Wideo – Zaburzenia ostrości wzroku

Zaburzenia ostrości wzroku to w większości przypadków problem okulistyczny – wady wzroku takie jak: krótkowzroczność, nadwzroczność, astygmatyzm, starczowzroczność lub choroby: zwyrodnienie plamkowe, niedokrwienie siatkówki na tle naczyniowym lub odklejenie siatkówki, które daje nagłą utratę wzroku.

Przyczyny neurogenne w przypadku stopniowo narastających zaburzeń ostrości wzroku, jedno lub obustronne, to np. rodzinny zanik nerwu wzrokowego, choroba Lebera lub ucisk na nerw wzrokowy przez guzy, tętniaki tętnicy szyjnej, czy w wyniku przewlekłego nadciśnienia śródczaszkowego, w guzach, krwiakach przewlekłych, w guzie rzekomym mózgu, w wodogłowiu.

Niekiedy mamy do czynienia z nagłą lub bardzo szybko postępującą utratą ostrości wzroku, która może być spowodowana przez np. złamanie przedniego dołu czaszkowego (wyniku urazu), naczyniowy zanik nerwu wzrokowego, np. w miażdżycy. Zwężenie tętnicy szyjnej, zator i zakrzep również może skutkować nagłym zaniewidzeniem.

Występują także napady niedowidzenia w wyniku obrzęku tarczy nerwu wzrokowego, obustronne uszkodzenie kory wzrokowej, na tle naczyniowym, czy niewydolności tętnicy podstawnej. Dobrze znane jest nagłe zaniewidzenie w zatruciu alkoholem metylowym.

W pewnych przypadkach obserwuje się ślepotę psychogenną – jest to sytuacja, w której pacjent stwierdza, że nic nie widzi, a wszystkie wyniki badan świadczą o tym, że oko i mózg funkcjonują prawidłowo. Ten rodzaj ślepoty ma tło najczęściej nerwicowe lub psychotyczne.


Oceń:
4.5