Wideo – Depresja

Depresja jest dosyć często występującą chorobą oraz powodem, dla którego wielu ludzi zgłasza się do psychiatry. Depresja to choroba ujawniająca się w kilku obszarach ludzkiego funkcjonowania. Po pierwsze dotyczy nastroju. Charakterystyczne dla depresji jego obniżenie przejawia się jako uczucie smutku, ale nie tylko, bo może objawiać się jako rozdrażnienie, z równowagi zaczynają wyprowadzać drobiazgi albo stan zniecierpliwienia, który dla osoby cierpiącej na depresję jest czymś bardzo nieprzyjemnym, któremu często towarzyszy poczucie winy charakterystyczne dla tego zaburzenia.

Druga rzecz to uczucie lęku, najczęściej bezprzedmiotowego, na ogół odczuwanego z poziomu somatycznego, czyli fizycznego i opisywanego jako ucisk lub coś nieprzyjemnego w klatce piersiowej. Lęk może przejawiać się wieloma innymi objawami fizycznymi – drżeniem rąk, uczuciem kołatania serca, duszności albo nudności lub biegunką.

Trzecia rzecz charakterystyczna dla depresji to spadek napędu. Może on być odczuwany jako utrata chęci do działania, motywacji, spontaniczności. Chory ma wrażenie, że codzienne sprawy są zbyt trudne, zdaje mu się, że sobie z nimi nie poradzi.

Depresji towarzyszą również zaburzenia różnych rytmów biologicznych, przede wszystkim snu i czuwania, przy czym charakterystyczne zaburzenie snu polega na tym, że pacjent raczej nie ma trudności z zaśnięciem, natomiast wybudza się w środku nocy często z uczuciem lęku, natłokiem myśli oraz ma problemy z ponownym zaśnięciem. Zaburzenia rytmów dobowych czy rytmów biologicznych to także zakłócenie cyklu miesiączkowego u kobiet, utrata apetytu oraz chudnięcie.

Chorowanie na depresję można czasem opisać jako pojedynczy epizod depresyjny – istnieje grupa pacjentów, którzy chorują na nią raz w życiu i zdrowieją korzystając z prawidło poprowadzonego leczenia, które trwa odpowiednio długo, a w jego trakcie stosowany jest właściwy lek w adekwatnej dawce.

Czymś innym, ale bardzo często występującym, są nawracające zaburzenia. Polega to na występowaniu depresji raz za razem. Bywa, że jest to depresja, która wpisuje się w pewnego rodzaju sezonowość – pojawia się np. jesienią lub zimą, a u innej grupy pacjentów może występować wiosną. Nawrotowość jest bardzo charakterystyczna dla tej choroby, stąd też wynika potrzeba długoterminowego jej leczenia, które powinno trwać przynajmniej dwa lata, przy pomocy środka przeciwdepresyjnego. W tej chwili jest to jedyny znany sposób zapobiegania nawrotom. Oprócz leczenia farmakologicznego – tu stosuje się leki przeciwdepresyjne należące do różnych grup – bardzo pomocną metodą jest psychoterapia. Najlepsze wyniki terapeutyczne uzyskuje się u pacjentów, którzy są gotowi skorzystać z jednej i drugiej metody naraz.


Oceń:
4.3