Wrzodziejące zapalenie jelita grubego

Wrzodziejące zapalenie jelita grubego jest chorobą z grupy nieswoistych zapaleń jelit. Charakteryzuje się występowaniem zmian zapalnych oraz powstawaniem owrzodzeń w śluzówce jelita grubego. Szczyt zachorowania ma miejsce pomiędzy 15 a 25 oraz między 50 a 65 rokiem życia.

Nieznane są dokładnie przyczyny powstawania wrzodziejącego zapalenia jelita grubego. Wiadomo natomiast, że jest to choroba przewlekła, w której okresy remisji, czyli wygaszania objawów, mogą trwać nawet wiele lat. Są one przerywane okresami zaostrzeń, kiedy to schorzenie bardzo intensywnie daje o obie znać. Manifestacją zaostrzenia jest najczęściej śluzowo-ropna biegunka (ok. 5-6 więcej stolców na dobę), czasami towarzyszy jej gorączka i bóle brzucha. W przypadku bardzo nasilonych objawów, chorzy niejednokrotnie wymagają hospitalizacji na oddziałach gastroenterologicznyh, a czasami chirurgicznych.

W leczeniu tej choroby stosuje się preparaty pięć aminosalicylanów, podawanych doustnie lub w postaci wlewek, które w łagodnym zaostrzeniu są wystarczające. W przypadku zaostrzenia ciężkiego, do leków z grupy 5-ASA, dołącza się terapię sterydami w formie doustnej, wlewek doodbytniczych lub dożylnej. Kolejną grupą, którą się stosuje są leki immunosupresyjne. W szczególnych przypadkach można odwołać się również do nowoczesnej terapii lekami biologicznymi, które są medykamentami genetycznie modyfikowanymi. To przeciwciała działające najczęściej przeciwko czynnikowi TNF-alfa.


Oceń:
4.6