Wideo – Zaburzenia osobowości

Osobowość człowieka należy do sfery świata psychicznego. Można powiedzieć, że każdy człowiek posiada swoją indywidualną. Dla większości ludzi jest ona czymś naturalnym i znanym. W psychiatrii jednak wyróżnia się pewną grupę zaburzeń, określanych mianem zaburzeń osobowości.

Zaburzenia osobowości to pewne wzorce zachowania, pewien charakterystyczny dla danego człowieka styl bycia, który nie zawsze przystaje do codziennego funkcjonowania lub wymogów rzeczywistości – rodzinnych, zawodowych, kulturowych, czy społecznych. Kształtują się one już we wczesnym dzieciństwie i są trwałe, można powiedzieć, że utrzymują się przez całe życie. Charakterystyczne dla nich jest to, że nie przystają do tego, co w danej kulturze jest przyjęte i uznawane za stosowne lub właściwe. Są przyczyną pewnych kłopotów oraz cierpienia pacjenta albo jego bliskich.

Istnieje kilka typów zaburzeń osobowości, które można wyróżnić, chociaż oczywiście osobowość człowieka jest na tyle złożoną sprawą, że bardzo często trudno jednoznacznie zaklasyfikować danego człowieka do którejś z kategorii.

Dla porządku można wymienić:

  • osobowość paranoiczną, której cechą jest bardzo duża nieufność towarzysząca wszelkim zdarzeniom, kontaktom z innymi ludźmi oraz podejrzliwość.
  • osobowość dysocjalna, zwana kiedyś psychopatyczna, charakteryzuje nieliczenie się z normami społecznymi, innymi ludźmi, nie odczuwanie poczucia winy. Ktoś z taką osobowością manipuluje innymi ludźmi, nie zwraca uwagi na ich uczucia, może bez większych oporów popełniać przestępstwa.
  • osobowość chwiejną emocjonalnie opisuje bardzo duża impulsywność
  • osobowość lękliwą, dla której charakterystyczne jest przeżywanie lęku w większości sytuacji społecznych, zawodowych lub towarzyskich.
  • osobowość anankastyczna odznacza się nadmierną drobiazgowością i skrupulatnością

O zaburzeniach osobowości mówimy, wtedy kiedy występuje bardzo wyraźna cecha lub rys osobowości, który zakłóca codzienne funkcjonowanie i staje się źródłem problemów. Do gabinetów psychiatrycznych zgłaszają się pacjenci z zaburzeniami osobowości, którzy zwykle oczywiście nie nazywając swojego problemu wprost, ale skarżą się na to, że, np. nie udaje im się utrzymać pracy, tworzyć więzi społecznych, budować związków, założyć rodziny albo źle czują się w większości sytuacji społecznych.

Pacjentom oferuje się leczenie, które ma charakter zdecydowanie psychoterapeutyczny. W przypadku tych zaburzeń, terapia farmakologiczna jest drugorzędna, gdyż żaden lek nie jest w stanie zmienić podstawowych wzorców zachowania i cech osobowości. Natomiast, ponieważ zaburzeniom osobowości mogą towarzyszyć pewne objawy, które można złagodzić przy pomocy środków farmakologicznych, to oczywiście czasem się je stosuje.


Oceń:
4.5