Białkomocz

Białkomocz stanowi określenie obecności białka w moczu. Fizjologicznie wraz z moczem dobowym może być wydzielana niewielka ilość białka (do 100-150mg), która nie jest wykrywana klasycznymi metodami stosowanymi w badaniu ogólnym moczu.

Białkomocz jest oceniany pod względem rodzaju jak i ilości wydalanego białka. W przypadku białek o niskim ciężarze cząsteczkowym stwierdzany białkomocz nazywany jest selektywnym i najczęściej spowodowany jest on obecnością albumin. Utrata białek o wyższym ciężarze określana jest jako białkomocz nieselektywny. Ze względu na ilość wydzielanego białka w moczu dobowym białkomocz dzielimy na: mikroalbuminurię (zawartość białka mieści się w granicach 30-300mg), makroalbuminurie (ponad 300mg), białkomocz umiarkowany (1-3g na dobę) oraz białkomocz nerczycowy (ponad 3g na dobę). Z kliniczno-dydaktycznego punktu widzenia białkomocz dzielimy na: kłębuszkowy (który występuje np. podczas wysiłku lub gorączki), cewkowy (występujący w toksycznych uszkodzeniach cewek i śródmiąższowym zapaleniu nerek), białkomocz z przeładowania (w rabdomiolizie i hemoglobinurii) oraz białkomocz tkankowy (przy ostrych zapaleniach układu moczowego).


Oceń:
4.7