Wideo – Odmiedniczkowe zapalenie nerek

Odmiedniczkowe zapalenie nerek jest zakażeniem górnych dróg moczowych, do którego dochodzi od strony miedniczki nerkowej. Jego nasilenie zależy od stopnia zjadliwości uropatogenu (tj. bakterii, która zaatakowała układ moczowy) oraz stanu naturalnych sił obronnych. Najczęstszym uropatogenem jest Escherichia coli , która jest odpowiedzialna za 80-90% zakażeń. Rzadziej są to gronkowce, których udział w wywoływaniu choroby ocenia się na 10 do 15%. Ryzyko zachorowania na odmiedniczkowe zapalenie nerek zwiększają: kamica nerkowa, wszelkiego rodzaju zaburzenia w odpływie moczu, ciąża, cukrzyca, starszy wiek, zabiegi na dolnych drogach moczowych (np. cewnikowanie, cystoskopia), leki immunosupresyjne oraz intensywne współżycie seksualne.

Do objawów ostrego odmiedniczkowego zapalenia nerek należą: gorączka z dreszczami, ból w okolicy lędźwiowej (czasami obustronny) oraz bolesność okolicy lędźwiowej przy wstrząsaniu (tzw. objaw Goldflama), pieczenie i ból przy oddawaniu moczu, osłabienie, nudności i wymioty. W obliczu takiej sytuacji wykonuje się podstawowe badanie krwi (morfologia, kreatynina, glukoza), ogólne badanie moczu oraz posiew moczu z antybiogramem celem identyfikacji drobnoustroju i możliwości jego eliminacji. W badaniu ogólnym stwierdza się wówczas, że mocz jest mętny, czasami krwisty o nieprzyjemniej woni.

Powikłaniami ostrego odmiedniczkowego zapalenia nerek mogą być: przewlekła infekcja, czyli przejście ostrego w przewlekłe odmiedniczkowe zapalenie nerek, nadciśnienie tętnicze, ropnie nerkowe.

W leczeniu stosuje się antybiotyki, jednak w przypadku braku postępu w leczeniu ambulatoryjnym konieczna może być hospitalizacja.


Oceń:
4.7