Bunt u dziecka

Kiedy mały człowiek napotyka na opór i przeszkodę przeżywa frustrację. Odkrywa, że świat nie jest elastyczny, nie dogina się do niego. Czuje złość i manifestuje głośno swoje niezadowolenie. To niezwykle trudny moment nie tylko dla dziecka a także dla rodziców. Zachowanie dziecka jest dla nich nie tylko zaskoczeniem, ale wzbudza wstyd, wściekłość czy bezradność.

Zrozumieć przedszkolaka

Dwulatek swoje niezadowolenie będzie sygnalizował płaczem, tupaniem, gryzieniem, uderzaniem. Emocje silnie wstrząsają jego ciałem, nad którym nie ma panowania. Maluch nie rozumie, co się z nim dzieje i po ataku złości jest nie tylko zmęczony, ale bardzo wystraszony w środku.

Dziecko niezwykle cieszy się z własnej samodzielności. Niestety boleśnie przeżywa, kiedy dowiaduje się, że jeszcze nie wszystko może, coś będzie inaczej niż zakłada, lub coś mu nie wyjdzie. To co dla nas jest drobnostką dla niego może być końcem świata. Nie wolno się wówczas wyśmiewać ani złościć. Ma prawo do własnych odczuć i nie wolno go zranić. Można natomiast pomóc wyrazić i opanować emocje, z którymi sobie nie radzi.

Sfrustrować może go każda przeszkoda, a zakazy wzbudzają w dziecku złość. Zbyt duża ilość bodźców w otoczeniu, zmęczenie, przeziębienie może objawiać się „buntem” maluszka.

Jak pomóc dziecku wyrazić złość?

Złość jest emocją potrzebną do życia. Jest sygnalizatorem, który informuje, że nasze granice zostały naruszone. Kiedy ją czujemy możemy się bronić i przeciwdziałać sytuacjom, które są szkodliwe.

Kiedy maluch buntuje się należy spróbować zrozumieć, co się stało i co wywołało takie emocje. Nazwać należy uczucie dziecka i pokazać mu co może z nim zrobić – wytupać, pobiegać, poskakać, uderzyć piąstką w tapczan, krzyknąć itd. Dziecko potrzebuje rozładowania, więc warto wypracować z nim metodę, która przyniesie ulgę.

Niekiedy szkrab potrzebuje chwili dystansu z rodzicem. Trzeba to uszanuj będąc jednak w pobliżu.

Dziecko nie chce rodzica stracić ani tym bardziej zrobić przykrości. Obrażanie się na dziecko sprawia, że odczuwa to jakbyś go porzucał i strasznie się tego boi. Po sytuacji pełnej silnych emocji dziecko jest naprawdę wykończone. Potrzebuje móc wtulić się w rodzica i poczuć się bezpiecznie.

Kiedy maluszek uspokoi się w kilku słowach powinno się podsumować to, co się zdarzyło, nazwać przyczynę, która rozzłościła dziecko. Trzeba wytłumaczyć, co czuł maluch i co zrobił by zapanować nad tym uczuciem.

W tym wieku pamięć dziecka jest krucha, więc wymaga stymulowania, czyli powtarzania treści. Jeśli w takich momentach rodzic będzie zachowywać się niezmienne to z czasem dziecko zaadoptuje sposób wyrażania złości.

Warto też pokazać dziecku, jak sam rodzic radzi sobie ze złością. Dziecko naśladując dorosłych najwięcej się uczy.

Podczas wspólnej zabawy można wracać do takich sytuacji i odtwarzać scenki złości, w ten sposób utrwalając właściwe zachowania u dziecka.

Dobrze jest czytać opowiadania, w których inne osoby przeżywają to, co twój maluch by mogły posłuchać, jak inni sobie z tym radzą. W ten sposób dziecko oswaja się z poczuciem, że nie jest w tym osamotnione, a inni ludzie też czują to co on.

Czego unikać w sytuacji stresowej dziecka?

  • Nie deprecjonować sytuacji, w której buntuje się maluch uważając, że taka rzecz nie powinna go rozzłościć.
  • Nie wprowadzać malucha w poczucie winy, że źle się przez niego czujesz czy jest ci przykro.
  • Nie wyśmiewać zachowania dziecka, nie oskarżać i nie porównywać do innych dzieci.
  • Nie przedłużać sytuacji, w których dziecko poczuło się zmęczone czy uległo przestymulowaniu.
  • Nie zostawiać malucha samego, kiedy się złości.
  • Nie ulegać i nie wycofywać się z decyzji by dziecko przestało się złościć.
  • Nie usprawiedliwiać się, lecz tłumaczyć, dlaczego podjęło się decyzję, która zezłościła dziecko.
  • Nie bać się samemu pokazywać złość przy dziecku, ale dostosować jej natężenie do jego możliwości, wyjaśniając, co się czuje.
Opublikowano: ; aktualizacja: 16.03.2015

Oceń:
4.1


Może cię

Wykorzystywanie seksualne dzieci

Molestowanie seksualne jest w przeważającej części dziełem kogoś znanego rodzinie. Coraz częstsze i liczniejsze doniesienia ...

Wychowywanie dziecka bez ojca

Wychowywanie dziecka bez ojca, czyli samotne macierzyństwo, to trudne zadanie: obciążenie codziennymi obowiązkami, ból po ...

Stres u dzieci

Dzieciństwo to nie tylko czas beztroski i szczęścia. Dzieci przeżywają wiele stresujących dla nich sytuacji, ...

Stres matki a rozwój niemowlaka

Lęki mamy udzielą się dziecku, które nie podchodzi do świata rozumem, lecz czuciem. To, co ...

Praca domowa – jak pomóc dziecku?

Celem pracy domowej jest powtórzenie materiału przestawionego w klasie oraz trening poznanych umiejętności. Dzięki codziennemu ...

Jak rozmawiać z dzieckiem o pieniądzach?

Rodzice z reguły starają się chronić dzieci przed uczestniczeniem w trudnych rozmowach dotyczących finansów domowych. ...

Kreatywne dziecko

Kreatywność to zdolność wychodzenia poza schemat i tworzenia czegoś nowego, ale jednocześnie użytecznego. Kilkulatki są ...

Lęk u dziecka

Odczuwanie strachu jest częścią rozwoju emocjonalnego u dziecka. Potworki wyłażące spod szafy, pies sąsiada czy ...

Jak zachęcić dziecko do jedzenia?

Rzadko zdarza się, że brak apetytu u najmłodszych jest objawem choroby. Wszystkie dzieci chcą jeść ...

Opieka ojca nad dzieckiem

Najważniejszym zadaniem ojca jest współuczestniczenie w wychowaniu dziecka. Aktywny udział mężczyzny wzbogaca życie rodzinne i ...

Wychowanie dzieci a stosowanie kar

Wychowanie dzieci jest jedną z najważniejszych i najtrudniejszych ról życiowych. Celem podejmowanych zabiegów wychowawczych jest ...

Role i postawy rodzicielskie

Rola rodziców w życiu dzieci zmienia się wraz z ich wiekiem. Najważniejsza jest miłość i ...

Komentarze (0)