Wideo – Omdlenie

Omdlenie jest zawsze związane ze spadkiem ciśnienia w naczyniach, które doprowadzają krew do głowy, w pewnych sytuacjach może dochodzić również do zwolnienia rytmu serca. Są osoby, które mają predyspozycje do wystąpienia omdleń, reagują one tak na np. widok krwi lub na zatłoczone miejsca, w których jest duszno. Poza ryzykiem urazu (np. głowy) omdlenia zwykle są łagodnymi zdarzeniami i nie wiążą się z poważniejszymi konsekwencjami.

U pacjentów, którzy mają stwierdzoną organiczną chorobę serca omdlenie zawsze należy traktować jako bardzo poważny, ostrzegawczy objaw, który może zwiastować ryzyko nagłego zgonu. Tacy pacjenci wymagają pilnej diagnostyki i odpowiedzi na pytanie, czy chwilowa utrata przytomności nie była związana z zaburzeniami rytmu. By to sprawdzić wykonuje się 24-godzinną obserwację Holter EKG. Do sprawdzenia stanu układu krążenia i wykrycia choroby, która leży u podłoża omdlenia wykonuje się echokardiografię lub próbę wysiłkową z użyciem EKG (aby potwierdzić lub wykluczyć chorobę wieńcową). Stosowane bywają również badania radioizotopowe i koronarografia (cewnikowanie serca z uwidocznieniem naczyń wieńcowych). W pewnych sytuacjach, jeżeli istnieją podstawy do tego, by sądzić, że przyczyną są poważne zaburzenia rytmu, wykonuje się badanie elektrofizjologiczne, które jest specjalnym rodzajem stymulacji serca.

Niekiedy zdarza się, że omdlenie nie ma związku z chorobami układu krążenia, ale ma podłoże neurologiczne, dlatego warto skonsultować się z neurologiem i wykluczyć możliwość wystąpienia napadów drgawkowych. W tym celu wykonuje się encefalografię lub badanie 24-godzinne metodą holterowską oceniające zmienność fal mózgowych w elektroencefalografii.

U pacjentów, którzy cierpią na odruchową, łagodniejszą postać omdleń, często wykonywane jest badanie zwane testem pochyleniowym - kładąc pacjenta na stole, który ulega uniesieniu do góry, możliwe jest, w sposób kontrolowany, odtworzenie sytuacji omdlenia i udokumentowania jego mechanizmu.


Oceń:
4.3