Jak uniknąć złego towarzystwa?

Niewłaściwe grono znajomych dziecka spędza niejednym rodzicom sen z powiek. Nie tylko charakter dziecka ale otoczenie w jakim przebywa dziecko są czynnikiem determinującym przy wyborze grupy w jakiej dziecko będzie się obracać.

Złe towarzystwo – rola rodzica

Rodzic w pierwszych latach życia dziecka ma duże pole do działania. Może pokazywać i stwarzać sytuacje, w których dziecko będzie nie tylko kształtować własne kompetencje, ale i otaczać się osobami kierującymi się dobrymi wzorcami czy zasadami. Ta podstawa może wpływać na późniejsze wybory dziecka w kwestii znajomych. Brak zainteresowania z kim maluch spędza czas, jak nazywają się jego koledzy, co robią i jak się z nim bawią, przyczynia się do oswajania dziecka z grupą, w której niekoniecznie dobrze się czuje. Dziecko nie ma odniesienia do innego, lepszego towarzystwa. Każde dziecko poszukuje akceptacji, zrozumienia, docenienia i może zrobić wiele by to uzyskać.

Złe towarzystwo – wczesne przyjaźnie

Naukowcy z Uniwersytetu of Ilinois podkreślają wpływ przyjaźni z dzieciństwa na późniejsze życie. Szczególnie chłopięce przyjaźnie z przedszkola maja ogromne znaczenie w kształtowaniu się umiejętności społecznych takich jak współpraca, dzielenie się, czekanie na swoją kolej, czy odreagowania złości. W przypadku dziewczynek wpływ przedszkolnych przyjaźni na zachowania w starszych klasach nie miał takiego znaczenia.

Złe towarzystwo – dom otwarty

Organizowanie spotkań i zabaw dla przyjaciół dziecka stwarza okazję do lepszego poznania otoczenia dziecka i zacieśniania relacji między dziećmi. Pomoc w zawieraniu i kształtowaniu pierwszych przyjaźni może ułatwić dziecku późniejsze relacje z rówieśnikami. Natomiast dla rodzica istotne jest bycie obserwatorem dziecięcych zabaw, który ustala zasady i reguły.

Złe towarzystwo – potrzeba towarzystwa rówieśników

To naturalne, że nastolatek woli spędzać więcej czasu z rówieśnikami niż rodzicami. Grupa oferuje mu znacznie więcej wrażeń, uwagi, a także motywuje do wyzwań. Młodzi dopingują się nawzajem, potrafią wspierać w działaniach, które inicjują i razem realizują.

Złe towarzystwo – bunt nastolatka

Pod względem rozwojowym jest to trudny czas dla człowieka ze względu na burzę hormonów. Nastolatek przezywa huśtawkę nastrojów i decyzji. Łamanie tabu czy zasad, eksperymentowanie czy przekraczanie wcześniej ustalonych granic nie zawsze jest wynikiem wpływu grupy. Nastolatek sprawdza siebie, swoje możliwości, bada co jest ważne, a co nie. Bywa, że po takim etapie testów wraca do wcześniej wpojonych mu zasad.

Czemu nastolatek wybiera złe towarzystwo?

Dziecko rzadko pozwala wciągnąć się w grupę na siłę. Jeśli odnajduje się w złym towarzystwie może być to wynik odtwarzania sytuacji, które miało w domu, konfliktów, czy zaniedbania emocjonalnego ze strony rodziców. Jeśli w rodzinie brakuje miłości, szacunku i szczerej rozmowy może to przyczynić się do poszukiwania wsparcia w grupie, która go nie odrzuci.

Podobnie jest, gdy rodzice są zbyt opiekuńczy i nie umożliwiają dziecku dokonywania własnych wyborów. W takim, przypadku dążenie do samodzielności jest gwałtowne i pełne naiwności, dlatego łatwo wplatać się w niewłaściwe towarzystwo.

Jak rozpoznać, że dziecko wpadło w złe towarzystwo

Grupy, w których seks, narkotyki, alkohol jest warunkiem przynależności narzucają uczestnikom konkretne zachowania. Zmiana postawy, ubioru, małomówność, zmiany nastroju (depresyjność, senność, drażliwość), korzystanie z używek, radykalne zmiany w wadze ciała (chudnięcie, tycie), ograniczenie kontaktów społecznych, utrata zainteresowań, skarżenie się na niesprecyzowane dolegliwości somatyczne (bóle brzucha, głowy itd). Każda gwałtowna zmiana zachowania nie podobna do dziecka może być świadectwem istotnego wpływu osób trzecich.

Złe towarzystwo – Jak pomóc dziecku

W przypadku dzieci wplątanych w złe towarzystwo pomocne są nie tylko rozmowy, ale i wspólne konsultacje u psychoterapeuty. Problemy rodzinne i powstałe w związku z wyborami, jakich dokonuje dziecko warto skonsultować ze specjalistą. Łatwiej wtedy o nić porozumienia między nastolatkiem a rodzicem bez wzajemnego oskarżania się, pretensji. Opanowanie sytuacji rodzinnej, wzrost otwartości i komunikacji między najbliższymi wraz ze zmianą środowiska dziecka i aktywnym wspomaganiem jego wyborów przyczynia się do skutecznego uwolnienia się od wpływów złego towarzystwa.

Opublikowano: ; aktualizacja: 16.03.2015

Oceń:
4.7


Może cię

Role i postawy rodzicielskie

Rola rodziców w życiu dzieci zmienia się wraz z ich wiekiem. Najważniejsza jest miłość i ...

Rozwój dziecka (3 – 5 lat)

Rozwój dziecka nie przebiega w harmonijny sposób. Okresy równowagi co około pół roku przeplatają się ...

Bunt u dziecka

Kiedy mały człowiek napotyka na opór i przeszkodę przeżywa frustrację. Odkrywa, że świat nie jest ...

Wykorzystywanie seksualne dzieci

Molestowanie seksualne jest w przeważającej części dziełem kogoś znanego rodzinie. Coraz częstsze i liczniejsze doniesienia ...

Potrzeby okresu dojrzewania

Dorastanie dziecka najczęściej przebiega w napiętej atmosferze. Nastolatki buntują się i sprzeciwiają rodzicom a rodzice ...

Komunikacja emocjonalna z dzieckiem

Uczenie dzieci rozpoznawania i nazywania emocji to ważne zadanie dla rodziców. Mogą oni robić to ...

Jak uczyć dziecko mówić?

Chcesz swoje dziecko nauczyć mówić, dużo z nim rozmawiaj. Im wcześniej rozpoczniesz konwersacje z nim ...

Żywienie małych dzieci

Czas, w którym dziecko przestaje być niemowlęciem, a zaczyna być określane mianem małego dziecka obejmuje ...

Moczenie nocne u dzieci – jak sobie radzić?

Moczenie nocne jest problemem, z którym każdej nocy boryka się wiele milionów rodzin. Jest to ...

Agresja u dziecka

Wychowanie dzieci powinno prowadzić do kształtowania ich osobowości w taki sposób, aby świadomie umiały hamować ...

Czy można kłócić się przy dzieciach?

Według obiegowej opinii, sprzeczki między rodzicami mają negatywny wpływ na dzieci, dlatego należy je ukrywać. ...

Tiki nerwowe u dzieci

Gwałtowne i nagłe ruchy, które trudno zatrzymać siłą woli to tiki. U dzieci przedszkolnych i ...

Komentarze (0)