobieta zawsze ma prawo powiedzieć „nie”. To samo dotyczy jej ubioru czy stylu życia i ilości partnerów seksualnych w przeszłości.

Gwałt w ujęciu prawnym

Gwałt jest traktowany przez Kodeks Karny jako przestępstwo przeciw wolności seksualnej i obyczajowości (art. 197):

§ 1. Kto przemocą, groźbą bezprawną lub podstępem doprowadza inną osobę do obcowania płciowego, podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.

§ 2. Jeżeli sprawca, w sposób określony w § 1, doprowadza inną osobę do poddania się innej czynności seksualnej albo wykonania takiej czynności, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat.

§ 3. Jeżeli sprawca dopuszcza się zgwałcenia określonego w § 1 lub 2, działając ze szczególnym okrucieństwem lub wspólnie z inną osobą, podlega karze pozbawienia wolności od lat 2 do 12.

Psychologiczne skutki gwałtu

Gwałt jest po pierwsze formą przemocy fizycznej i może mieć medyczne skutki, po drugie jest to też przemoc psychiczna, której skutki mogą być odczuwalne u ofiary całymi latami i w przeciwieństwie do ran fizycznych, goją się o wiele dłużej i trudniej.

Zgwałcone kobiety łatwo reagują niepokojem nawet na zupełnie niegroźne i nie związane z samym traumatycznym wydarzeniem sytuacje, np. spędzanie czasu w samotności, zakup bielizny, rozmowę z mężczyzną. Ich uczucia są zdominowane głównie przez strach i samo obwinianie się, ale pojawić się też mogą np. depresja, poczucie upokorzenia, zakłopotanie czy złość. Życie ofiary gwałtu diametralnie się zmienia, nie tylko w kontekście życia codziennego ale i seksualnego. Spora grupa kobiet jest niezdolna do podjęcia normalnego życia intymnego, nawet z osobą którą kocha i której ufa. Boi się intymnych kontaktów (bólu, tego, że przypomną jej traumatyczną sytuację), a także wstydzi się swojego ciała, czy nawet uważa je za zbrukane i niegodne tego, żeby dotykała je ukochana osoba. Po gwałcie bardzo często pojawia się depresja, może objawiać się w różny sposób, najczęściej towarzyszy jej głęboki i nieprzemijający smutek, rezygnacja ze związków z mężczyznami, kontaktów towarzyskich, a także izolacja np. nie wychodzenie z domu, niskie poczucie własnej wartości, często wiąże się też z brakiem akceptacji własnego ciała, poczucia bezradności, braku kontroli nad swoim życiem czy bezsennością. Objawy te mogą się pojawiać w różnym nasileniu i w różnych okresach czasu. Wiele zależy od samej kobiety i jej psychiki, ale też od okoliczności np. jak wyglądało przesłuchanie na policji (czy mogła tam liczyć na godne i profesjonalne traktowanie), czy sprawcę udało się złapać i czy został ukarany (zgodnie z jej oczekiwaniami), czy otrzymała odpowiednią pomoc psychologiczną i wsparcie ze strony rodziny, partnera oraz przyjaciół, a także od tego jakie medyczne konsekwencje miał sam gwałt. Stan zgwałconej kobiety komplikują powikłania medyczne. Niestety, może się okazać, że została zarażona chorobą weneryczną albo zaszła w ciążę. W przypadku bardzo brutalnego gwałtu może dojść do uszkodzenia narządów rodnych i komplikacji w postaci niemożności zajścia w ciążę. Proces powrotu do pełnej psychicznej sprawności i stabilizacji jest długi, ale możliwy. Wiele zależy od tego jaką decyzję podejmie kobieta, czy zgłosi sprawę na policję, czy nie zdecyduje się na ten krok. Ważnym krokiem jest zapewnienie sobie bezpieczeństwa i odzyskanie poczucia kontroli. Dlatego wiele kobiet decyduje się na przeprowadzkę (czasem chodzi o oddalenie się od miejsca, gdzie doszło do przestępstwa, czasem o zamieszkanie z kimś jeszcze np. rodzicami, współlokatorami), zmianę numeru telefonu, czy np. pójście na kurs samoobrony lub zakupienie np. gazu pieprzowego. Niektóre kobiety walczą ze swoją traumą pomagając ofiarom przemocy seksualnej w ośrodkach pomocy i różnego rodzaju fundacjach albo aktywnie walczą o prawa ofiar, czy wyższe kary dla sprawców.

Ofiara gwałtu czy ofiara molestowania staje przed trudnym zadaniem odbudowania własnej tożsamość i szacunku do samej siebie, często wiąże się to z zaprzestaniem obwiniania się za to co się stało np. „Czemu z nim poszłam? Gdybym została w domu, do niczego by nie doszło”, „Nie powinnam była tyle pić”, albo „Jestem naiwna, to wszystko moja wina”. Proces ten jest bardzo istotny również w kontekście powrotu do życia intymnego i umiejętności nawiązywania relacji z mężczyznami (szczególnie jeżeli do ataku doszło np. na randce). Bardzo ważne jest skorzystanie z pomocy psychologicznej, może być to podjęcie terapii indywidualnej, albo przystąpienie do grupy wsparcia.

Opublikowano: ; aktualizacja: 16.03.2015

Oceń:
4.3


Może cię

Zespół niedoboru androgenów

Zespół niedoboru androgenów oznacza, że w organizmie mężczyzny jest zbyt mało hormonów męskich, głównie testosteronu. ...

Co to jest ekshibicjonizm?

Ekshibicjonizm to zaburzenie psychiczne polegające na wewnętrznym przymusie publicznego obnażania własnych narządów płciowych osobom, które ...

Wojeryzm

Wojeryzm (inaczej podglądactwo lub oglądactwo) jest rodzajem zaburzenia preferencji seksualnych, polegającej na podglądaniu z ukrycia ...

Zaburzenia erekcji a wiek

Zaburzenia erekcji dotyczą większości pacjentów zgłaszających się do gabinetów seksuologicznych. Są to pacjenci w bardzo ...

Priapizm

Priapizm to patologiczny wzwód członka, który najczęściej uwarunkowany jest czynnikami organicznymi (biologicznymi). Priapizm występuje w ...

Przemoc seksualna wśród rówieśników

Trudno jest oszacować, kiedy zostaje przełamana granica między przemocą a znęcaniem się, szczególnie jeżeli chodzi ...

Kim jest erotoman?

Kim jest erotoman? Odpowiedź na to pytanie może się okazać wcale nie taka łatwa i ...

Erotomania

Erotomania kompulsywna są to zaburzenia, które, jak to wynika z badań, dotyczą względnie niewielkiej grupy ...

Przedwczesny wytrysk – leczenie i terapia

Nieleczony przedwczesny wytrysk prowadzi do nasilania się problemu, kompleksów czy problemów w związku. Dlatego mężczyźni ...

Pochwica – przyczyny, objawy, leczenie

Pochwica to zaburzenie seksualne, w przebiegu którego zbliżenie penisa do dróg rodnych powoduje odruchowe zamknięcie ...

Gwałt - czy zgłaszać go na policję?

Co roku na policję zgłasza się około 2000 ofiar gwałtów, ale to tylko wierzchołek góry ...

Pochwica – jakie są przyczyny pochwicy?

Pochwica to zaburzenie względnie rzadkie u kobiet, które ma uwarunkowania psychiczne. Polega na zaciskaniu się ...

Komentarze (0)