Wideo – Krwawienia dokomorowe u noworodków

Krwawienia dokomorowe u noworodków występują dość często, a szczególnie często u wcześniaków. Dotyczą one 35-45% żywourodzonych wcześniaków. Przy masie poniżej 900 gram, blisko 100% wcześniaków ma krwawienie dokomorowe. Większość wylewów około- i śródkomorowych występuje w trzech pierwszych dobach życia — ponad 90% dzieci ma wylewy właśnie w tym okresie, z czego połowa już w pierwszej dobie.

Przyczyny krwawień dokomorowych

Patomechanizm powstawania wylewów około- oraz śródmózgowych nie jest dokładnie poznany. Pojawiają się one najprawdopodobniej w wyniku zaburzeń hemodynamicznych przepływu mózgowego i w związku z obecnością u wcześniaków bogato unaczynionej, kruchej macierzy rozrodczej, która zanika u noworodków donoszonych.

Objawy krwawienia dokomorowego

Obraz kliniczny wylewów około- i dokomorowych nie jest jednolity oraz zależy od stopnia krwawienia. Pierwszy stopień to stopień łagodny, bez krwawienia do komór, tylko w obrębie macierzy. Drugi stopień — umiarkowany — z krwotokiem do 50% w przestrzeni świetła komory. Trzeci stopień to ciężki krwotok z wylewami do tkanki mózgowej, zajmujący ponad 50% światła komory. Ciężkie postacie krwawień dokomorowych charakteryzują się gwałtownym pogorszeniem stanu dziecka, śpiączką, bezdechem, wiotkością bądź sztywnością, brodawkami i aż 60% prowadzi do śmierci noworodka.

Krwotoki często skutkują później mózgowym porażeniem dziecięcym, wodogłowiem, padaczką. Przy drugim stopniu krwawień obserwuje się zwiewne zaburzenia świadomości, spadek aktywności, wiotkość oraz mierne zaburzenia oddychania. W przyszłości pojawia się opóźnienie rozwoju psychoruchowego, nadpobudliwość. Część najlżejszych postaci krwawienia przebiega zupełnie bezobjawowo. Dzieci z tym krwawieniem kierowane są pod opiekę neurologa dziecięcego.


Oceń:
4.7