Wideo – Brak apetytu u dziecka

Szacuje się, że pogorszenie łaknienia i brak apetytu u dziecka zgłasza aż 25-40% opiekunów dzieci w wieku niemowlęcym i przedszkolnym. Często apetyt dziecka może wydawać się za mały, choć jest odpowiedni dla wielkości ciała dziecka i jego potrzeb. Trzeba pamiętać, że od drugiego do trzeciego roku życia, w sposób fizjologiczny, maleje tempo wzrostu, a więc spada łaknienie. W takim przypadku zagrożenie stanowi raczej niepokój rodziców i innych opiekunów, którzy stają się skłonni do stosowania przymusu w trakcie karmienia.

Inne dzieci mają minimalne łaknienie, łatwo się nasycają i rozpraszają w trakcie jedzenia. Są żwawe, aktywne oraz ciekawe świata, bardziej zainteresowane swoim otoczeniem niż jedzeniem. Ich opiekunowie często są zaniepokojeni i zachęcają dziecko do podjadania między posiłkami, co jeszcze bardziej ogranicza łaknienie dzieci i ostatecznie prowadzi do stosowania przymusu przy karmieniu. W takiej sytuacji właściwe postępowanie polega na zwiększenie łaknienia przez stymulację głodu, nie uleganie pokusom karmienia lub podawania słodkich napojów między posiłkami. Te zasady powinny obowiązywać wszystkich członków rodziny.

Zdarza się, że dzieci jedzą tylko wybrane produkty i odmawiają przyjmowania pokarmu o szczególnym smaku, konsystencji, zapachu lub wyglądzie. Sugeruje się, że być może w przyszłości badacze odkryją, iż u podstawy tego problemu leżą zaburzenia fizjologiczne, zwłaszcza dotyczące kubków smakowych. Charakterystyczna jest szczególnie niechęć do warzyw. Badanie przeprowadzane na bliźniętach jednojajowych wykazało, że niechęć dzieci do spożywania nowych pokarmów ma podłoże genetyczne. Być może rolę odgrywa instynkt, który karze jeść dzieciom tylko pokarmy znane, jako całkowicie bezpieczne, a naszym przodkom pozwalał ustrzec się przed pokarmami trującymi.

Inne badanie wykazuje, że dzieci silniej niż dorośli czują gorzki smak kapusty, cebuli, brokułów, szpinaku, zapamiętują go i niechęć tą przenoszą na inne warzywa. Pokonywanie trudności polega na wielokrotnych próbach podawania nowych potraw w minimalnej ilości, z talerza rodzica lub mieszaniu nowego pokarmu z produktem lubianym przez dziecko.


Oceń:
4.7