Wideo – Niewydolność prawokomorowa

Serce składa się z dwóch części - prawej i lewej - każda z nich zbudowana jest z przedsionka i z komory. Każda część serca odbiera krew z naczyń żylnych i tłoczy ją do zbiornika tętniczego. Prawa część serca odbiera krew z żył, które spływają z całego organizmu (żyły głównej górnej, żyły głównej dolnej), natomiast tłoczy krew (poprzez tętnicę płucną) do krążenia płucnego.

Sytuacja w której prawa komora jest niewydolna, nie działa prawidłowo, skutkuje dwoma rodzajami konsekwencji:

  1. objawami małego rzutu, które częściej obserwowane są w ostrych postaciach niewydolności serca, np. w zatorze tętnicy płucnej, czy w zawale prawej komory – stwierdza się wtedy ciężką niewydolność serca ze spadkiem ciśnienia krwi, omdleniem oraz tzw. wstrząsem (jest to związane z nagłym zagrożeniem życia)
  2. zastój krwi w krążeniu dużym, występuje w przewlekłej niewydolności serca, polega na zaleganiu krwi w układzie żylnym, tuż przed prawą komorą, w wątrobie, żyłach kończyn dolnych. Uszkodzenie wątroby związane z przekrwieniem prawej komory powoduje przesiękanie płynu tkankowego z układu naczyniowego otrzewnej do jamy otrzewnowej, z powiększeniem obwodu brzucha, towarzyszą temu również masywne obrzęki kończyn dolnych.

Leczenie niewydolności serca związane jest z ustaleniem wyjściowej przyczyny, stąd też konieczność wykonania badań laboratoryjnych, EKG, zdjęcia klatki piersiowej, echokardiografii, niekiedy USG brzucha oraz badania tomograficznego klatki piersiowej. W zależności od tego, czym była spowodowana niewydolność serca stosuje się odpowiednie leczenie. W terapii farmakologicznej wykorzystywane są zazwyczaj leki moczopędne, leki blokujące enzym konwertujący angiotensynę II, leki blokujące receptor angiotensynowy, leki blokujące receptory adrenergiczne β oraz naparstnicę.


Oceń:
4.7


    Tagi: