Wideo – Przedwczesny wytrysk

Przedwczesny wytrysk to druga (po zaburzeniach erekcji), co do częstości przypadłość, z którą mężczyźni zgłaszają się do gabinetów seksuologicznych. Wyróżnia się wytrysk przedwczesny, czyli jeszcze przed dokonaniem immisji członka do pochwy, a także wytrysk zbyt wczesny, tj. taki, który następuje po kilkunastu sekundach bądź do minuty po dokonaniu immisji. Najczęściej spotykany jest wytrysk zbyt wczesny.

Mężczyźni zgłaszający się do gabinetów seksuologicznych skarżą się, że mają poczucie, że stosunek trwa tak krótko, że ich partnerka nie jest w stanie osiągnąć orgazmu albo osiąga go sporadycznie, jednak są przekonani, że może uzyskać orgazm pochwowy. Taka sytuacja wymaga zebrania dokładnego wywiadu seksuologicznego oraz zaproszenia partnerki mężczyzny, który zgłasza się z tym problemem. Należy wyjaśnić, jak szybko dochodzi do wytrysku oraz ustalić, czy partnerka pacjenta ma w ogóle szansę, aby przeżyć orgazm pochwowy.

Leczenie zbyt wczesnego wytrysku ma niezbyt długą historię. Praktycznie, efektywne leczenie zaburzeń o tym charakterze, rozpoczęło się od wypracowania przez parę seksuologów amerykańskich Mastersa i Johnson pewnych technik behawioralnych — był to pierwszy sukces w leczeniu zaburzeń przedwczesnego czy zbyt wczesnego wytrysku. W późniejszym okresie wprowadzono do leczenia preparaty farmakologiczne — w tej dziedzinie uzyskano efekty dość szybko. Od pacjenta wymagana jest duża konsekwencja w stosowaniu tego leczenia, ponieważ jest ono często wielomiesięczne oraz wiąże się ze stopniowym zmniejszaniem przyjmowanego leku. Można również stosować preparaty farmakologiczne przed stosunkiem, które opóźniają wystąpienie ejakulacji.

Tak naprawdę sukces terapeutyczny można osiągnąć dzięki prowadzonej psychoterapii, technikom treningowym, stosowanemu leczeniu farmakologicznemu oraz regularnemu współżyciu — jest ono warunkiem osiągnięcia powodzenia.

Często pada pytanie, ile powinien trwać prawidłowy stosunek. Można stwierdzić, że na przestrzeni lat normy te uległy zmianie. W czasach jednego z pionierów seksuologii — Alfreda Kinseya — na podstawie dwóch jego raportów z 48’ i 53’ ustalono, że stosunek powinien trwać przynajmniej 2 minuty. Warunkiem powodzenia seksualnego było też to, iż mężczyzna miał kontrolę nad ejakulacją.

Obecnie uważa się, że stosunek, który stwarza kobietom mającym możliwość przeżycia orgazmu pochwowego powinien trwać w granicach 6-7 minut.

Leczenie przedwczesnego wytrysku zwykle kończy się powodzeniem. Nie należy ignorować tego problemu, ponieważ jeżeli występuje on u partnera, to może wywołać wtórne zaburzenia u partnerki.


Oceń:
4.1