Dystymia - przewlekła depresja

Dystymią nazywamy stan przewlekle obniżonego nastroju i napędu. Można powiedzieć, że to stan nieprzerwanej depresji. Różni się od niej jednak tym, że nie objawia się jako epizod chorobowy czy zachorowanie na tle codziennego życia pacjenta.

Pewien problem polega na tym, że objawy dystymii – obniżony nastrój, napęd, uczucie niepokoju czy lęku nie są na tyle nasilone, żeby zakłócać funkcjonowanie człowieka. Stąd też przewlekłość tej choroby, która może trwa latami. Chorzy oraz ich otoczenie bardzo często nie zdają sobie sprawy, że na nią cierpią. Nie można być tego świadomym, bo ten obniżony nastrój i napęd, pewna lękliwość wpisywana często w nieśmiałość oraz wycofywanie się z pewnych sytuacji społecznych wydają się być po prostu cechą charakterologiczną albo osobowościową pacjenta.

Skąd w takim razie wiemy, że jest to choroba? Otóż stąd, że o ile zdarzy się tak, że pacjent z dystymią zgłosi się do gabinetu i zostanie ona rozpoznana, pacjent oczywiście będzie miał zaoferowane leczenie środkiem przeciwdepresyjnym, którego konsekwencją będzie zmiana – okaże się, że pacjent ma całkiem inny charakter oraz osobowość, a objawy takie jak przewlekle obniżony nastrój, pesymizm lub niechęć do podejmowania różnych nowych działań wynikały po prostu z dystymii.


Oceń:
4.6