Transplantacja włosów

Brak zdjęcia

7 października 2013

Transplantacja włosów jest zabiegiem medycznym polegającym na autoprzeszczepie mieszków włosowych z okolic owłosionych – najczęściej potylicy, w łysiejącą lub łysą okolicę. Może być stosowana zarówno do poprawienia stanu owłosienia skóry głowy, ale również brwi, rzęs, brody oraz blizn.

Przyczyny łysienia

Do naturalnego łysienia zwykle dochodzi u osesków. Włosy „wycierają” się zwykle w okolicy potylicy i do ukończenia 1 roku życia najczęściej dochodzi do wymiany włosów. Kolejne łysienie może pojawić się w okresie dorastania I spowodowane jest aktywnością męskich hormonów: androgenu i testosteronu. Dochodzi wtedy do przerzedzenia włosów w kątach skroniowo czołowych. Trzecie łysienie fizjologiczne może wystąpić ok. 60 roku życia i związane jest z menopauzą. Spadek produkcji żeńskich hormonów płciowych – estrogenów – powoduje skrócenie okresu wzrostu włosa.

Do łysienia patologicznego dochodzi, kiedy cykl wzrostu włosa jest na którymś etapie zakłócony. Cykl włosowy dzielimy na 3 fazy:

  • anagen – okres wzrostu, który trwa od trzech do sześciu lat i znajduje się w nim 80-85 % włosów na głowie;
  • katagen – okres inwolucji, trwa od kilku dni do dwóch tygodni i znajduje się w nim 0, 5-1 % włosów;
  • telogen – okres spoczynku, trwa od dwóch do czterech miesięcy i obejmuje 10 – 20 % włosów.

Łysienie anagenowe to zatrzymanie wzrostu włosa, najczęściej spowodowane jest lekami, ale może być również wywołane silnym czynnikiem stresowym. Leki hamujące wzrost włosa to chemioterapeutyki, do których zaliczamy cytostatyki-leki hamujące podziały szybko dzielących się komórek, zarówno nowotworowych jak I komórek włosów. Macierz włosa jest zbyt osłabiona by wytworzyć trzon niepodatny na urazy, włosy łamią się tuż przy nasadzie. Inne przyczyny łysienia anagenowego to zatrucie metalami ciężkimi, narażenie na promieniowanie jonizujące czy też zaburzenia ze strony narządów wydzielania wewnętrznego.

Łysienie telogenowe polega na skróceniu fazy wzrostu i zbyt szybkim wchodzeniu w fazę spoczynku, włosy długie przekształcają się we włosy mieszkowe – dochodzi do miniaturyzacji mieszków włosowych. Jest do najczęstsza przyczyna łysienia u mężczyzn. Zwane jest ono również łysieniem andogenowym (alopecia masculina androgenetica). Przyczyna nie jest jednoznacznie określona, nakłada się na nią wpływ czynników genetycznych (łysienie jest dziedziczone autosomalnie dominująco z różną penetracją) i hormonalnych. Męskie hormony płciowe – testosteron I androgen – hamują wzrost włosów na głowie, a pobudzają ich wzrost w innych okolicach ciała. Łysienie poprzedzone jest przerzedzeniem. Utrata włosów jest trwała i rozpoczyna sie od kątów czołowych lub na szczycie głowy, następnie postępuje na skronie i ciemię pozostawiając koronę włosów w okolicy potylicznej i okolicach skroniowych.

Łysienie może być wynikiem nieprawidłowej pielęgnacji. Zbyt ciasne upinanie, gwałtowne czesanie i szarpanie, lakiery do włosów, detergenty zawarte w środkach kosmetycznych i narażanie na wysoką temperaturę podczas suszenia czy prostowania niszczy strukturę włosa i może powodować ich wypadanie. Stosowanie diety odchudzającej ubogiej w niezbędnie witaminy oraz mikro- i makroelementy również zaburza cykl włosowy. Sezonowość może również przyczynić się do zwiększonej utraty włosów – jesienią i wiosną „gubimy” ich więcej. Również stosowanie używek może wywołać lub przyspieszyć łysienie.

Nie należy zapominać, że łysienie może być wynikiem choroby. Może je wywołać zarówno zakażenie grzybicze skóry głowy jak i schorzenia ustrojowe. Choroby tkanki łącznej wywołują specyficzne typy łysienia. Toczeń rumieniowaty układowy może wywołać rozlane przemijające łysienie. Toczeń rumieniowaty krążkowy wywołuje trwałe łysienie bliznowaciejące. W zapaleniu skórno-mięśniowym zaburzenia struktury włosa uniemożliwiają jego prawidłowy wzrost. W raku i marskości wątroby dochodzi do zaburzenia metabolizmu metioniny i cysteiny, a w konsekwencji do łysienia o charakterze rozlanym.

Diagnostyka łysienia

Dziennie fizjologicznie człowiek traci od siedemdziesięciu do stu włosów. By sprawdzić czy utrata włosów jest patologicznie zwiększona należy przez kilka dni liczyć włosy, zarówno te, które wypadają samoistnie i te, które tracimy podczas czesania. Jeśli utrata będzie zwiększona powinniśmy udać się na konsultację do lekarza specjalisty w zakresie dermatologii. Nowoczesną metodą diagnostyki chorób włosów jest badanie metodą trichoskopową. Polega ono na ocenie morfologii włosa za pomocą wideodermatoskopu (umożliwia otrzymanie od dwudziesto- do siedemdziesięciokrotnego powiększenia) i określenie mechanizmu procesu łysienia. Do niewątpliwych zalet tego nieinwazyjnego badania należy bezbolesność, łatwość wykonania i powtarzalność umożliwiająca uzyskanie obiektywnych wyników.

Zabieg transplantacji włosów

Większość zabiegów wykonywana jest w trybie ambulatoryjnym w znieczuleniu miejscowym. Aby transplantacja była możliwa pacjent powinien dysponować dostateczną ilością mieszków włosowych w okolicy owłosionej, najczęściej na potylicy. Po dokładnym oczyszczeniu i dezynfekcji chirurg za pomocą małych igieł nastrzykuje obszar pobrania środkiem znieczulającym. Następnie za pomocą skalpela pobiera cześć skóry głowy, łódeczkowaty wycinek o wymiarach 1-1,5 cm na 15-30 cm, a ranę zszywa. Linijna niewielka blizna goi się do 2 tygodni, po tym okresie możliwe jest wyciągnięcie szwów. Można również zastosować szew śródskórny z użyciem samorozpuszczanej nici. Blizna jest praktycznie niewidoczna, gdyż szybko zakrywają ją rosnące w okolicy włosy. Z pobranej tkanki za pomocą ostrego ostrza I przy pomocy soczewek powiększających oddziela się małe grupy mieszków zdrowych włosów lub pojedyncze włosy. Po oczyszczeniu, zdezynfekowaniu I znieczuleniu docelowego miejsca transplantacji zdrowe mieszki włosowe umieszczane są w niewielkich otworach w skórze. Podczas jednego zabiegu można przeszczepić setki, a nawet tysiące włosów. Typowy zabieg trwa około sześciu godzin i wymaga cierpliwości zarówno ze strony pacjenta jak i chirurga. Ryzyko, na jakie narażony jest pacjent obejmuje krwawienie, zakażenie, bliznowacenie oraz nienaturalny wygląd przeszczepionych włosów. Aby zminimalizować ryzyko niepowodzenia zabiegu pacjent poddający się transplantacji powinien być zdrowy. Przed poddaniem się procedurze należy skonsultować z lekarzem specjalistą w celu omówienia możliwości leczenia i ryzyka z nim związanego. Nie rzadko jeden zabieg nie wystarcza, aby uzyskać zadowalający efekt i zabieg należy powtórzyć. Bezpośrednio po zabiegu skóra głowy czaszki jest bolesna, ból można załagodzić stosując doustne środki przeciwbólowe. Po zabiegu skórę głowy chroni opatrunek chirurgiczny, zwykle pozostawia się go do dwóch dni. Niekiedy chirurg może również zalecić stosowanie przez kilka dni leków przeciwobrzękowych lub antybiotyków. Skóra głowy może swędzieć, lecz nie należy jej drapać, bo powstanie strupów wpłynie niekorzystnie na przyjęcie się przeszczepu. Swędzenie można łagodzić specjalnymi szamponami lub kremami. Przeszczepione włosy wykazują prawidłowy wzrost, a ostateczny efekt operacji widoczny jest po kilku miesiącach.

Techniki transplantacji

Niezależnie od zastosowanej techniki kluczowym czynnikiem warunkującym powodzenie zabiegu jest prawidłowe pobranie mieszków włosowych bez naruszenia ich struktury. Alternatywą dla opisanej wcześniej metody z pobieraniem całego pasa skóry jest metoda FCU – ekstrakcji jednostek folikularych (z ang. Follicular Unit Extraction). Jednostkę folikularną tworzą 1-4 mieszki włosowe. Zamiast pobierania całego pasa skóry wraz z mieszkami I cebulkami włosowymi pojedynczy pobiera się grupę folikularną, rana po pobraniu ma wielkość około 1 mm i goi się samoistnie. Zabieg jest bardziej czasochłonny, lecz niewielkie blizny (zamiast jeden cienkiej linijnej blizny jak w metodzie pobierania pasa skóry) są praktycznie niewidoczne, a ból i dyskomfort związany z okresem rekonwalescencji jest praktycznie minimalny.

Opublikowano: ; aktualizacja: 16.03.2015

Oceń:
4.5


Może cię

Łysienie androgenowe u kobiet – przyczyny i leczenie łysienia androgenowego typu żeńskiego

Łysienie androgenowe jest przewlekłą chorobą uwarunkowaną genetycznie, która prowadzi do niebliznowaciejącego łysienia spowodowanego miniaturyzacją mieszków ...

Jakie choroby powodują łysienie?

Łysienie nie oznacza tylko problemu natury kosmetycznej. Wypadanie włosów może być oznaką zaburzeń metabolicznych, hormonalnych, ...

Łysienie po ciąży

Ciąża ma istotny wpływ na zmianę wyglądu ciała przyszłej mamy. Jednym z możliwych „działań niepożądanych” ...

Wideo – Łysienie plackowate

Łysienie plackowate dotyczy zarówno kobiet, jak i mężczyzn i jest chorobą o podłożu autoimmunologicznym – ...

Wypadanie włosów a hormony – androgeny, tarczyca, badania, leczenie

Nadmierne wypadanie włosów to problem zarówno estetyczny, jak i zdrowotny. Najczęstszą przyczyną łysienia są zaburzenia ...

Wypadanie włosów u mężczyzn

Wypadanie włosów jest schorzeniem, które stanowi przyczynę niezadowolenia ze swojego wyglądu. Ta przypadłość u mężczyzn ...

Wideo – Łysienie androgenowe

Łysienie androgenowe dotyczy osób predysponowanych genetycznie, zarówno kobiet, jak i mężczyzn, u których dochodzi do ...

Łysienie

Nadmierne wypadanie włosów, zwykle stan przejściowy, może być spowodowane wieloma czynnikami. Do najczęstszych przyczyn należą ...

Jak wzmocnić cebulki włosów?

Przyczyny wypadania włosów mogą być różne. Nierzadko są wynikiem niewłaściwych lub zbyt intensywnych zabiegów pielęgnacyjnych. ...

Trichotillomania

Trichotillomania zaliczana jest do zaburzeń psychicznych. Polega na nerwowym wyrywaniu włosów, obsesyjnym kręceniu, zwijaniu, a ...

Badanie włosa

Badanie włosów za pomocą różnych specjalnych metod jest podstawą w diagnozowaniu łysienia. Przyczyny wypadania włosów ...

Wideo – Łysienie

Występuje kilka typów łysienia i ważne jest, aby rozpoznać jego typ, ponieważ warunkuje to rodzaj ...

Komentarze (0)