Lęk napadowy

Lęk napadowy albo ataki paniki, to zaburzenia należące do tej samej grupy, co fobie, czyli do zaburzeń lękowych. Cechą tego zaburzenia jest pojawiające się nagle uczucie lęku, któremu towarzyszy bardzo wiele nieprzyjemnych objawów fizycznych takich jak kołatanie serca, zawroty głowy, uczucie duszności. Ponieważ lęk napadowy ma tak wiele objawów fizycznych pacjenci bardzo często interpretują swoje objawy fizyczne jako innego rodzaju schorzenie np. boją się, że stracą przytomność, dostaną zawału lub stracą nad sobą kontrolę i postradają zmysły.

To powoduje, że pacjenci zaczynają się bać coraz bardziej, że tego typu zdarzenie im się powtórzy, a ponieważ boją się, że się powtórzy, to samo banie się jest podatnym gruntem do wystąpienia kolejnego ataku paniki. I tak raz za razem pojawiają się kolejne ataki paniki, są coraz bardziej dokuczliwe i wtórnie do tego pojawia się ciągły, przewlekły lęk przed samym lękiem. Jest to duży kłopot, który powoduje cierpienie oraz niemożność normalnego funkcjonowania. Nie można z atakami paniki oraz lękiem przed nimi normalnie prowadzić samochodu, chodzić do pracy, po prostu, nie można normalnie żyć.

Bardzo często losy pacjentów z atakami paniki układają się tak, że początkowo poddają się licznym konsultacjom internistycznym, laryngologicznym lub neurologicznym. Nic w tym dziwnego, ponieważ chory, który odczuwa swój lęk napadowy jako zawroty głowy albo kołatanie serca pomyśli najpierw, że są to może sprawy natury neurologicznej lub kardiologicznej. Dlatego też często pacjenci, którzy trafiają na pierwszą konsultację do psychiatry posiadają grubą teczkę badań, z których wynika, że z fizycznego (somatycznego) oraz internistycznego punktu widzenia są w 100% zdrowi. Leczenie polega na stosowaniu leków przeciwdziałających lękowi napadowemu, jak i różnych formach pomocy psychoterapeutycznej.


Oceń:
4.0